Stanislav Sergeevich Kovalev
Współsprawca przestępstw przeciwko prawom i wolnościom obywateli Białorusi. Stanisław Siergiejewicz Kowalow jest funkcjonariuszem organów ścigania zaangażowanym w represje o podłożu politycznym.
Winny stosowania przemocy i stwarzania nieodpowiednich warunków dla więźniów politycznych w Kolonii Karnej nr 4 w Homlu. Przez długi czas pełnił funkcję zastępcy naczelnika kolonii ds. bezpieczeństwa i pracy operacyjnej. W sierpniu 2024 roku został naczelnikiem Kolonii Karnej nr 4 i otrzymał stopień pułkownika.
Wywierał presję psychologiczną na kobiety skazane z przyczyn politycznych. Nakazał personelowi operacyjnemu kolonii izolowanie więźniów politycznych, odmawianie im opieki medycznej i okrutne traktowanie. Brał udział w sporządzaniu zawiadomień o naruszeniach z sfingowanych powodów, w celu umieszczenia ich w izolacji lub pozbawienia paczek żywnościowych. Co miesiąc podejmował decyzje o skierowaniu więźniów politycznych do izolatki, w tym Weroniki Kazak, Julii Jurgielewicz, Nastii Kuchty, Natalii Matwiejewej, Nasty Łojko, Natalii Duliny, Marii Kolesnikowej, Ludmiły Czekiny, Olgi Radionowej, 70-letniej Iriny Merkhel i wielu innych. Nakazał również skierowanie aktywistki praw człowieka Nasty Łojko do celi karnej na najwyższy wymiar kary (po sześciu miesiącach).
Współsprawca przestępstw przeciwko prawom i wolnościom obywateli Białorusi. Stanisław Siergiejewicz Kowalow jest funkcjonariuszem organów ścigania zaangażowanym w represje o podłożu politycznym.
Winny stosowania przemocy i stwarzania nieodpowiednich warunków dla więźniów politycznych w Kolonii Karnej nr 4 w Homlu. Przez długi czas pełnił funkcję zastępcy naczelnika kolonii ds. bezpieczeństwa i pracy operacyjnej. W sierpniu 2024 roku został naczelnikiem Kolonii Karnej nr 4 i otrzymał stopień pułkownika.
Wywierał presję psychologiczną na kobiety skazane z przyczyn politycznych. Nakazał personelowi operacyjnemu kolonii izolowanie więźniów politycznych, odmawianie im opieki medycznej i okrutne traktowanie. Brał udział w sporządzaniu zawiadomień o naruszeniach z sfingowanych powodów, w celu umieszczenia ich w izolacji lub pozbawienia paczek żywnościowych. Co miesiąc podejmował decyzje o skierowaniu więźniów politycznych do izolatki, w tym Weroniki Kazak, Julii Jurgielewicz, Nastii Kuchty, Natalii Matwiejewej, Nasty Łojko, Natalii Duliny, Marii Kolesnikowej, Ludmiły Czekiny, Olgi Radionowej, 70-letniej Iriny Merkhel i wielu innych. Nakazał również skierowanie aktywistki praw człowieka Nasty Łojko do celi karnej na najwyższy wymiar kary (po sześciu miesiącach).
Lista represjonowanych
Walentynę po raz pierwszy skazano w maju 2021 r. za „udział w grupowych działaniach rażąco naruszających porządek publiczny” w postępowaniu karnym wszczętym po proteście, który odbył się 13 września 2020 r. w Brześciu. Następnie uczestnicy śpiewali i tańczyli w kółku, a przeciwko nim użyto armatki wodnej.
W kwietniu 2024 roku okazało się, że Walentyna została zatrzymana za udział w proteście 10 sierpnia 2020 roku w Brześciu przeciwko fałszerstwom w wyborach prezydenckich. W sierpniu tego samego roku została skazana na karę pozbawienia wolności, przy czym wcześniej orzeczona kara „aresztu domowego” została zaliczona na poczet jej wyroku.
Została zwolniona na wolność jesienią 2024 r., po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.
- Stowarzyszenia
- Aktywiści
- Rodzice nieletnich
Aktywistka i wolontariuszka Olga została zatrzymana w marcu 2021 r. W chwili aresztowania zastosowano wobec niej przemoc fizyczną. Została skazana za udział w protestach, które odbyły się w Mińsku w 2020 r. przeciwko przemocy i wynikom wyborów prezydenckich, a także na podstawie artykułu o „tworzeniu grupy ekstremistycznej lub uczestnictwie w niej”.
