Paul Ivanovich Kazakov

Andrei jest grodzieńskim dziennikarzem, publicystą i członkiem Związku Polaków na Białorusi. W 2011 roku został skazany na 3 lata więzienia z 2-letnim zawieszeniem kary za zniesławienie Łukaszenki. Został zwolniony za kaucją. W 2012 r. wszczęto przeciwko niemu nową sprawę karną za publikacje w mediach, ale w 2013 r. została ona umorzona z powodu braku dowodów popełnienia przestępstwa. Jesienią tego samego roku został zwolniony z odbywania kary w pierwszej sprawie.

25 marca 2021 roku Andriej został ponownie zatrzymany. Oskarżono go o podżeganie do nienawiści i wzywanie do sankcji. Zarzuty dotyczyły artykułów na temat protestów białoruskich w 2020 r., ochrony mniejszości polskiej i publikacji na temat sowieckiego ataku na Polskę w 1939 r. Spędził ponad 1,5 roku w areszcie tymczasowym i został skazany w lutym 2023 r.

Wiadomo, że Andriej odmówił napisania petycji o ułaskawienie. Obecnie nadal poddawany jest presji, pozbawiany jest możliwości widzeń i dostarczania paczek. Nie ma też od niego żadnych telefonów.

Denis jest dziennikarzem i redaktorem-wolontariuszem białoruskiej wersji InformNapalmu, niezależnym korespondentem gazety Nowaja Czas. Jego śledztwa dotyczyły wpływu „rosyjskiego świata” na Białoruś i Syrię, budownictwa w Kuropatach oraz przejścia byłych funkcjonariuszy Berkutu do białoruskich sił bezpieczeństwa.

W marcu 2021 roku został zatrzymany przez funkcjonariuszy KGB pod zarzutem „ingerencji w działalność policji”. Przeszukania przeprowadzono w jego mieszkaniu, mieszkaniu jego matki i mieszkaniu jego 95-letniej babci. W 2022 roku okazało się, że oskarżono go również o współpracę z ukraińskim wywiadem.

We wrześniu 2022 r. Denis został skazany na podstawie artykułów o „zdradzie stanu” i „ingerencji w działalność funkcjonariusza służb wewnętrznych”, ale ten ostatni zarzut został później zastąpiony zarzutem „nielegalnego gromadzenia lub rozpowszechniania danych dotyczących życia osobistego”.

W czerwcu 2023 r. został przeniesiony do więzienia o zaostrzonym rygorze, nie informując o tym rodziny ani prawnika.

W kwietniu 2024 roku więźniowi politycznemu odebrano przesyłki, a wysyłanie witamin wymaga teraz zgody lekarza więziennego.

Dmitry został zatrzymany i skazany za rzucenie koktajlem Mołotowa w stronę personelu wojskowego w dniu 10 sierpnia 2020 r. Według śledczych butelki zostały przetransportowane do centrum Homla przez Leonida Kovaleva, który je ukrył, a wieczorem tego samego dnia przekazał je Dmitrijowi i Nikicie Zolotorevów z propozycją podpalenia budynku, autobusu lub wóz ryżowy. Dmitry częściowo przyznał się do winy, tłumacząc, że rzucił „koktajl”, aby zyskać na czasie i uniknąć aresztowania.

W grudniu 2021 r. został przeniesiony do więzienia za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec wymogów administracji Zakładu Karnego”.

Nikita został aresztowany za spryskanie gazem twarzy funkcjonariusza policji prewencyjnej, gdy ten próbował chronić osobę na proteście. Został pobity, obcięto mu włosy nożem i spryskano mu twarz gazem. W grudniu 2020 r. został skazany na cztery lata ograniczenia wolności, ale prokuratorowi udało się później zwiększyć karę do dwóch i pół roku więzienia. Nikita nie stawił się w sądzie, przekazując przez znajomego, że na sali sądowej zaplanowano arbitralne zatrzymania, grożąc jemu i innym.

Przebywał na przymusowym wygnaniu.

Pod koniec marca 2025 roku okazało się, że Nikita, który ukrywał się przed wyrokiem przez cztery lata, został zatrzymany w Grodnie. Jak poinformowało MSW, mężczyzna został zatrzymany, nie miał przy sobie dokumentów, dlatego został poproszony o udanie się na posterunek. Nikita stawiał opór policjantom i rzekomo złamał rękę jednemu z nich. Podaje się, że mężczyzna był poszukiwany za rzekome „rozpylenie kanistra z gazem w twarz funkcjonariuszom organów ścigania” w sierpniu 2020 roku. Za to wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne. Opuścił kraj, ale następnie nielegalnie wrócił na Białoruś.

