Stanislav Sergeevich Kovalev
Współsprawca przestępstw przeciwko prawom i wolnościom obywateli Białorusi. Stanisław Siergiejewicz Kowalow jest funkcjonariuszem organów ścigania zaangażowanym w represje o podłożu politycznym.
Winny stosowania przemocy i stwarzania nieodpowiednich warunków dla więźniów politycznych w Kolonii Karnej nr 4 w Homlu. Przez długi czas pełnił funkcję zastępcy naczelnika kolonii ds. bezpieczeństwa i pracy operacyjnej. W sierpniu 2024 roku został naczelnikiem Kolonii Karnej nr 4 i otrzymał stopień pułkownika.
Wywierał presję psychologiczną na kobiety skazane z przyczyn politycznych. Nakazał personelowi operacyjnemu kolonii izolowanie więźniów politycznych, odmawianie im opieki medycznej i okrutne traktowanie. Brał udział w sporządzaniu zawiadomień o naruszeniach z sfingowanych powodów, w celu umieszczenia ich w izolacji lub pozbawienia paczek żywnościowych. Co miesiąc podejmował decyzje o skierowaniu więźniów politycznych do izolatki, w tym Weroniki Kazak, Julii Jurgielewicz, Nastii Kuchty, Natalii Matwiejewej, Nasty Łojko, Natalii Duliny, Marii Kolesnikowej, Ludmiły Czekiny, Olgi Radionowej, 70-letniej Iriny Merkhel i wielu innych. Nakazał również skierowanie aktywistki praw człowieka Nasty Łojko do celi karnej na najwyższy wymiar kary (po sześciu miesiącach).
Współsprawca przestępstw przeciwko prawom i wolnościom obywateli Białorusi. Stanisław Siergiejewicz Kowalow jest funkcjonariuszem organów ścigania zaangażowanym w represje o podłożu politycznym.
Winny stosowania przemocy i stwarzania nieodpowiednich warunków dla więźniów politycznych w Kolonii Karnej nr 4 w Homlu. Przez długi czas pełnił funkcję zastępcy naczelnika kolonii ds. bezpieczeństwa i pracy operacyjnej. W sierpniu 2024 roku został naczelnikiem Kolonii Karnej nr 4 i otrzymał stopień pułkownika.
Wywierał presję psychologiczną na kobiety skazane z przyczyn politycznych. Nakazał personelowi operacyjnemu kolonii izolowanie więźniów politycznych, odmawianie im opieki medycznej i okrutne traktowanie. Brał udział w sporządzaniu zawiadomień o naruszeniach z sfingowanych powodów, w celu umieszczenia ich w izolacji lub pozbawienia paczek żywnościowych. Co miesiąc podejmował decyzje o skierowaniu więźniów politycznych do izolatki, w tym Weroniki Kazak, Julii Jurgielewicz, Nastii Kuchty, Natalii Matwiejewej, Nasty Łojko, Natalii Duliny, Marii Kolesnikowej, Ludmiły Czekiny, Olgi Radionowej, 70-letniej Iriny Merkhel i wielu innych. Nakazał również skierowanie aktywistki praw człowieka Nasty Łojko do celi karnej na najwyższy wymiar kary (po sześciu miesiącach).
Lista represjonowanych
- Stowarzyszenia
- Obcokrajowcy
Obywatelka Litwy, ale rodowita Białorusinka. Pracowała jako kierownik działu marketingu litewskiego sanatorium „Belarus”.
Ramanauskiene mogła zostać zatrzymana w zeszłym roku, kiedy wracała na Litwę z Białorusi, gdzie odwiedzała swoich krewnych. Krewni kobiety odmówili komentarza dla litewskiej gazety. Litewskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych poinformowało, że otrzymała pomoc konsularną. Proces w Sądzie Miejskim w Mińsku rozpoczął się 3 czerwca.
Została uznana za winną na podstawie artykułu 358-1 Kodeksu karnego (działalność wywiadowcza). Proces toczył się za zamkniętymi drzwiami, ale państwowe media donosiły, że została oskarżona o „wielokrotne udzielanie informacji o wczasowiczach, w tym o wysokich rangą białoruskich urzędnikach”. Podobno została zwerbowana przez litewskie służby wywiadowcze ponad 10 lat temu.