Olga była obserwatorką wyborów, pracowała jako wolontariuszka w pobliżu aresztu śledczego w Mińsku przy ulicy Okrestina, a później w sądach. Podczas protestów ulicznych była kilkakrotnie zatrzymywana i karana wysokimi grzywnami.
We wrześniu 2024 roku Olga została zwolniona z więzienia po odbyciu całości kary nałożonej na nią przez sąd.
- Stowarzyszenia
- Uczniowie
Witalija została zatrzymana po powrocie na Białoruś w ramach postępowania karnego wszczętego po spontanicznych protestach, które miały miejsce 10 sierpnia 2020 r. w Brześciu przeciwko sfałszowaniu wyborów prezydenckich. Została skazana za udział w „masowych zamieszkach”. Według materiałów sprawy łączna wartość strat wyniosła około 24 tysięcy rubli białoruskich.
Została zwolniona w grudniu 2024 r. po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.
- Stowarzyszenia
- Dziennikarze
Daria, dziennikarka telewizji Biełsat, relacjonowała na żywo z dziedzińca Placu Przemian, gdzie 15 listopada 2020 r. pokojowi protestujący zebrali się na wiecu protestacyjnym, który odbył się w Mińsku pod hasłem „Wychodzę”. To były ostatnie słowa Romana Bondarenki, który został zamordowany przez siły bezpieczeństwa, a zgromadzeni przybyli, aby uczcić jego pamięć. Daria została zatrzymana wraz ze swoją koleżanką Ekateriną Bakhvalovą podczas ostrego stłumienia protestu, a później została skazana za „udział w akcjach zbiorowych, które w rażący sposób naruszają porządek publiczny”.
Zwolniony we wrześniu 2022 r., po odbyciu kary orzeczonej przez sąd.
| 03.09.2022 | Wydany!! |
- Stowarzyszenia
- Aktywiści
- Ludzie niepełnosprawni
- Emeryci
Galina została zatrzymana 10 grudnia 2020 roku w ramach postępowania karnego w sprawie „Autuchowicza”, którą władze uznały za „organizatorkę grupy terrorystycznej”. Została oskarżona o udział w „organizacji terrorystycznej” zaangażowanej w podpalenia mienia funkcjonariuszy policji. W trakcie śledztwa Galina była stale zastraszana i zmuszana do składania zeznań. Pisała skargi do prokuratury, ale nie otrzymywała na nie odpowiedzi. Była również przetrzymywana w ciężkich warunkach w celi karnej, co doprowadziło do kilkukrotnej utraty przytomności. Została skazana za „udział w organizacji przestępczej”, „akt terrorystyczny” i „usiłowanie przejęcia władzy”.
Wiosną 2024 roku Galina i dwaj inni oskarżeni w „sprawie” zostali zobowiązani do zapłaty odszkodowania za uszkodzenie mienia policjantów w wysokości ponad 40 tysięcy rubli.
11 września 2025 roku ujawniono, że 52 więźniów białoruskiego reżimu zostało przymusowo deportowanych na terytorium Litwy. Wśród nich są obywatele krajów europejskich. Wśród zwolnionych jest Galina Derbysz.
Irina została zatrzymana 1 grudnia 2020 r. w ramach karnej „sprawy Autuchowicza”, którego władze uznały za „organizatora grupy terrorystycznej”. Została oskarżona o udział w „organizacji terrorystycznej” zajmującej się paleniem mienia funkcjonariuszy policji. Irina została skazana za „nielegalne działania z użyciem broni palnej” i „zatajanie poważnego przestępstwa”. W marcu 2023 roku Sąd Najwyższy rozpatrzył apelację w tej sprawie, uchylając zarzut z art. 405 Kodeksu karnego Republiki Białorusi i skracając jej karę pozbawienia wolności o jeden miesiąc.
We wrześniu 2024 roku została ułaskawiona i zwolniona.
- Stowarzyszenia
- Dziennikarze
- Rodzice nieletnich
Była dziennikarka telewizyjna Belteleradiocompany i członkini Rady Koordynacyjnej Ksenia została zatrzymana 22 grudnia 2020 r. w sprawie Press Club pod zarzutem uchylania się od płacenia podatków.
Na konto Komitetu Śledczego przekazano prawie 110 tysięcy rubli jako zabezpieczenie ewentualnego naprawienia szkody, jaką rzekomo wyrządzili osobom zamieszanym w „sprawę”. Sprawę zamknięto, ale później przeciwko Ksenii wszczęto nową sprawę karną, w której oskarżono ją o „spisek lub inne działania mające na celu przejęcie władzy państwowej”.
