Wszyscy ścigani

Siergiej został skazany we wrześniu 2025 roku za „znieważenie Łukaszenki” (art. 368, część 1 Kodeksu karnego) na rok i sześć miesięcy więzienia. Przed procesem emeryt przebywał w Areszcie Śledczym nr 3 w Homlu przez prawie sześć miesięcy. Następnie został przeniesiony do Kolonii Karnej nr 20 w Mozyrzu.

Na początku 2026 roku wszczęto nową sprawę karną przeciwko Siergiejowi Iwanowiczowi i przeniesiono go do Aresztu Śledczego nr 1, a następnie do Aresztu Śledczego nr 3.

W sierpniu 2026 roku został skazany po raz drugi. Oskarżono go o „podżeganie do nienawiści i waśni” (art. 130, część 1 Kodeksu karnego) oraz „zdradę stanu” (art. 356 Kodeksu karnego). Proces został umorzony. Ostatecznie Siergiej Iwanowicz został skazany na dziesięć lat więzienia.

Według Belpol , Aleksander prowadził działalność gospodarczą od ponad 20 lat. Od lat 90. do 2008 roku był zastępcą dyrektora spółki Litsvin LLC, zajmującej się handlem detalicznym. Stamtąd przeszedł do spółek Expotechprom LLC i PromPoisk LLC, specjalizujących się w hurtowym handlu produktami nieżywnościowymi.

W październiku 2018 roku Aleksander zarejestrował się jako osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą. Jako swoją główną działalność wybrał programowanie komputerowe. Było to niezwykłe i inspirujące osiągnięcie – Kotlanik miał wtedy 65 lat.

W życiu prywatnym Aleksander posługiwał się językiem białoruskim – przynajmniej podczas komunikacji online i składania zamówień w sklepach internetowych.

Została skazana w związku z ruchem „Rosyjska Cerkiew Prawosławna – Imperium Carskie”. 29 maja 2026 roku Galina została wpisana na „listę ekstremistów”. Decyzją Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z 15 sierpnia 2025 roku sekta religijna „Rosyjska Cerkiew Prawosławna – Imperium Carskie” została uznana za „organizację ekstremistyczną”.

Na „liście ekstremistów” znajdują się: Anna Stryukowa ze wsi Ułazy w obwodzie grodzieńskim, Galina Frolowa ze wsi Kajki w obwodzie witebskim, Olga Bojkowska ze Świsłoczy i Olga Waszczenko z Wilejki. Podstawą sporządzenia listy jest wyrok Sądu Miejskiego w Mińsku wydany na podstawie art. 130 ust. 3 Kodeksu karnego i art. 361-1 ust. 3 Kodeksu karnego – „podżeganie do nienawiści” oraz udział w „grupie ekstremistycznej” lub kierowanie nią.

Uczestników ruchu oskarżono o kierowanie strukturami ruchu i szerzenie idei, które śledczy interpretowali jako nienawiść religijną i narodowościową.

Prokuratura ogłosiła wyroki: Stryukowa, Frolowa i Bajkowskaja otrzymały pięć lat i trzy miesiące więzienia, a Woszczenko pięć lat więzienia. W maju 2026 roku Sąd Najwyższy podtrzymał wyrok.

Została skazana w związku z ruchem „Rosyjska Cerkiew Prawosławna – Imperium Carskie”. 29 maja 2026 roku Galina została wpisana na „listę ekstremistów”. Decyzją Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z 15 sierpnia 2025 roku sekta religijna „Rosyjska Cerkiew Prawosławna – Imperium Carskie” została uznana za „organizację ekstremistyczną”.

Na „liście ekstremistów” znajdują się: Anna Stryukowa ze wsi Ułazy w obwodzie grodzieńskim, Galina Frolowa ze wsi Kajki w obwodzie witebskim, Olga Bojkowska ze Świsłoczy i Olga Waszczenko z Wilejki. Podstawą sporządzenia listy jest wyrok Sądu Miejskiego w Mińsku wydany na podstawie art. 130 ust. 3 Kodeksu karnego i art. 361-1 ust. 3 Kodeksu karnego – „podżeganie do nienawiści” oraz udział w „grupie ekstremistycznej” lub kierowanie nią.

