Андрэй Міхайлавіч Цэдрык

Сяргей быў затрыманы 23 верасня 2020 года і асуджаны за ўдзел у пратэстных акцыях, якія прайшлі ў жніўні 2020 года ў Менску супраць фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах, а таксама за публікацыі ў тэлеграм-канале "Кіроўцы 97%".

Летам 2023 года ён быў вызвалены, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.

Мікалай - лідэр незарэгістраванай Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Народная Грамада), былы кандыдат у прэзідэнты, падпалкоўнік запасу, кандыдат тэхнічных навук. Адзін з заснавальнікаў Беларускага аб'яднання вайскоўцаў. Неаднаразова быў у зняволенні па палітычных матывах.

У 1990-х арганізаваў пратэсты, у тым ліку «Менскую вясну» і марш 1999 года.

У 2004 годзе ўзначаліў вулічныя пратэсты супраць фальсіфікацыі рэферэндуму, пасля чаго ў 2005 годзе быў асуджаны на 3 гады абмежавання волі. У сувязі з аб'яўленай у гонар 60-годдзя Перамогі амністыяй тэрмін пакарання быў скарочаны на год. У 2010 годзе ўдзельнічаў у прэзідэнцкай кампаніі і пратэстах у Мінску, пасля чаго быў затрыманы і ў 2011 годзе асуджаны на 6 гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму. У студзені 2012 года і ў маі 2015 года ўмовы пакарання былі больш жорсткімі, у выніку чаго ён знаходзіўся на турэмным рэжыме. Вызвалены ў жніўні 2015 года ў рамках памілавання.

Пасля выхаду працягнуў палітычную дзейнасць і ўдзел у вулічных акцыях. У 2016 годзе з яго ініцыятывы быў створаны Беларускі нацыянальны кангрэс. У 2020 годзе выступіў у падтрымку жонкі іншага незарэгістраванага кандыдата - сацыяльнага блогера Сяргея Ціханоўскага - Святланы Ціханоўскай . Чарговы раз Мікола быў затрыманы 31 траўня 2020 года па дарозе на яе перадвыбарчы пікет. Першапачаткова ён атрымаў 15 сутак адміністратыўнага арышту, але так і не выйшаў на волю. Пасля, у снежні 2021 года, яго асудзілі па крымінальнай справе за "арганізацыю масавых беспарадкаў".

Па дадзеных праваабаронцаў, фігуранты "справы" абавязаныя выплаціць кампенсацыю ў памеры 29 мільёнаў рублёў.

11 верасня 2025 года стала вядома, што 52 вязні беларускага рэжыму прымусова перамясцілі на тэрыторыю Літвы. У ліку вызваленых Мікола Статкевіч. Пры гэтым Мікалай адмовіўся пакідаць тэрыторыю Беларусі, для гэтага яму давялося выбіць нагой дзверы ў аўтобусе. Пасля некалькіх гадзінаў чакання на нейтральнай паласе, ён вярнуўся на тэрыторыю РБ. Як стала вядома толькі праз два месяцы, яго зноў узялі пад варту. Дакладнае месцазнаходжанне невядома.

19 лютага 2026 года стала вядома, што Мікалай на волі, 21 студзеня ў яго здарыўся інфаркт галаўнога мозга - ён аднаўляецца і пакуль мае праблемы з прамовай. Цяпер Мікалай дома ў Беларусі з жонкай .

Пасля вызвалення ў Мікалая няма пашпарта ці іншых дакументаў , таксама яму не выдалі эпікрыз ці выпіску з медыцынскіх дакументаў. Гэта стварае вялікія праблемы для аператыўнага аказання ўрачэбнай дапамогі . Прававы статус былога палітвязня таксама не вызначаны , што стварае немагчымасць выехаць на рэабілітацыю .

Аляксей, CEO і распрацоўшчык стартапа MakeML, быў затрыманы 27 жніўня 2020 года і асуджаны за ўдзел у мірным сходзе на плошчы Незалежнасці каля Чырвонага касцёла ў Менску.

Ён быў вызвалены ў сакавіку 2022 года, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.

Віктар, дырэктар па прадукце IT-кампаніі PandaDoc, быў затрыманы 2 верасня 2020 г. па абвінавачванні ў махлярстве супрацоўнікамі Дэпартамента фінансавых расследаванняў.

Пасля падзей жніўня 2020 года заснавальнік PandaDoc Мікіта Мікада запусціў ініцыятыву Protect Belarus для падтрымкі звольненых супрацоўнікаў сілавых структур, якія адмовіліся выконваць незаконныя загады. Ініцыятыва атрымала больш за 500 заявак і прыцягнула грамадскую ўвагу.

Віктар быў вызвалены ў жніўні 2021 года ў сувязі з закрыццём справы.