Od 13 maja 2025 r. nie ma żadnych informacji o więźniu politycznym. Zakaz korespondencji i przesyłek do niego. Brak również informacji o sprawie Nikity i terminie rozprawy. Ponadto informuje się , że śledczy w sprawie więźnia politycznego ma zakaz informowania krewnych i przyjaciół Nikity o stanie i postępach w sprawie.

Nikita został aresztowany w październiku 2019 roku i skazany za ataki na budynki Aresztu Śledczego nr 1 oraz Sądu Miejskiego w Mińsku, dokonane w ramach solidarności z więźniami politycznymi. Początkowo został skazany na siedem lat więzienia, ale w wyniku apelacji wyrok skrócono do czterech lat. W maju 2020 roku Nikita został przeniesiony do zakładu karnego.

W marcu 2022 roku został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego” – zarzut często stawiany więźniom odmawiającym współpracy z władzami więziennymi. W marcu 2023 roku został ponownie przeniesiony do zakładu karnego.

Przez cały okres pobytu w więzieniu Nikita był poddawany nieustannej presji. Często trafiał do izolatki, gdzie przez dziesiątki dni przebywał w izolacji. Nie pozwolono mu na odwiedziny rodziny, ograniczono mu dostęp do korespondencji, a jego rzeczy osobiste zostały skonfiskowane. W odpowiedzi na trudne warunki, Nikita protestował głodówkami i odmową spełniania żądań władz. Regularnie wymierzano mu również kary za drobne wykroczenia, takie jak odmowa sprzątania dziedzińca czy komunikacji między celami.

Trzy miesiące przed zwolnieniem, w lutym 2025 r., Nikita stanął przed sądem po raz kolejny, oskarżony o „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego”, w wyniku czego został skazany na kolejny rok więzienia.

Do grudnia 2024 r. Nikita spędziła w sumie 568 dni w odosobnieniu, w tym dwa miesiące ciągłej izolacji.

Na początku grudnia 2025 r. Nikita spędziła 648 dni w izolacji.

Wiktor został aresztowany 4 stycznia 2020 roku w ramach „sprawy Awtuchowicza” i oskarżony o udział w „organizacji terrorystycznej” odpowiedzialnej za podpalenia obiektów policji. Został skazany za „udział w organizacji przestępczej”, „usiłowanie przejęcia władzy”, „nielegalne działania z użyciem broni palnej” oraz „nielegalne przemieszczanie broni palnej przez granicę celną”.

W 2024 roku Viktor został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji więziennej”. Od lutego 2025 roku przebywał w celi izolacyjnej (PKT), a w maju tego samego roku ogłoszono nowy wyrok na podstawie tego samego artykułu, często stosowanego wobec więźniów za odmowę współpracy z administracją. W rezultacie jego łączna kara pozbawienia wolności wyniosła 22 lata i 6 miesięcy.

3 lipca 2025 r. rozpatrzono apelację Victora .

W grudniu 2025 roku Viktor został najprawdopodobniej ponownie skazany na podstawie artykułu 411.

Znana osoba publiczna, wcześniej należąca do Zjednoczonej Partii Obywatelskiej, została zatrzymana 4 stycznia 2021 r. w ramach „sprawy Autuchowicza” i oskarżona o udział w „organizacji terrorystycznej” związanej z podpaleniem mienia policyjnego. Olga została skazana za „udział w organizacji przestępczej”, „próbę przejęcia władzy”, „podżeganie do nienawiści”, „nawoływanie do sankcji” i „nielegalne działania z użyciem broni”.

W areszcie u więźnia politycznego podejrzewano cukrzycę. W marcu 2024 r. została ponownie skazana za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec wymagań administracji kolonii”.

Władimir został zatrzymany 30 grudnia 2020 r. w ramach kryminalnej „sprawy Autuchowicza” pod zarzutem „przygotowania ataku terrorystycznego”, jednak zarzut ten został później wycofany. W maju 2021 r. został skazany za „przemoc wobec urzędnika”. W toku śledztwa stwierdzono, że podczas zatrzymania groził śledczym i rozbijał telefon komórkowy.

Rozpatrywanie „sprawy Autuchowicza” rozpoczęło się w maju 2022 r. Podczas procesu Władimir był kilkakrotnie usuwany z przesłuchań i osadzany w celi karnej. Na jednym z czerwcowych spotkań umieszczono go w klatce w samej bieliźnie, z rękami przykutymi do krat. W odpowiedzi Władimir rozpoczął strajk głodowy, który prowadził przez 11 dni. W tej sprawie został skazany za „tworzenie organizacji przestępczej” i „próbę przejęcia władzy”.

W grudniu 2022 roku Władimirowi postawiono nowy zarzut znieważenia prokurator Ludmiły Gerasimenko, która reprezentowała prokuraturę w „sprawie Autuchowicza”, za co dodano dodatkowy wyrok. W rezultacie został skazany na 20 lat kolonii o zaostrzonym rygorze.

W październiku 2023 roku został przeniesiony do reżimu więziennego.