Według dokumentów samego ruchu, Anna Stryukowa występowała jako „Przełożona całej Białej Rusi (Białoruś) Jewdokia”, a Galina Frolowa jako „mniszka Teodozja”.

Uczestników ruchu oskarżono o kierowanie strukturami ruchu i szerzenie idei, które śledczy interpretowali jako nienawiść religijną i narodowościową.

Prokuratura ogłosiła wyroki: Stryukowa, Frolowa i Bajkowskaja otrzymały pięć lat i trzy miesiące więzienia, a Woszczenko pięć lat więzienia. W maju 2026 roku Sąd Najwyższy podtrzymał wyrok.

Władimir jest aktywistą i obrońcą praw człowieka z Mozyrza, znanym w regionie z działalności na rzecz praw człowieka, w tym prawa do pokojowych zgromadzeń. W 1986 roku brał udział w akcjach usuwania skutków katastrofy w elektrowni jądrowej w Czarnobylu. Ma problemy zdrowotne.

Był wielokrotnie poddawany prześladowaniom politycznym i aresztowaniom administracyjnym.

W kwietniu 2026 roku został aresztowany i osadzony w areszcie tymczasowym w związku ze sprawą karną, której szczegóły nadal nie są znane.

Ojciec Anatolij pełni posługę kapłańską w Olkowiczach od 2007 roku. Wcześniej pełnił posługę w Rakowie i Zasławiu, a także odbywał praktykę w Białymstoku. W zeszłym roku obchodził 30. rocznicę święceń kapłańskich, podobnie jak arcybiskup Józef Stanewski.

Został aresztowany w połowie marca 2026 roku. Ojciec Anatolij nie ma krewnych ani przyjaciół, więc nikt poza biskupami nie może się o nim niczego dowiedzieć.

Pod koniec kwietnia 2026 roku okazało się , że Anatolij doznał zawału serca w areszcie śledczym i pozostaje w ciężkim stanie.

Ponadto, według wiedzy białoruskich wiernych, ksiądz jest oskarżony o „zdradę”. Nie ma konkretnych informacji na temat zarzutów. Uważa się, że ksiądz jest przetrzymywany w areszcie śledczym KGB. Nieznani zamaskowani mężczyźni przyjechali kilkoma samochodami, aby go aresztować, a jego dom został zaplombowany.

Wobec braku oficjalnych informacji, wśród katolików na Białorusi pojawiła się teoria dotycząca prawdopodobnego pretekstu aresztowania księdza w rejonie wilejskim. Po porównaniu kilku faktów, o których dowiedzieli się wierni, doszli oni do wniosku, że ksiądz Anatolij Parachniewicz mógł zostać oskarżony o pomoc w pielęgnowaniu pamięci o obywatelach polskich zmarłych w poprzednich latach na terenie dzisiejszej Białorusi.

W trakcie swojej kariery kapłańskiej 65-letni ksiądz pełnił posługę w regionie, który w pierwszej połowie XX wieku doświadczył trudnych warunków historycznych i tragicznych czasów. Ksiądz dogłębnie studiował historię i kulturę tego regionu i angażował się w jego ochronę.

Ojciec Anatolij stworzył małe muzeum w kościele w Olkowiczach. W muzeum znajdowały się XVIII-wieczne haftowane jedwabiem ozdoby z rodzinnymi pasami słuckimi, unikatowa kolekcja białoruskich ręczników oraz starodruki.

Ksiądz doznał zawału serca w areszcie. 65-letni ksiądz pozostaje w ciężkim stanie w areszcie tymczasowym. Ponadto, według informacji białoruskich wiernych, ksiądz jest oskarżony o „zdradę”. Konkretne zarzuty nie są znane.