11 września 2025 roku ujawniono, że 52 więźniów politycznych białoruskiego reżimu zostało przymusowo deportowanych na terytorium Litwy. Wśród nich są obywatele krajów europejskich , w tym Elena Romanauskiene .
Zgodnie z harmonogramem Daria została skazana w dniu 29 kwietnia 2024 r. na podstawie części 2 art. 19.11 Kodeksu wykroczeń administracyjnych Republiki Białorusi (Dystrybucja, produkcja, przechowywanie, transport produktów informacyjnych zawierających nawoływania do działań ekstremistycznych lub promujących takie działania), najwyraźniej po tym wszczęto sprawę karną.
Z akt sprawy wynika , że w kwietniu 2024 r. Dasza i Waleria owinęły rączkę mopa papierem, podpaliły go i przyniosły do flagi narodowej, która wisiała na budynku organizacji przy ulicy Socjalistycznej w Grodnie.
Przed sądem obie dziewczyny przyznały się do winy.
W dniu 8 sierpnia 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.
Marina Alekseenko, lat 40, pochodzi z Mińska i ukończyła Miński Państwowy Uniwersytet Lingwistyczny w 2008 roku. Później pracowała jako tłumaczka, a w 2012 roku dołączyła do Crowne Plaza, elitarnego pięciogwiazdkowego hotelu w Mińsku. W ciągu dwóch lat awansowała ze stanowiska asystentki kierownika ds. sprzedaży na stanowisko szefa działu sprzedaży i marketingu.
Została zatrzymana w wyniku zakrojonej na szeroką skalę akcji sił bezpieczeństwa, która miała miejsce w dniach 23-24 stycznia 2024 r. i której celem byli krewni więźniów politycznych oraz osoby wysyłające paczki i listy do więźniów politycznych.
19 marca 2026 r. została ułaskawiona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a (w grupie 235 więźniów pozostałych na Białorusi).
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
19 marca 2026 r. została ułaskawiona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a (w grupie 235 więźniów pozostałych na Białorusi).
Z akt sprawy wynika , że w kwietniu 2024 r. Dasza i Waleria owinęły rączkę mopa papierem, podpaliły go i przyniosły do flagi narodowej, która wisiała na budynku organizacji przy ulicy Socjalistycznej w Grodnie.
Przed sądem obie dziewczyny przyznały się do winy.
W dniu 8 sierpnia 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
Została zatrzymana w marcu 2024 r.; 16 maja 2024 r. zmieniono środek zapobiegawczy na areszt domowy. Została ponownie osadzona w areszcie na sali sądowej. Skazany za komentowanie na czacie w komunikatorze Telegram.
W dniu 13 sierpnia 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.
Żanna Daszkiewicz ma 54 lata. Pochodzi ze wsi Svatki w rejonie miadelskim w obwodzie mińskim. Żanna ukończyła Bobrujskie Kolegium Medyczne w 1987 roku, a w wieku 41 lat rozpoczęła studia psychologiczne na Białoruskim Państwowym Uniwersytecie Pedagogicznym. Nie wiadomo, kiedy Żanna Daszkiewicz została aresztowana ani dlaczego. Jednak od października 2023 roku jest nieaktywna, chociaż wcześniej była aktywna w mediach społecznościowych.
Proces kobiety rozpoczął się 3 czerwca 2024 roku w Sądzie Obwodowym w Mińsku. Żanna jest sądzona z dwóch zarzutów: „rekrutacji, szkolenia lub przygotowywania do udziału w wojnie, a także materialnego wspierania takich działań” oraz „utworzenia lub udziału w grupie ekstremistycznej”. Grozi jej od pięciu do dziesięciu lat więzienia.
19 marca 2026 r. została ułaskawiona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a (w grupie 235 więźniów pozostałych na Białorusi).
- Stowarzyszenia
- Dziennikarze
Pracowała w państwowej gazecie „Brzeski Wiestnik” (założonej przez miejski komitet wykonawczy) oraz w spółce telewizyjno-radiowej „Brześć”.
