Wszyscy ścigani

O ile wiadomo, mężczyzna ten służył kiedyś w 38. Samodzielnej Gwardyjskiej Brygadzie Powietrzno-Desantowej. Następnie Dmitrij pracował jako komisarz wojskowy w komendanturze wojskowej w Brześciu, a także wykładał na wydziale wojskowym Uniwersytetu Państwowego w Brześciu. Istnieje nawet podręcznik, którego był współautorem dla Uniwersytetu Państwowego w Brześciu w 2020 roku.

Data aresztowania Pozdniakowa jest nieznana. Dmitrij został skazany 20 listopada 2023 roku przez Sąd Obwodowy w Brześciu. Postawiono mu zarzuty z części 2 artykułu 356 Kodeksu karnego – „Zdrada stanu dokonana przez funkcjonariusza”. Przewiduje on karę od 10 do 20 lat więzienia. Nie wiadomo, jaką karę otrzymał spadochroniarz.

16 stycznia 2024 roku odbyła się apelacja w sprawie Pozdniakowa. Wyrok uprawomocnił się.

Wiadomo , że latem 2024 roku Dmitrij został przeniesiony do PKT, gdzie był torturowany : łamano mu ręce, stosowano paralizator, zmuszano do podpisywania dokumentów i pustych arkuszy .

Żona Dmitrija i dwójka dzieci czekają na niego w domu.

Najprawdopodobniej do czasu procesu przebywał w areszcie.

W dniu 26 stycznia 2024 roku odbyła się rozprawa apelacyjna. Wyrok wszedł w życie.

W dniu 17 maja 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

Według obrońców praw człowieka został zwolniony w marcu 2026 roku.

Paweł Kuntsewicz ma 39 lat. Jest mieszkańcem Mińska, studiował w Mińskim Państwowym Instytucie Ekologii im. Sacharowa jako psycholog. Pracował na rynku Czerwieńskim, gdzie miał własny punkt sprzedaży detalicznej, a ostatnio za pieniądze robił szklarnie.

Jak wynika z portali społecznościowych, został zatrzymany jesienią 2023 roku. Został oskarżony na podstawie części 3 art. 361 Kodeksu karnego Białorusi – „wzywa do stosowania sankcji lub innych działań mających na celu szkodę dla bezpieczeństwa narodowego Białorusi”. Zgodnie z artykułem groziło mu do 12 lat więzienia.
Paweł ma dużą rodzinę – żonę i czwórkę dzieci.

W 2006 roku uzyskał tytuł magistra na Wydziale Fizyki Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego. Przed aresztowaniem zajmował stanowisko głównego inżyniera oprogramowania (stanowisko kierownicze) w EPAM. W maju 2020 roku Paweł wraz z zespołem innych pracowników IT pomógł białoruskim nauczycielom w uruchomieniu systemu nauczania na odległość. Paweł jest żonaty i ma dwoje dzieci. W chwili aresztowania i procesu jego żona była w ciąży; nie widział ich drugiego dziecka.

Sądząc po mediach społecznościowych, Paweł brał udział w tańcach towarzyskich (hustle).

Wyrok został wydany na podstawie darowizn przekazanych przez PayPal w latach 2020-2022 na rzecz funduszy i inicjatyw takich jak BYSOL, BY_help, BYPOL i innych. Większość darowizn wynosiła od 10 do 50 euro, a łącznie dokonano około dziesięciu przelewów. Paweł przyznał się do tych przelewów i wyjaśnił je jako chęć pomocy osobom dotkniętym protestami lub tym, którzy stracili pracę.

W dniu 1 marca 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

W Mohylewie Sobolewski jest znany jako jeden z freelancerów, którzy do 2020 roku współpracowali z miejskimi publikacjami internetowymi. Ales został dwukrotnie skazany za naruszenie administracyjne na jeden dzień, po czym nie został zwolniony.

Biznesmen zatrzymany jesienią 2023 r. za nawoływanie do sankcji. Przeciwko Jurijowi wszczęto postępowanie karne, zostaje on zatrzymany (w trakcie ustalania miejsca przetrzymywania).

Na antenie prorządowego kanału telewizyjnego „Białoruś 1” Jurij Olchowik przedstawiany jest jako „współzałożyciel firmy – oficjalny dystrybutor światowych producentów”. Sam oświadczył, że zajmuje się dostawą sprzętu do badań nieniszczących i analiz chemicznych oraz sprzętu badawczego. Napisał list do europejskiej firmy z prośbą o zakończenie współpracy z białoruską spółką znajdującą się na liście sankcyjnej.

Został zatrzymany wraz z całą rodziną (mężem, córką, synem) pod zarzutem „zdrady”. Córka najwyraźniej została później zwolniona. Szczegóły sprawy nie są znane.

Pracowała jako pielęgniarka w Homlskim Miejskim Szpitalu Klinicznym nr 3. Larisa Prokhorova jest osobą całkowicie niepubliczną. Urodziła się w 1975 roku w Grabowce, gdzie mieszkała przez całe życie.

Uczestnicy procesu zamkniętego mają umowę o zachowaniu poufności. Z nieoficjalnego źródła wiadomo , że sprawa karna dotyczy fotografowania różnych obiektów na terytorium Białorusi, a osoby zaangażowane w sprawę były przez jakiś czas obserwowane przez służby specjalne przed ich zatrzymaniem.

