Dmitriy Nikolaevich Strebkov
- Strona główna
- Zaangażowany w represje
- Dmitriy Nikolaevich Strebkov
Dmitriy Nikolaevich Strebkov
Strebkow Dmitrij Nikołajewicz jest wspólnikiem przestępstw przeciwko prawom i wolnościom obywateli Białorusi. Jako szef zakładu karnego „Więzienie nr 8 w Żodino” Strebkow ponosi osobistą odpowiedzialność za okrutne i nieludzkie traktowanie więźniów oraz tortury stosowane wobec nich. Pod kierownictwem Strebkowa Więzienie nr 8 (SIZO) w Żodino stało się jednym z najokrutniejszych w kraju - pod względem warunków przetrzymywania i w stosunku do więźniów. Jest to jedyny zakład karny w Republice Białorusi, w którym jednocześnie przetrzymywani są oskarżeni i skazani, w tym osoby skazane na dożywocie. Jednocześnie warunki przetrzymywania są jednakowo ciężkie dla wszystkich. W szczególności więźniowie są poddawani biciu, nie otrzymują paczek, nie otrzymują listów, są poddawani torturom głodem, brakiem spacerów, przetrzymywani w ciasnych celach razem z osobami bez stałego miejsca zamieszkania, dodatkowym torturom z powodu niehigienicznych warunków. Za swoje przestępstwa został wpisany na listy sankcyjne krajów UE. Tym samym działania Dmitrija Nikołajewicza Strebkowa naruszają prawa obywateli Republiki Białorusi i stanowią zagrożenie dla ich życia. Mają również na celu wzmocnienie represyjnego reżimu obowiązującego w kraju.
Strebkow Dmitrij Nikołajewicz jest wspólnikiem przestępstw przeciwko prawom i wolnościom obywateli Białorusi. Jako szef zakładu karnego „Więzienie nr 8 w Żodino” Strebkow ponosi osobistą odpowiedzialność za okrutne i nieludzkie traktowanie więźniów oraz tortury stosowane wobec nich. Pod kierownictwem Strebkowa Więzienie nr 8 (SIZO) w Żodino stało się jednym z najokrutniejszych w kraju - pod względem warunków przetrzymywania i w stosunku do więźniów. Jest to jedyny zakład karny w Republice Białorusi, w którym jednocześnie przetrzymywani są oskarżeni i skazani, w tym osoby skazane na dożywocie. Jednocześnie warunki przetrzymywania są jednakowo ciężkie dla wszystkich. W szczególności więźniowie są poddawani biciu, nie otrzymują paczek, nie otrzymują listów, są poddawani torturom głodem, brakiem spacerów, przetrzymywani w ciasnych celach razem z osobami bez stałego miejsca zamieszkania, dodatkowym torturom z powodu niehigienicznych warunków. Za swoje przestępstwa został wpisany na listy sankcyjne krajów UE. Tym samym działania Dmitrija Nikołajewicza Strebkowa naruszają prawa obywateli Republiki Białorusi i stanowią zagrożenie dla ich życia. Mają również na celu wzmocnienie represyjnego reżimu obowiązującego w kraju.
Lista represjonowanych
Początkowo w sprawie było 12 oskarżonych. Od jesieni 2020 roku na wolności pozostaje tylko Dawid Słaszczow. Kilku więźniów politycznych zgłosiło, że byli torturowani podczas pobytu w areszcie lub podczas pisania „zeznań”.
Wszyscy są oskarżeni o udział w „radykalnym” czacie na Telegramie. W zeznaniach wymieniono kilka czatów, w tym „OGSB” (Cywilna Jednostka Samoobrony), „Rabota Mińsk”, „100” i „101”. Są również oskarżeni o zamiar uszkodzenia lub zniszczenia trzech sklepów Tabakerka.
Dmitrij Łastowski oświadczył w sądzie, że jest osobą apolityczną i cieszy się tym, co ma: rodziną i pracą. Zaznaczył, że szukał asystenta pracy na czacie „Praca na pół etatu w Mińsku”.
Oczekuje się, że zostanie zwolniony na początku marca 2025 r.
| 23.05.2021 | Dmitrij napisał, że pierwsza sesja sądu została przełożona na 7 czerwca, Semashko, 33 lata |
- Stowarzyszenia
- Dziennikarze
- Stowarzyszenia
- Dziennikarze
Dziennikarz portalu TUT.BY. Została zatrzymana 19 listopada 2020 r. w związku ze sprawą karną dotyczącą rzekomego ujawnienia tajemnicy lekarskiej Romana Bondarenki, który został pobity na śmierć.
- Stowarzyszenia
- Stowarzyszenia
Andriej został zatrzymany i ranny po raz pierwszy 9 sierpnia 2020 r. Po spędzeniu trzech dni w areszcie tymczasowym w mieście Żodino został zwolniony. Jednak 1 września 2020 r. został ponownie zatrzymany pod zarzutem popełnienia przestępstwa, a później skazany za udział w „masowych zamieszkach”.
Został zwolniony na wolność w kwietniu 2025 r. po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.
- Stowarzyszenia
- Politycy
- Stowarzyszenia
- Politycy
Maria, członkini prezydium Rady Koordynacyjnej i szefowa sztabu Wiktora Babaryki , została porwana 7 września 2020 roku i przewieziona na granicę białorusko-ukraińską w celu deportacji. Podarła paszport i odmówiła opuszczenia kraju. 9 września została zatrzymana i osadzona w areszcie.
We wrześniu 2021 roku została skazana za „spisek mający na celu przejęcie władzy za pomocą środków sprzecznych z konstytucją”, „wezwanie do podjęcia działań przeciwko bezpieczeństwu narodowemu” i „utworzenie grupy ekstremistycznej”.
W listopadzie 2022 roku Maria przeszła operację z powodu perforacji wrzodu i zapalenia otrzewnej. Od marca 2023 roku przebywa w kolonii karnej. Ze względu na problemy zdrowotne nie mogła pracować; była nawet pod opieką osób towarzyszących na spotkaniach formacyjnych.
Maria była długo przetrzymywana w odosobnieniu. Latem 2024 roku wyszło na jaw, że administracja odizolowała ją od innych więźniów, a strażnicy byli stale obecni. 12 listopada 2024 roku zobaczyła ojca po raz pierwszy od 18 miesięcy.
Spotkanie odbyło się w szpitalu więziennym i nie jest jasne, czy Maria była w trakcie leczenia, czy też została tam przewieziona z PKT. Wcześniej nie było z nią żadnego kontaktu, a informacje o jej stanie zdrowia były dostępne jedynie od innych osadzonych.
Po tym spotkaniu została ponownie odcięta od świata zewnętrznego i do dziś jest przetrzymywana w odosobnieniu.
W lutym 2025 r. jej siostra poinformowała, że Maria wróciła do jednostki i wyraziła nadzieję, że kontakt z nią zostanie przywrócony.
13 grudnia 2025 roku została zwolniona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cola, i zabrana na Ukrainę.