Więźniowie polityczni

Aleksiej, były wojskowy, specjalista ds. komunikacji i dyrektor firmy zajmującej się instalacją i naprawą elektrycznych bram garażowych i barier, został aresztowany we wrześniu 2021 r. w ramach postępowania karnego związanego z inicjatywą „Zajęty Lyatsyats”. Część zarzutów dotyczyła uszkodzenia samochodu sędziego rejonowego w Borysowie. W rezultacie został skazany na długoletnie więzienie i grzywnę.

Aleksiej ma troje dzieci, z których jedno jest nieletnie.

Jana została zatrzymana w Petersburgu 1 listopada 2021 roku w ramach postępowania karnego wszczętego na podstawie kilku artykułów, w tym „podżegania do innych form nienawiści i niezgody społecznej”, „publicznego nawoływania do przejęcia władzy państwowej” oraz „utworzenia lub uczestnictwa w grupie ekstremistycznej”.

W maju 2022 r. rosyjski sąd odmówił Janie tymczasowego azylu.

9 sierpnia 2022 r. została ekstradowana z Rosji na Białoruś, pomimo zakazu ekstradycji wydanego przez Komitet Praw Człowieka ONZ.

W czerwcu 2023 roku Janę uznano za winną prowadzenia kanału Telegram „Witebsk 97%”, na którym, według śledczych, publikowała wiadomości z „negatywnymi ocenami funkcjonariuszy organów ścigania i agencji rządowych”, a także rzekomo publikowała „wezwania do wyrządzenia krzywdy funkcjonariuszom policji” i „materiały ekstremistyczne”.

Dmitrij, pracownik Beltelecomu, został zatrzymany w miejscu pracy 28 października 2021 r. w ramach postępowania karnego wszczętego na podstawie artykułów „nielegalne zajęcie informacji komputerowych”, „podżeganie do nienawiści i niezgody społecznej” oraz „nielegalne działania w odniesieniu do informacji prywatnych i danych osobowych”.

W grudniu 2022 r. uznano go winnym rzekomego „wydobywania z bazy danych danych osobowych funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa, urzędników państwowych i sędziów” i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Początkowo znajdowała się w Okrestinie. Następnie został aresztowany na podstawie Kodeksu karnego. Krewni uważają Denisa za dobrego, uczciwego, sprawiedliwego i sympatycznego człowieka. Na kanałach prorządowych Denis jest nazywany „głównym redaktorem wizualnym” filmów ruchu Supraci. W nagraniu wideo Salmanovich mówi , że został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji, ponieważ „był członkiem destrukcyjnych kanałów Telegram”, „współpracował z Busly Lyatsyats” i brał udział w protestach w 2020 roku.

Sąd apelacyjny zmniejszył karę pozbawienia wolności z 10 do 9,5 roku.

Denis cierpi na poważną chorobę - przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek po krwotocznym zapaleniu naczyń. Latem 2024 roku karetka zabrała mężczyznę z kolonii. Salmanowicz przeszedł operację - usunięto mu woreczek żółciowy. Po operacji mężczyzna spędził kolejny tydzień na oddziale medycznym więzienia, aż do momentu zdjęcia szwów.

Matka więźnia politycznego twierdzi , że ostatni raz Denis kontaktował się z nią w połowie listopada 2024 r. Po rozmowie telefonicznej mężczyzna został natychmiast zabrany do celi karnej, gdzie przebywa do dziś (styczeń 2024 r.).

W kwietniu 2025 r. zaostrzono mu karę i przeniesiono go do więzienia.

Igor został aresztowany w październiku 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie kilku artykułów, w tym „przemocy lub groźby użycia przemocy wobec urzędnika wykonującego obowiązki służbowe lub innej osoby wykonującej obowiązki publiczne”.

Według śledczych, Igor wysyłał e-maile na oficjalną stronę internetową Łukaszenki zawierające groźby przemocy i obraźliwe treści pod adresem urzędników państwowych, w tym funkcjonariuszy organów ścigania, a także wysyłał podobne wiadomości do pracowników Komitetu Śledczego. Brał również udział w protestach po wyborach w Mińsku w 2020 roku.