Rodzina Prochorowów przez długi czas mieszkała we wsi Grabówka w obwodzie homelskim. W chwili aresztowania mieszkali we wsi Uza w obwodzie homelskim, dokąd przenieśli się dwa lata temu.

Został zatrzymany wraz z całą rodziną (matką, ojcem, siostrą) pod zarzutem „zdrady”. Siostra najwyraźniej została później zwolniona. Paweł ma 27 lat. Urodził się w Grabowce. Pracował w budownictwie.

Uczestnicy procesu zamkniętego mają umowę o zachowaniu poufności. Z nieoficjalnego źródła wiadomo , że sprawa karna dotyczy fotografowania różnych obiektów na terytorium Białorusi, a osoby zaangażowane w sprawę były przez jakiś czas obserwowane przez służby specjalne przed ich zatrzymaniem.

Rodzina Prochorowów przez długi czas mieszkała we wsi Grabówka w obwodzie homelskim. W chwili aresztowania mieszkali we wsi Uza w obwodzie homelskim, dokąd przenieśli się dwa lata temu.

Został zatrzymany wraz z całą rodziną (żona, córka, syn) pod zarzutem „zdrady”. Córka najwyraźniej została później zwolniona. Wasilij Prochorow ma 54 lata. Pochodzi z miasta Czarnobyl, w którym znajdowała się słynna elektrownia atomowa. Wiadomo, że został ranny w wypadku w Czarnobylu. Prochorow służył w oddziałach powietrzno-desantowych. Następnie pracował na budowach i dorabiał jako przewoźnik ładunków, a także pisał mały blog.

Uczestnicy procesu zamkniętego mają umowę o zachowaniu poufności. Z nieoficjalnego źródła wiadomo , że sprawa karna dotyczy fotografowania różnych obiektów na terytorium Białorusi, a osoby zaangażowane w sprawę były przez jakiś czas obserwowane przez służby specjalne przed ich zatrzymaniem.

Rodzina Prochorowów przez długi czas mieszkała we wsi Grabówka w obwodzie homelskim. W chwili aresztowania mieszkali we wsi Uza w obwodzie homelskim, dokąd przenieśli się dwa lata temu.

Nie wiadomo, kiedy mężczyzna został zatrzymany, ale ostatni raz był online na swojej stronie VKontakte 29 grudnia 2022 r., choć odwiedzał ją regularnie.

Wiadomo, że w 2015 roku mężczyzna mieszkał w Polsce. A w 2019 i 2021 pisał, że mieszka w Niemczech, pracuje w sztucznej inteligencji i pracuje dla niemieckiej firmy EDEKA GmbH/WITRON. Jego główni posłańcy byli powiązani z niemieckim numerem, a jego skrzynka pocztowa znajdowała się na niemieckiej domenie, czyli mieszkał na stałe w Niemczech.

Według CyberPitarian Nowogrodski oficjalnie nie pracuje na Białorusi od 2011 roku i ma trójkę dzieci z różnymi kobietami.

Jak pisze Nasha Niva , Aleksiej interesuje się filozofią i brał udział w konferencjach tematycznych – np. w kwietniu 2021 r. sporządził raport „Świadomość i sztuczna inteligencja” na konferencji naukowej „Filozofia i wyzwania nowoczesności”, zorganizowanej przez Akademia Nauk Białorusi.

Z raportu służby prasowej wynika, że skazany w marcu-kwietniu 2022 r. zamieszczał na „ekstremistycznym” czacie wiadomości, których celem było „zaostrzenie napięcia w społeczeństwie i destabilizacja sytuacji w Republice Białorusi”. Pisał także „negatywne wiadomości i komentarze dyskredytujące Republikę Białorusi” oraz obraźliwe dla urzędników i Łukaszenki.

Herman częściowo przyznał się do winy na rozprawie.

18 grudnia 2024 r. sąd rejonu bobrujskiego i bobrujskiego rozpatrzą sprawę Aleksieja „w sprawie przeniesienia do innego rodzaju zakładu karnego i zmiany warunków reżimu”.

Zatrzymany za datki. Został nagrodzony w kategorii „Najlepszy Absolwent BSU” 2018. Po aresztowaniu Ksenia przez kilka miesięcy przebywała w Areszcie Śledczym KGB, po czym została przeniesiona do Aresztu Śledczego-1, a następnie do Aresztu Śledczego-3.

W dniu 4 czerwca 2024 r. rozpatrzono apelację Kseni. Wyrok wszedł w życie.

Annę aresztowano 18 grudnia 2023 r. Minęło 72 godziny, a ona nadal nie została zwolniona. Wstępnie wszczęto postępowanie karne za znieważenie Łukaszenki i policjanta.

Anna została skazana na podstawie kilku zarzutów karnych, w tym „współudziału w działalności ekstremistycznej” i skazana na karę więzienia oraz wysoką grzywnę. Rozprawa odbyła się za zamkniętymi drzwiami.

Można przypuszczać, że jedną z przyczyn prześladowań była jej solidarność z więźniami politycznymi - wiadomo, że Anna aktywnie pisała do nich listy.