Pościg zakończony

Andriej został skazany za komentarz zamieszczony na portalu społecznościowym Odnoklassniki na temat szefa hancewickiego rejonowego wydziału spraw wewnętrznych W. W. Kuleszowa.

Został zwolniony w czerwcu 2023 r., po odbyciu całości kary nałożonej przez sąd.

Rita, studentka trzeciego roku psychologii na Uniwersytecie Stanowym im. F. Skoriny, została aresztowana 28 grudnia 2021 roku pod zarzutem „podżegania do nienawiści” za rozpowszechnianie ulotek, których treść, według śledczych, poniżała funkcjonariuszy policji prewencyjnej. Później wszczęto przeciwko Ricie postępowanie karne za „profanację budynków i niszczenie mienia” oraz „organizowanie i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny”.

W marcu 2022 r. uznano ją za winną i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Została zwolniona w październiku 2023 r. po odbyciu pełnej kary.

Skazany za udział w wypadku drogowym, który miał miejsce 9 sierpnia 2020 r. Areszt śledczy zarejestrował go jako ekstremistę 17 września 2021 r.

Mam żonę i 3,5-letnie dziecko.

Według obrońców praw człowieka , zostanie zwolniony pod koniec sierpnia 2024 r.

Skazany 12 stycznia 2022 r. za protesty po wyborach prezydenckich w 2020 r.

Skazany 12 stycznia 2022 r. za protesty w Żłobinie po wyborach prezydenckich w 2020 r.

Mieszkaniec Baranowicz. Zajmował się przedsiębiorczością, następnie pracował jako kierowca ciężarówki.

W wyborach w 2020 roku próbował zarejestrować się jako kandydat na prezydenta, jednak Centralna Komisja Wyborcza odmówiła mu rejestracji.

Przed wyborami w 2020 roku zaczął aktywnie prowadzić kanał na YouTube „Tochka novozvrata” (obecnie ma 43,3 tys. subskrybentów). Wypowiedzi z tego kanału stały się podstawą postępowania karnego przeciwko Czudinowiczowi. W lipcu 2021 roku mężczyzna został zatrzymany. 1 maja 2022 roku został przeniesiony do więzienia zamkniętego.

Według obrońców praw człowieka zostanie zwolniony w marcu 2025 r.

Jegor został aresztowany 30 sierpnia 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie czterech artykułów dotyczących komentarzy internetowych skierowanych do Wadima Denisenko (prawdopodobnie dowódcy sił operacji specjalnych Sił Zbrojnych Białorusi, generała dywizji) i przewodniczącej Sądu Rejonowego w Smorgonie Ludmiły Pietrowej.

W marcu 2022 r. uznano go za winnego i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej oraz zobowiązano do zapłaty zadośćuczynienia moralnego.

Zwolniony 15 kwietnia 2022 r. po rozpatrzeniu apelacji i odbyciu całości kary.

Zatrzymany na podstawie artykułów 130, 368 i 369 Kodeksu karnego Republiki Białorusi.

10 czerwca 2022 r. sędzia Jelena Szilko uznała Iwana za winnego i skazała go na cztery lata pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze. Wkrótce został przeniesiony z Aresztu Śledczego nr 1 do Więzienia Mohylewskiego nr 4.

Pod koniec września Iwana przeniesiono do Kolonii Karnej nr 2 w Bobrujsku, a wkrótce do Aresztu Śledczego nr 7 w Brześciu. W grudniu więźnia politycznego przeniesiono do Aresztu Tymczasowego nr 1.

29 grudnia 2022 r. Sąd Rejonowy dla Dzielnicy Frunzenskiej w Mińsku rozpatrzył sprawę Iwana na podstawie art. 391 Kodeksu karnego (znieważenie sędziego). Wiadomo, że rozprawę prowadziła sędzia Anna Skuratowicz, a ostateczny wyrok wobec więźnia politycznego nie uległ zmianie.

W styczniu 2023 roku Iwana przeniesiono z Aresztu Śledczego nr 1 do Więzienia Mohylewskiego nr 4.

Na początku 2024 roku został przeniesiony do Kolonii Karnej nr 1.

30 stycznia 2025 r. odbył całą karę i został zwolniony.

Anatolij, inżynier i alpinista, został aresztowany 11 listopada 2021 roku i był wielokrotnie aresztowany. Anatolij zyskał sławę po tym, jak w opublikowanym przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nagraniu wideo wyraził swoją miłość do barw biało-czerwonych.

Został zwolniony na wolność zimą 2022 roku, po odbyciu pełnej kary.

Sekretarz prasowy A1.