W czerwcu 2022 roku został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej. Wiadomo również, że „ofiary” sił bezpieczeństwa złożyły wnioski o zadośćuczynienie za straty moralne.

Andriej, działacz z Wilejki, został aresztowany 9 sierpnia 2021 roku i skazany na karę aresztu administracyjnego, którą odbywał w aresztach w Wilejce i Smolewiczach. Otrzymał łącznie 90 dni aresztu administracyjnego, który odbywał w ciężkich warunkach. Następnie został przeniesiony do aresztu tymczasowego w Okrestinie, a następnie do aresztu śledczego w celu przeprowadzenia postępowania karnego.

W lutym 2022 r. uznano go winnym „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego w nich uczestniczenia” i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Został zwolniony w lipcu 2023 r. po odbyciu pełnej kary.

W październiku 2023 roku został ponownie aresztowany na 15 dni za składanie Ukrainie życzeń z okazji Dnia Niepodległości na TikToku. Sąd Rejonowy w Wilejce uznał to za „nielegalną pikietę”.

15 lutego 2024 roku Andriej zamilkł. Później ujawniono, że przebywa w lokalnym areszcie tymczasowym, odbywając 15 dni aresztu administracyjnego. Nie został jednak zwolniony po odbyciu kary, ponieważ został zatrzymany w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „dyskredytującego Republikę Białorusi”.

W lipcu 2024 roku został ponownie skazany i skazany na karę pozbawienia wolności oraz zapłatę wysokiej grzywny.

Aleksiej, dyrektor firmy budowlanej, został aresztowany w październiku 2021 roku w związku ze sprawą karną związaną z inicjatywą „Pracowity Łyacy”. Jednym z zarzutów było uszkodzenie samochodu sędziego rejonu borisowskiego. W rezultacie został skazany na długoletnią karę więzienia i grzywnę.

W czerwcu 2023 r. zwiększono mu wyrok i przeniesiono go do zakładu karnego.

Podczas pobytu Aleksego w więzieniu zmarł jego ojciec.

Paweł został aresztowany 29 września 2021 roku w związku ze sprawą karną wszczętą w związku z komentarzami internetowymi po śmierci oficera KGB Dmitrija Fedosiuka i informatyka Andrieja Zeltsera w Mińsku. Latem 2022 roku został skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej oraz wysoką grzywnę.

Według obrońców praw człowieka, wyszedł na wolność latem 2023 roku, po odbyciu całej kary.

W lutym 2024 roku Paweł stanął przed sądem pod zarzutem „rozpowszechniania materiałów ekstremistycznych”. Długo pozostawał bez kontaktu, a po procesie ogłoszono, że wszczęto przeciwko niemu nowe postępowanie karne.

W czerwcu 2024 r. Paweł został ponownie skazany za „zniesławienie Łukaszenki” i ponownie skazany na karę więzienia.

Andriej został aresztowany w czerwcu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułów „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny”, „nielegalnych działań związanych z bronią palną, amunicją i materiałami wybuchowymi” oraz „znieważenia Łukaszenki”.

We wrześniu 2021 r. uznano go winnym udziału w protestach po wyborach w Mińsku w 2020 r., znieważenia Łukaszenki na YouTubie oraz zakupu, przechowywania i transportu substancji masowych bez powiadomienia uprawnionych władz.

W czerwcu 2022 roku Andriej stanął przed sądem za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji więziennej”, co skutkowało przedłużeniem jego wyroku i zaostrzeniem reżimu więziennego.

W styczniu 2023 roku odbyła się kolejna rozprawa sądowa pod zarzutem „nieposłuszeństwa wobec żądań administracji”. Wyrok brzmiał siedem lat więzienia.