Wcześniej Elena Timoszczuk współpracowała jako freelancer z regionalnymi wydawnictwami Wieczerni Brześć, Brestskij Kurier, Brestskaja Gazeta, internetowym wydawnictwem Wirtualny Brześć i Brzeskim Zielonym Portalem.
Jak zauważają lokalni dziennikarze, Jelena Tymoszczuk nie przygotowywała publikacji o tematyce politycznej podczas współpracy z niezależnymi wydawnictwami. Czasami pisała artykuły reklamowe i o tematyce psychologicznej, ponieważ ma wyższe wykształcenie w tej dziedzinie.
Nadal nie wiadomo dokładnie, co było przyczyną wszczęcia postępowania karnego przeciwko dziennikarce. Zgodnie z wyrokiem, oprócz kary pozbawienia wolności, Elena została skazana na grzywnę w wysokości 46 000 rubli. 16.08.2024 r. odbyła się rozprawa apelacyjna, a wyrok się uprawomocnił.
11 września 2025 roku ujawniono, że 52 więźniów białoruskiego reżimu zostało przymusowo deportowanych na terytorium Litwy. Wśród nich są obywatele krajów europejskich. Wśród zwolnionych znalazła się Jelena Tymoszczuk.
Została skazana za przekazy pieniężne w areszcie tymczasowym.
19 marca 2026 r. została ułaskawiona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a (w grupie 235 więźniów pozostałych na Białorusi).
Lilia została zatrzymana pod koniec marca 2023 roku i skazana na 10 dni aresztu administracyjnego. Jednak w kwietniu 2024 roku wyszło na jaw, że została zatrzymana w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułów „zniesławienie Łukaszenki”, „znieważenie sędziego”, „znieważenie urzędnika państwowego” i „znieważenie Łukaszenki”.
W grudniu 2024 roku Lilia została uznana za winną i skazana na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.
Została zwolniona 20 marca 2026 r. w ramach ułaskawienia po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole'a.
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
Zatrzymana razem z mężem Aleksiejem. Według dokumentów sądowych chcą oni wyegzekwować od Ludmiły i Aleksieja na drodze sądowej pieniądze na utrzymanie dzieci podczas ich pobytu w areszcie.
Ludmiła ma trójkę dzieci, w tym dwoje nieletnich.
- Stowarzyszenia
2 sierpnia 2024 r. odbyła się rozprawa apelacyjna, a wyrok stał się prawomocny.
Została zwolniona w marcu 2025 r., po odbyciu całości kary nałożonej przez sąd.
Według prokuratury Elena Dubrowska za pomocą telefonu komórkowego pod postem ze zdjęciem Aleksandra Łukaszenki, opublikowanym na czacie znajdującym się na republikańskiej liście materiałów ekstremistycznych, zamieściła komentarz zawierający negatywną ocenę osobowości Łukaszenki, zawierający wulgaryzmy forma ekspresji mowy. Na rozprawie kobieta w pełni przyznała się do winy.
Elena Dubrovskaya złożyła apelację. Kolegium Sądowe Sądu Okręgowego w Mohylewie rozpatrzyło ją 20 czerwca, pozostawiło jednak skargę bez rozpoznania i wyrok niezmieniony.
- Stowarzyszenia
- Nauczyciele
Nie wiadomo, kiedy Daria została zatrzymana , ale prawdopodobnie jesienią 2023 r. Zarzuca się jej dwa artykuły – Część 1 art. 342 Kodeksu karnego i część 2 art. 361-3.
Artykuł pierwszy to organizowanie lub uczestniczenie w działaniach rażąco naruszających porządek publiczny. Drugim jest werbowanie, szkolenie, inne przygotowanie lub wykorzystanie Białorusinów do udziału w wojnie na terytorium innego państwa, a także finansowanie lub inne wsparcie materialne takich działań. Zwykle wręczany jest tym, którzy w jakiś sposób pomogli Ukrainie.
Wiadomo, że po ukończeniu wydziału filologicznego BSU Daria rozpoczęła pracę w gimnazjum nr 23 w Mińsku, gdzie sama się uczyła. Rozpoczęła także studia magisterskie na Wydziale Filologicznym BSU.
W dniu 23 lipca 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.