Przed aresztowaniem Natalia prowadziła aktywny i dociekliwy tryb życia: podróżowała, chodziła na długie spacery, odwiedzała galerie sztuki i podziwiała piękne miejsca. Wiadomo również, że ostatnio pracowała jako ochroniarz.

Została zatrzymana w 2025 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „pomoc w działalności ekstremistycznej”.

W 2026 roku uznano ją za winną i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej; dokładny wymiar kary nie jest znany.

Swietłana, pracownica Mińskiego Instytutu Projektowo-Technologicznego, została uznana za winną „nawoływania do szkodzenia Republice Białorusi”, „obrażania Łukaszenki”, „podżegania do nienawiści lub niezgody” oraz „wspierania działalności ekstremistycznej”. Została skazana na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej; dokładny termin kary nie jest znany.

Tatiana jest absolwentką Mińskiego Instytutu Radiotechnicznego (obecnie BSUIR ) i ma dorosłą córkę i syna. Lubi spędzać czas na swojej daczy , zajmować się ogrodem i wędrować po lesie , a także podróżować po całej Białorusi.

Tatiana została osądzona w Sądzie Miejskim w Mińsku na podstawie dwóch artykułów Kodeksu karnego: części 3 artykułu 361 Kodeksu karnego (wezwanie do sankcji i innych działań mających na celu wyrządzenie szkody Białorusi) oraz części 1 artykułu 361-4 Kodeksu karnego (wsparcie w działalności ekstremistycznej). Zgodnie z tymi artykułami mogła zostać skazana jedynie na pobyt w kolonii karnej. Wyrok uprawomocnił się na początku maja.

Siergiej pracował jako lekarz diagnostyki ultrasonograficznej w Grodzieńskiej Poliklinice Miejskiej nr 4, a także w Centrum Medycznym Rosmed. Jego doświadczenie zawodowe wynosi ponad 30 lat. Znany jest również jako miłośnik szachów – w 2022 roku wygrał regionalny turniej szachowy pracowników służby zdrowia. Treść zarzutów i konkretny wyrok wydany na Romaszowa pozostają nieznane. Jak dotąd wiadomo jedynie, że został skazany na karę pozbawienia wolności.

Irina pracowała jako specjalistka ds. sprzedaży, a następnie jako menedżerka w firmie Anastan. Została skazana wraz z córką i mężem.

Sprawa karna została zainicjowana filmem, który rodzina nagrała latem 2020 roku, wzywając do zaprzestania przemocy. Mąż Giennadij zeznał w sądzie, że pewnego dnia latem 2020 roku, poruszony informacjami, które zobaczył w internecie na temat przemocy stosowanej przez funkcjonariuszy wobec protestujących, postanowił nagrać film, w którym zwrócił się do funkcjonariuszy z wezwaniem do uzasadnionego użycia siły. Wymyślił tekst przemówienia, a następnie poprosił córkę o jego odczytanie. Poprosił również żonę o zabranie głosu w sprawie wyborów. Tego samego dnia na nagraniu wideo wyraził swoje życzenia dotyczące przyszłości kraju, a na końcu przemówienia pokazał również symbol serca. Następnie znalazł filmy w internecie i zmontował je. Tego samego dnia wysłał je kilku swoim znajomym i krewnym.

Skazany za komentarze dotyczące szefa Okrestiny.

Żanna ma dwa tętniaki mózgu i w więzieniu znajduje się w bardzo trudnym stanie psychicznym.

Zatrzymany w wyniku masowego nalotu sił bezpieczeństwa w dniach 23-24 stycznia 2024 r. na krewnych więźniów politycznych oraz osoby wysyłające paczki i listy do więźniów politycznych.

Irina została osądzona jako „osoba, która dopuściła się czynu społecznie niebezpiecznego”. Oznacza to, że zgodnie z decyzją sądu należało zastosować wobec niej przymusowe leczenie. Jej proces odbył się 18 i 23 września 2024 r. Jej miejsce pobytu nie jest znane.