Грамадскую актывістку затрымалі 3 студзеня 2021 года ў яе дома пасля таго, як сілавікі выламалі дзверы, правялі ператрус і канфіскавалі частку рэчаў. Паліну асудзілі за "пагрозу прымянення гвалту ў дачыненні да супрацоўніка органаў унутраных спраў" і "абразу прадстаўніка ўлады". Яна адмовілася даваць паказанні як на следстве, так і ў судзе.

У красавіку 2022 года тэрмін Паліны быў павялічаны паводле абвінавачання ў «непадпарадкаванні патрабаванням адміністрацыі калоніі», а ў кастрычніку 2023 года яе зноў асудзілі па гэтым жа артыкуле. Паліна - першая палітвязня жанчына ў Беларусі, асуджаная па гэтым артыкуле. Гэты артыкул прымяняецца да зняволеных, якія адмаўляюцца супрацоўнічаць з адміністрацыяй, часта за меркаваныя парушэнні.

Палітвязень сістэматычна падвяргаюць псіхалагічнаму ціску і фізічнаму гвалту; яе неаднаразова змяшчалі ў ШІЗА, карцэр і ПКТ.

Рада БНР узнагародзіла Паліну Шарэнда-Панасюк ордэнам Пагоні.

У сакавіку 2024 года ў прапагандысцкім сюжэце пра Паліну выпадкова паказалі жоўтую бірку з указаннем даты заканчэння зняволення - 21 траўня. Аднак у гэты дзень яе не выпусцілі, і ёй трэці раз прад'явілі абвінавачанне ў «непадпарадкаванні адміністрацыі калоніі», паводле якога яе зноў асудзілі ў кастрычніку 2024 года.

Выйшла на волю 1 лютага 2025 года, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання (4 тэрміны запар).

Аўтар відэаблогаў "Народны рэпарцёр" і "Youtube-дэпутаты", а таксама прэс-сакратар ініцыятыўнай групы кандыдата ў прэзідэнты Святланы Ціханоўскай, быў затрыманы і асуджаны за ўдзел у падзеях 29 мая 2020 года ў Гродне, а таксама за меркаваную абразу супрацоўніка магілёўскага АМАП Віталя Аўтушэнка.

У снежні 2021 года Аляксандра перавялі на турэмны рэжым.

У снежні 2022 года ён быў вызвалены, поўнасцю адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Аўтар відэаблогаў "Народны рэпарцёр" і "Youtube-дэпутаты" быў затрыманы і асуджаны за ўдзел у падзеях 29 мая 2020 года ў Гродне, а таксама за тое, што нібыта абразіў суддзю Брэсцкага абласнога суда Андрэя Лешчанку і супрацоўніка магілёўскага АМАП Віталя Аўтушэнку.

17 снежня 2022 года быў вызвалены, поўнасцю адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Руслан, сябра ініцыятыўнай групы кандыдата ў прэзідэнты Святланы Ціханоўскай з Мазыра, быў затрыманы 19 жніўня 2020 года, праз суткі пасля заканчэння 10-дзённага адміністрацыйнага арышту за ўдзел у несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве. Падчас першага арышту на тэлеканалах БТ і АНТ з'явіліся сюжэты, дзе сцвярджалася, што ён нібыта вырабляў "вожыкі" для блакіроўкі міліцэйскай тэхнікі, аднак на відэа быў паказаны іншы чалавек.

Пазней Руслан быў асуджаны па справе аб "масавых беспарадках".

Па падліках праваабаронцаў вызвалены ў маі 2025 года, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.

Уладзіміра затрымалі 13 верасня 2020 года падчас акцыі пратэсту ў Віцебску, і пасля ён быў асуджаны. Яму прад'явілі абвінавачанні ў тым, што ён «спрабаваў нанесці траўмы міліцыянтам, завалодаў іх службовым жэтонам, а затым, знаходзячыся ўжо ў аўтазаку пасля затрымання, распыліў газавы балончык у іх бок». На судзе Ўладзімер сваю віну не прызнаў.

У снежні 2023 года быў пераведзены ў СІЗА-1 для медабследавання.

Па падліках праваабаронцаў, ён быў вызвалены ў пачатку траўня 2024 года, цалкам адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.

Рок-музыка, лідэр панк-групы Mister X і актывіст. Быў затрыманы ў кастрычніку 2020 года за правядзенне перформансу ў выглядзе танца без штаноў перад міліцэйскім аўтамабілем і абвінавачаны ў хуліганстве.

У верасні 2021 года адбыўся паўторны суд, які прыняў рашэнне замяніць астатнюю частку пакарання з "хіміі" на калонію. Аднак 24 лістапада 2021 года адбылося слуханне, на якім было адмоўлена ў пераводзе музыкі ў калонію.

Вызвалены ў снежні 2021 года поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.