Svetlana Borisovna Kremenevskaya

Muzyk. Pracował w teatrze lalek w Brześciu.

Pierwszy wyrok skazujący zapadł w Sądzie Obwodowym w Brześciu 19 grudnia 2024 r.

W październiku 2025 roku okazało się, że przeciwko Jegorowi wszczęto nową sprawę karną i przeniesiono go do aresztu śledczego.

Zdaniem sądu istota oskarżenia przeciwko wszystkim polegała na tym, że 10 sierpnia 2020 r. mieszkańcy Brześcia „wykrzykiwali hasła, gwizdali, klaskali w dłonie, demonstrowali biało-czerwono-białe płótna i wyszli na jezdnię”. W ten sposób rzekomo rażąco naruszyli porządek publiczny.

Mieszkaniec Brześcia, wideofilmowiec. Ma małoletnie dzieci. 7 czerwca 2023 roku został zatrzymany pod zarzutem popełnienia przestępstwa administracyjnego (art. 19.11 ust. 2 Kodeksu wykroczeń administracyjnych) i skazany na 10 dni aresztu za subskrypcję profilu „Zerkalo” na Instagramie. Został zwolniony, ale dwa tygodnie później został zatrzymany pod zarzutem popełnienia przestępstwa.

Zatrzymany za komentarze na portalach społecznościowych. Aleksander jest oskarżony o „ekstremistyczne wezwania podżegające do nienawiści społecznej” i „obrażanie urzędników państwowych”. Prorządowy kanał Telegram pokazał zrzuty ekranu z wiadomościami dotyczącymi Poliwki. Na przykład: „Kolaboranci i niewolnicy, obrzydliwie jest to oglądać! Żeby wszyscy się wściekli i przebili tego wąsatego faszystę”.

Tym samym, zdaniem prokuratury, 14 czerwca 2021 r. pod publikacją telegramu „Białoruś Mózgu” Aleksander napisał wiadomość, w której poinformował, że kiedyś pracował w rezydencji Łukaszenki, a jeden z jego kolegów opowiadał o jego rozmowa z ochroniarzem Łukaszenki. A według strażnika Łukaszenka osobiście, z powodu błędów strażnika, mógł ich ustawić w rzędzie i „przebić sklejkę” (uderzyć z całej siły w klatkę piersiową lub brzuch, tak aby osoba pochyliła się z taki cios). Podobno komentarz ten znalazł się pod postem zatytułowanym „BYPOL: Roman Protasevich został osobiście pobity przez dyktatora” (wszystkie komentarze pod postem zostały w tej chwili usunięte). Na procesie Polivko został poproszony o podanie nazwiska, jaki kolega opowiedział taką historię – mężczyzna nie pamiętał jednak ani jego imienia, ani innych danych osobowych, ponieważ. pracował w rezydencji bardzo długo, około 2008-2009. Jednak znalezienie byłego kolegi na podstawie dokumentów byłoby nierealne, bo... pracowali bez oficjalnego zatrudnienia. Został także skazany za kolejne 4 komentarze na podstawie różnych artykułów Kodeksu karnego Republiki Białorusi.

Mężczyzna pozostawił dwójkę małoletnich dzieci (mają 14 i 4 lata).

Mieszkaniec Baranowicz. Z aktu oskarżenia wynika, że 21 września 2020 r. Witalij Korszun zamieścił na czacie telegramu pod zdjęciem ofiary wiadomość „Borovki 97%” o następującej treści: „Kto to jest? Policja zamieszek? W takim razie proponuję spalić jego mieszkanie <przekleństwo>, podaj adres.”

W styczniu 2024 r. Witalij został ponownie zatrzymany. W prorządowym filmie mężczyzna mówi , że „nawoływał do stosowania przemocy wobec funkcjonariuszy policji, po prostu ze względu na emocje”.

16 stycznia 2024 r. prorządowe kanały Telegramu poinformowały o zatrzymaniu Witalija. W „ filmie ze skruchą ” mężczyzna mówi, że „nawoływał do stosowania przemocy wobec funkcjonariuszy policji podczas zamieszek tylko ze względów emocjonalnych”. Stał przed kamerą w kajdankach.

Proces więźnia politycznego rozpoczął się 13 sierpnia 2024 r. w Sądzie Okręgowym w Brześciu z artykułów: „oszczerstwo Łukaszenki” (art. 367 k.k. część 2), „udział w działaniach rażąco naruszających porządek publiczny” (część 2 art. 1 art. 342 kk), organizowanie masowych zamieszek” (część 1 art. 293 kk), „nawoływanie do nałożenia sankcji” (część 3 art. 361) oraz „nawoływanie do nienawiści lub nienawiści” (część 1 art. 130 Kodeksu karnego).

Aleksander został zatrzymany po proteście przeciwko wynikom wyborów prezydenckich, który odbył się 11 sierpnia 2020 r. w Brześciu. Podczas tej akcji Giennadij Szutow został postrzelony w tył głowy, czego świadkiem był Aleksander. Później został skazany za stawianie oporu i próbę zabicia kapitana Romana Gawriłowa, który zastrzelił protestującego, oraz chorążego Arsenija Galicyna, który działał w charakterze ofiar.