Vladimir Vladimirovich Poznyak
Wspólnik w przestępstwach przeciwko prawom i wolnościom obywateli Białorusi. Władimir Władimirowicz Poznyak popiera reżim Łukaszenki i represje o podłożu politycznym.
Był zaangażowany w wydawanie wyroków skazujących w sprawach o podłożu politycznym.
Wydał wyrok skazujący Aleksandra Babkina na podstawie artykułu 368 Kodeksu karnego za znieważenie Łukaszenki i skazał go na rok więzienia i przymusowe leczenie z powodu alkoholizmu. Według zarzutów mężczyzna „będąc pod wpływem alkoholu, zadzwonił pod numer 102 i wygłosił upokarzające i negatywne uwagi na temat Łukaszenki”. Aleksander tłumaczył to faktem, że po wyborach prezydenckich policja i funkcjonariusze policji prewencyjnej kilkakrotnie przychodzili do jego domu, a 10 sierpnia został zatrzymany podczas pokojowej demonstracji w Grodnie i ukarany grzywną w wysokości 15 jednostek podstawowych.
Wydano wyrok skazujący Andrieja Stepanienkę na podstawie artykułu 368 Kodeksu karnego za znieważenie Łukaszenki w komentarzu internetowym i skazano go na karę jednego roku i sześciu miesięcy więzienia.
Wspólnik w przestępstwach przeciwko prawom i wolnościom obywateli Białorusi. Władimir Władimirowicz Poznyak popiera reżim Łukaszenki i represje o podłożu politycznym.
Był zaangażowany w wydawanie wyroków skazujących w sprawach o podłożu politycznym.
Wydał wyrok skazujący Aleksandra Babkina na podstawie artykułu 368 Kodeksu karnego za znieważenie Łukaszenki i skazał go na rok więzienia i przymusowe leczenie z powodu alkoholizmu. Według zarzutów mężczyzna „będąc pod wpływem alkoholu, zadzwonił pod numer 102 i wygłosił upokarzające i negatywne uwagi na temat Łukaszenki”. Aleksander tłumaczył to faktem, że po wyborach prezydenckich policja i funkcjonariusze policji prewencyjnej kilkakrotnie przychodzili do jego domu, a 10 sierpnia został zatrzymany podczas pokojowej demonstracji w Grodnie i ukarany grzywną w wysokości 15 jednostek podstawowych.
Wydano wyrok skazujący Andrieja Stepanienkę na podstawie artykułu 368 Kodeksu karnego za znieważenie Łukaszenki w komentarzu internetowym i skazano go na karę jednego roku i sześciu miesięcy więzienia.
Lista represjonowanych
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
Walentyna, pielęgniarka anestezjologiczna w Szpitalu Ratunkowym, została uznana w listopadzie 2021 r. winną „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego uczestniczenia w nich” za udział w proteście „Marsz Jedności”, który odbył się 6 września 2020 r. w Grodnie.
Andriej został aresztowany we wrześniu 2021 roku w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „organizacja i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywny udział w nich”. W listopadzie tego samego roku został skazany za udział w proteście po wyborach, który odbył się we wrześniu 2020 roku w Grodnie.
Przed rozpoczęciem odbywania kary Andriej opuścił Białoruś.
W lutym 2025 r. odbyła się zaoczna rozprawa sądowa w ramach postępowania specjalnego w sprawie zastąpienia kary ograniczenia wolności skierowaniem jej na osadzenie w kolonii karnej.
Oleg został aresztowany 31 maja 2021 roku w związku ze sprawą karną dotyczącą grupowych działań rażąco naruszających porządek publiczny. W październiku tego samego roku został skazany za udział w proteście przeciwko wynikom wyborów prezydenckich, które odbyły się 10 sierpnia 2020 roku w Grodnie.
Został zwolniony w kwietniu 2022 r. po odbyciu pełnej kary.
- Stowarzyszenia
- Nauczyciele
- Rodzice nieletnich
Stanisław został skazany za „grożenie śmiercią” pracownikowi RT Konstantinowi Pridybajło oraz „podżeganie do nienawiści i waśni etnicznych” wobec Rosjan. Zarzuty wynikały z jego rozmowy telefonicznej z 14 września 2020 roku z Pridybajłem pod numerem opublikowanym w „Czarnej Księdze Białorusi” oraz z samej groźby. Zamieścił również oświadczenia na portalach internetowych, w tym sformułowanie „dobry Moskal to martwy Moskal”.
Podczas rozprawy donoszono, że Pridybajło został tymczasowo przeniesiony do ambasady rosyjskiej w Mińsku ze względów bezpieczeństwa; pojawił się na rozprawie dopiero w dniu przemówień końcowych i wniósł pozew cywilny oskarżając go o „cierpienia moralne”.
W listopadzie 2022 roku zaostrzono reżim więzienny Stanisława i przeniesiono go z zakładu karnego typu otwartego do kolonii karnej. Według obrońców praw człowieka, jego stan zdrowia, w tym wzrok, uległ znacznemu pogorszeniu w więzieniu; lekarze zdiagnozowali retinopatię cukrzycową, której leczenie przerwano po przeniesieniu do kolonii karnej.
W maju 2024 roku został zwolniony po odbyciu całości kary nałożonej na niego przez sąd.
Aleksander został skazany w czerwcu 2021 roku za znieważenie Łukaszenki. Według prokuratury, będąc pod wpływem alkoholu, zadzwonił pod numer 102 i wypowiadał się o nim w sposób obraźliwy. Został zatrzymany na sali sądowej natychmiast po ogłoszeniu wyroku.
Został zwolniony latem 2022 roku, po odbyciu pełnej kary.