Irina została zatrzymana w grudniu 2020 r. wraz z synem w ramach kryminalnej „sprawy Autuchowicza”. Władze nazwały Mikałaja Autuchowicza „organizatorem i przywódcą grupy terrorystycznej”. Została oskarżona o udział w „organizacji terrorystycznej” zajmującej się paleniem mienia funkcjonariuszy policji. Irina została skazana za „udział w organizacji przestępczej”, „akt terroryzmu”, „próbę przejęcia władzy”, a także udział w wiecu protestacyjnym, który odbył się we wrześniu 2020 r. w Brześciu.

Paweł, syn prawosławnego księdza i pracownik wydziału egzekucji przymusowej obwodu leninskiego miasta Brześć, został zatrzymany 1 grudnia 2020 r. wraz z rodzicami w ramach karnej „sprawy Autuchowicza”. Władze nazwały Mikałaja Autuchowicza „organizatorem i przywódcą grupy terrorystycznej”. Paweł został skazany za „udział w organizacji przestępczej”, „akt terroryzmu”, „próbę przejęcia władzy” i „nielegalne działania dotyczące broni palnej”.

W październiku 2023 roku został przeniesiony do reżimu więziennego.

Ljubow, żona księdza prawosławnego, została zatrzymana 1 grudnia 2020 r. wraz z mężem i synem w ramach kryminalnej „sprawy Autuchowicza”. Władze nazwały Mikałaja Autuchowicza „organizatorem i przywódcą grupy terrorystycznej”. Według śledztwa pomagała Autuchowiczowi zbierać informacje o funkcjonariuszach organów ścigania i zapewniała mieszkania, w których uczestnicy „sprawy” trzymali broń. Ljubow został skazany za „udział w organizacji przestępczej”, „akt terroryzmu”, „próbę przejęcia władzy” i „nielegalne działania dotyczące broni palnej”.

Prawosławny ksiądz, proboszcz cerkwi św. Michała Archanioła w rolniczej miejscowości Stepanka, pow. Żabinka, obwód brzeski, został zatrzymany 1 grudnia 2020 r. wraz z żoną i synem w ramach kryminalnej „sprawy Autuchowicza”. ” Władze nazwały Mikałaja Autuchowicza „organizatorem i przywódcą grupy terrorystycznej”. Siergiej został skazany za „udział w organizacji przestępczej”, „akt terroryzmu” i „próbę przejęcia władzy”.

Paweł został aresztowany 1 grudnia 2020 roku wraz z Nikołajem Autuchowiczem , którego władze natychmiast uznały za „organizatora i przywódcę grupy terrorystycznej”. Został skazany za „udział w organizacji przestępczej” i „akt terrorystyczny”.

Proces w sprawie zmian w systemie więziennictwa odbył się w lutym 2024 roku, ale jego wynik wciąż nie jest znany. Wiosną tego samego roku Paweł i dwaj inni oskarżeni w „sprawie” zostali zobowiązani do zapłaty ponad 40 000 rubli odszkodowania za szkody wyrządzone funkcjonariuszom policji.

Paweł często ma wysokie ciśnienie krwi i źle się czuje, jego stopy tak puchną, że nie może założyć butów.

Nikołaj, weteran wojny w Afganistanie, przedsiębiorca i osoba publiczna, był wcześniej wielokrotnie prześladowany za swoją działalność obywatelską. Został aresztowany 1 grudnia 2020 roku i skazany za kilka zarzutów, w tym za „założenie organizacji przestępczej” i „usiłowanie przejęcia władzy”. Skazano go na długi wyrok więzienia i grzywnę, a pierwsze pięć lat kary miał odbyć w więzieniu.

Wiosną 2024 roku Nikołaj oraz dwaj inni oskarżeni w tej sprawie zostali zobowiązani do zapłaty ponad 40 tys. rubli odszkodowania za uszkodzenie mienia policjantów.

W listopadzie 2025 roku Nikołaj odbył pięcioletnią karę więzienia i został przeniesiony do Kolonii Karnej nr 14, gdzie natychmiast trafił do PKT (celi kontroli przesyłek). Prawdopodobnie zostanie ponownie osadzony w więzieniu.

Działacz ruchu anarchistycznego został zatrzymany w nocy z 28 na 29 października 2020 r. podczas przekraczania granicy Białorusi wraz z grupą partyzancką Czarny Sztandar. Został oskarżony o podpalenie samochodów urzędników, a także wydziału policji drogowej i państwowej komisji kryminalistycznej.

W kwietniu 2024 r. Dmitry został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec wymagań administracji kolonii”. Na mocy tego artykułu więźniowie odmawiający współpracy z administracją są sądzeni za fikcyjne naruszenia. W rezultacie do jego 19-letniego wyroku dodano kolejne 9 miesięcy pozbawienia wolności.