Zwolniony 20 sierpnia 2024 r. na podstawie ułaskawienia.
- Stowarzyszenia
- Działacze praw człowieka
- Uczniowie
Marfa, koordynatorka wolontariatu „Wiasna”, została aresztowana 17 września 2020 roku pod zarzutem finansowania masowych zamieszek (art. 293, cz. 3). W lutym 2021 roku postawiono jej dodatkowe zarzuty, w tym „podżeganie do waśni społecznych” i „udział w organizacji przestępczej”.
We wrześniu 2022 r. Marfę skazano na podstawie kilku zarzutów karnych i wymierzono jej karę 15 lat więzienia oraz wysoką grzywnę.
W lutym 2023 roku, podczas rozprawy apelacyjnej, jej wyrok został skrócony o trzy miesiące. Stan zdrowia Marfy pogorszył się w więzieniu, częściowo z powodu COVID-19.
19 marca 2026 roku została zwolniona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a, i zabrana na Litwę.
- Stowarzyszenia
- Aktywiści
- Emeryci
Tatiana, znana aktywistka i powierniczka kandydatki na prezydenta Swietłany Cichanouskiej w Homlu, od kilku lat prowadzi kampanię na rzecz zmian w ustawodawstwie antynarkotykowym w ramach inicjatywy „Ruch Matek 328”. 6 sierpnia 2020 roku została zatrzymana w swoim domu pod zarzutem „masowych zamieszek” i planów „zajęcia budynków”.
W styczniu 2022 roku pojawiła się informacja, że Tatiana została przeniesiona do więzienia.
Według obrońców praw człowieka, Tatiana nie ma prawa do odwiedzin i może otrzymać tylko jedną małą paczkę rocznie. Listy od Tatiany docierają do niej niezwykle rzadko. Ponadto, ma problemy z kręgosłupem.
Została zwolniona w lutym 2025 r.
- Stowarzyszenia
- Aktywiści
- Ludzie niepełnosprawni
- Rodzice nieletnich
Antonina, osoba zaufana Swietłany Cichanouskiej, została zatrzymana 6 września 2020 r. i skazana na podstawie zarzutu administracyjnego za udział w nielegalnym wydarzeniu. Jednakże po procesie nie została zwolniona, lecz ponownie zatrzymana w związku ze sprawą karną.
W maju 2021 r. Antoninę skazano na podstawie artykułu o „masowych zamieszkach”.
Wydany w grudniu 2024 r. w ramach ułaskawienia.
- Stowarzyszenia
- Politycy
Maria, członkini prezydium Rady Koordynacyjnej i szefowa sztabu Wiktora Babaryki , została porwana 7 września 2020 roku i przewieziona na granicę białorusko-ukraińską w celu deportacji. Podarła paszport i odmówiła opuszczenia kraju. 9 września została zatrzymana i osadzona w areszcie.
We wrześniu 2021 roku została skazana za „spisek mający na celu przejęcie władzy za pomocą środków sprzecznych z konstytucją”, „wezwanie do podjęcia działań przeciwko bezpieczeństwu narodowemu” i „utworzenie grupy ekstremistycznej”.
W listopadzie 2022 roku Maria przeszła operację z powodu perforacji wrzodu i zapalenia otrzewnej. Od marca 2023 roku przebywa w kolonii karnej. Ze względu na problemy zdrowotne nie mogła pracować; była nawet pod opieką osób towarzyszących na spotkaniach formacyjnych.
Maria była długo przetrzymywana w odosobnieniu. Latem 2024 roku wyszło na jaw, że administracja odizolowała ją od innych więźniów, a strażnicy byli stale obecni. 12 listopada 2024 roku zobaczyła ojca po raz pierwszy od 18 miesięcy.
Spotkanie odbyło się w szpitalu więziennym i nie jest jasne, czy Maria była w trakcie leczenia, czy też została tam przewieziona z PKT. Wcześniej nie było z nią żadnego kontaktu, a informacje o jej stanie zdrowia były dostępne jedynie od innych osadzonych.
Po tym spotkaniu została ponownie odcięta od świata zewnętrznego i do dziś jest przetrzymywana w odosobnieniu.
W lutym 2025 r. jej siostra poinformowała, że Maria wróciła do jednostki i wyraziła nadzieję, że kontakt z nią zostanie przywrócony.
13 grudnia 2025 roku została zwolniona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cola, i zabrana na Ukrainę.