Od kwietnia 2024 roku, aż do początku grudnia tego roku, rodzina Andrieja nie miała o nim żadnych wieści . Ich zapytania do administracji więzienia spotkały się z formalną odpowiedzią, w której stwierdzono, że sam zgłosi wszystko „korespondencyjnie”, ale nie otrzymał od niego żadnych listów.

Igor, główny radca prawny w Naftan OJSC, został aresztowany jesienią 2021 roku w ramach postępowania karnego wszczętego przeciwko pracownikom zakładu, którzy poparli strajk i byli częścią inicjatywy „Ruch Robotniczy”. 21 września 2021 roku inicjatywa ta została uznana za organizację ekstremistyczną, w wyniku czego w całym kraju doszło do masowych aresztowań pracowników.

W lutym 2023 r. Igor został uznany winnym zdrady stanu oraz utworzenia i udziału w grupie ekstremistycznej i skazany na karę więzienia oraz wysoką grzywnę.

We wrześniu 2021 r. Witalij został uznany winnym wpłynięcia na funkcjonariusza organów ścigania, aby zmienił charakter jego działań, grożąc zniszczeniem mienia za komentarz, który zamieścił na czacie Telegram „Borowki 97%” pod zdjęciem sierżanta-majora Siergieja Bałabanowicza. Został skazany na aresztowanie.

W styczniu 2024 roku prorządowe kanały Telegramu poinformowały o ponownym aresztowaniu Witalija. W „nagraniu wideo, w którym przyznał się do winy”, stanął przed kamerą w kajdankach i powiedział, że „nawoływał do przemocy wobec funkcjonariuszy policji prewencyjnej wyłącznie z emocji”.

Od sierpnia do października 2024 roku Witalij brał udział w kilku rozprawach sądowych w sprawie karnej wszczętej pod zarzutem „zniesławienia Łukaszenki”, „udziału w działaniach rażąco naruszających porządek publiczny”, „organizowania masowych zamieszek”, „żądania sankcji” oraz „podżegania do nienawiści lub wrogości”. Wynik sprawy nie jest znany.

Dmitrij, artysta uliczny i specjalista IT, został aresztowany w lipcu 2021 roku w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie trzech artykułów, w tym „ingerencji w działalność funkcjonariusza organów ścigania”. Wiadomo, że podczas zatrzymania funkcjonariusze GUBOPiK-u pobili i znęcali się nad Dmitrijem.

W marcu 2022 roku Dmitrij został uznany winnym przekazywania danych funkcjonariuszy organów ścigania do kanału Telegram „Czarna Księga Białorusi” i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej oraz zadośćuczynienie za straty moralne wyrządzone „ofiarom”.

Aleksiej, obywatel Rosji i były pracownik Beltelecomu, został aresztowany w listopadzie 2020 roku w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie ośmiu artykułów, w tym „nielegalnych działań przeciwko informacjom prywatnym i danym osobowym” oraz „ingerencji w działalność funkcjonariusza organów ścigania”. Wiadomo również, że Aleksiej został dotkliwie pobity podczas aresztowania.

W lutym 2022 r. został skazany za „przekazywanie danych osobowych i innych danych osobowych ponad 150 osób kanałom Telegramu uznanym za ekstremistyczne” i skazany na długoletnią karę więzienia, a także na zapłatę „ofiarom” znacznego odszkodowania, wynoszącego w momencie zapadania wyroku około 30 000 dolarów.

Aleksander, pracownik BMZ, został aresztowany jesienią 2021 roku w ramach postępowania karnego wszczętego przeciwko pracownikom zakładu, którzy poparli strajk i byli częścią inicjatywy „Raboczi Ruch” (Ruch Robotniczy). 21 września 2021 roku inicjatywa ta została uznana za organizację ekstremistyczną, w wyniku czego w całym kraju doszło do masowych aresztowań pracowników.

W lutym 2023 roku Aleksandra uznano za winnego zdrady stanu oraz utworzenia i udziału w grupie ekstremistycznej i skazano na karę więzienia.

Wiosną 2024 roku odbyła się kolejna rozprawa sądowa, po której Aleksander został przeniesiony do więzienia.