Został zatrzymany 10 grudnia i skazany na areszt administracyjny. Jednak po zwolnieniu nie został zwolniony. Wiadomo, że siły bezpieczeństwa go pobiły.

Po jego aresztowaniu na kanałach prorządowych pojawił się „pełen skruchy film”, w którym powiedział, że rzekomo przekazywał informacje związane ze swoją działalnością zawodową osobom trzecim. Jednak firma stwierdziła wówczas, że Nikołaj nie miał dostępu do danych klientów.

Rozprawa odbyła się za zamkniętymi drzwiami, jednak okazało się , że Nikołaj Bredielow został uznany za niewinnego na podstawie części 2 artykułu 424 Kodeksu karnego (Nadużycie władzy lub uprawnień służbowych) i uniewinniony z powodu braku dowodów udziału w popełnieniu przestępstwa.

Został oskarżony o przekazywanie funduszy na celowe wspieranie działalności grupy ekstremistycznej (artykuł 361-2 Kodeksu karnego) — bloger Anton Motolko. Motolko zaprzeczył temu oskarżeniu.

Oczekuje się, że zostanie zwolniony w czerwcu 2025 r.

Paweł został zatrzymany w marcu 2021 roku przez policję drogową na autostradzie pod Mińskiem, gdzie w jego samochodzie znaleziono ulotki, gazety i naklejki; według Komitetu Śledczego skonfiskowano „tysiące egzemplarzy gazet protestacyjnych, naklejek z niezarejestrowanych symboli i ulotek”. Natychmiast po zatrzymaniu, departament nazwał go administratorem kanału Telegram „Atolino”.

W chwili aresztowania Paweł pracował w prywatnej firmie reklamowej, a wcześniej był realizatorem wideo w telewizji. W 2020 roku był członkiem sztabu wyborczego kandydata na prezydenta Wiktora Babaryki.

W styczniu 2022 r. został skazany za produkcję i dystrybucję materiałów protestacyjnych (ulotek, naklejek, gazet), a także za udział w niedzielnych marszach, które odbyły się w Mińsku w sierpniu i wrześniu 2020 r.

Według obrońców praw człowieka, został zwolniony w październiku 2024 r., po odbyciu całości kary nałożonej na niego przez sąd.

Aleksander, bezdomny z Mińska, był aresztowany około dziesięciu razy w 2021 roku za „nielegalne pikiety”. Zarzuty dotyczyły plakatów, które zazwyczaj przedstawiały flagę BSRR i zawierały prośby o pomoc. W jednym przypadku został zatrzymany za biało-czerwono-biały plakat z napisem: „Chcę podziękować moim dzieciom, chcę podziękować mojej młodości i chcę być pierwszy, który pokocha. Chcę zapomnieć o obozie i żyć w Ludowej Republice Białorusi”.

Według doniesień, spędził co najmniej 130 dni w areszcie administracyjnym w Okrestinie. Najczęściej Aleksander był przetrzymywany w pobliżu stacji metra Kamienna Gorka, gdzie spędzał czas trzymając laminowane transparenty i zbierając fundusze na utrzymanie. Czasami widywano go z małymi zwierzętami. Łącznie wiadomo, że spędził w więzieniu około 22 lat.

1 grudnia 2021 roku został zatrzymany w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „wielokrotne naruszenie procedury organizacji imprez masowych” i osadzony w areszcie tymczasowym.

W marcu 2022 roku Aleksander został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Został zwolniony we wrześniu 2022 r. po odbyciu pełnej kary.

Władimir został aresztowany w grudniu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „organizacja i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynny udział w takich działaniach” i umieszczony w areszcie tymczasowym.

W maju 2022 r. uznano go za winnego i skazano na karę ograniczenia wolności, a następnie osadzono w otwartym zakładzie karnym.

Według obrońców praw człowieka, został zwolniony we wrześniu 2023 r. po odbyciu pełnej kary.

W grudniu 2021 r. Iwan został uznany winnym publicznego znieważenia Łukaszenki w mediach społecznościowych i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Według obrońców praw człowieka, został zwolniony w grudniu 2022 r. po odbyciu pełnej kary.

Aleksandr został aresztowany we wrześniu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą w odpowiedzi na komentarze internautów po śmierci oficera KGB Dmitrija Fedosiuka i specjalisty IT Andrieja Zeltsera w Mińsku.

17 października 2022 r. uznano go winnym „podżegania do nienawiści lub waśni” oraz „obrażania urzędnika państwowego” i skazano na karę pozbawienia wolności oraz wysoką grzywnę.

Został zwolniony 19 października 2022 r. po odbyciu pełnej kary.