Nikolay Aleksandrovich Sergeiko

Obywatel Federacji Rosyjskiej, od 16 lat mieszka w Mińsku.

Według prorządowych kanałów został zatrzymany za udział w protestach w 2020 roku.

Skazany za udział w protestach i podpalenie samochodu (dokładne dane dotyczące zarzutu nie są znane).

Okazało się, że Maxim był sądzony 12 maja 2023 r. Na podstawie części 2 art. 411 Kodeksu karnego. Wyrok nie jest znany.

Andriej został aresztowany w czerwcu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułów „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny”, „nielegalnych działań związanych z bronią palną, amunicją i materiałami wybuchowymi” oraz „znieważenia Łukaszenki”.

We wrześniu 2021 r. uznano go winnym udziału w protestach po wyborach w Mińsku w 2020 r., znieważenia Łukaszenki na YouTubie oraz zakupu, przechowywania i transportu substancji masowych bez powiadomienia uprawnionych władz.

W czerwcu 2022 roku Andriej stanął przed sądem za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji więziennej”, co skutkowało przedłużeniem jego wyroku i zaostrzeniem reżimu więziennego.

W styczniu 2023 roku odbyła się kolejna rozprawa sądowa pod zarzutem „nieposłuszeństwa wobec żądań administracji”. Wyrok brzmiał siedem lat więzienia.

Od kwietnia 2024 roku, aż do początku grudnia tego roku, rodzina Andrieja nie miała o nim żadnych wieści . Ich zapytania do administracji więzienia spotkały się z formalną odpowiedzią, w której stwierdzono, że sam zgłosi wszystko „korespondencyjnie”, ale nie otrzymał od niego żadnych listów.

Iwan, homelski aktywista i wolontariusz organizacji „Kraj dla Życia”, członek Białoruskiej Partii Socjaldemokratycznej, po licznych zatrzymaniach, aresztowaniu administracyjnym i wszczęciu dwóch spraw karnych w 2020 r. wyjechał do Rosji.

W kwietniu 2021 roku Iwan został zatrzymany w Kaliningradzie podczas próby przekroczenia granicy z Polską. Na wniosek białoruskich funkcjonariuszy organów ścigania został oskarżony w sprawie karnej na podstawie czterech artykułów, w tym „terroryzmu”. Jednakże po zakończeniu śledztwa strona rosyjska wycofała trzy z czterech zarzutów. Rok później, 26 kwietnia 2022 roku, Ivan został zwolniony za kaucją.

27 maja 2022 roku został ponownie zatrzymany i pod koniec czerwca wydany Białorusi. Z materiałów sprawy wynika, że w 2018 r. miał przywłaszczyć ponad 68 tys. rubli. W trakcie śledztwa ustalono również, że w 2020 r. Iwan brał udział w protestach, nagrywał filmy i kontaktował się z agencjami rządowymi.

W grudniu 2022 roku został skazany za „oszustwo”. W kwietniu 2024 r. Ivan został ponownie skazany na podstawie artykułu „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji kolonii”.

Nikita został aresztowany w październiku 2019 roku i skazany za ataki na budynki Aresztu Śledczego nr 1 oraz Sądu Miejskiego w Mińsku, dokonane w ramach solidarności z więźniami politycznymi. Początkowo został skazany na siedem lat więzienia, ale w wyniku apelacji wyrok skrócono do czterech lat. W maju 2020 roku Nikita został przeniesiony do zakładu karnego.

W marcu 2022 roku został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego” – zarzut często stawiany więźniom odmawiającym współpracy z władzami więziennymi. W marcu 2023 roku został ponownie przeniesiony do zakładu karnego.

Przez cały okres pobytu w więzieniu Nikita był poddawany nieustannej presji. Często trafiał do izolatki, gdzie przez dziesiątki dni przebywał w izolacji. Nie pozwolono mu na odwiedziny rodziny, ograniczono mu dostęp do korespondencji, a jego rzeczy osobiste zostały skonfiskowane. W odpowiedzi na trudne warunki, Nikita protestował głodówkami i odmową spełniania żądań władz. Regularnie wymierzano mu również kary za drobne wykroczenia, takie jak odmowa sprzątania dziedzińca czy komunikacji między celami.

Trzy miesiące przed zwolnieniem, w lutym 2025 r., Nikita stanął przed sądem po raz kolejny, oskarżony o „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego”, w wyniku czego został skazany na kolejny rok więzienia.

Do grudnia 2024 r. Nikita spędziła w sumie 568 dni w odosobnieniu, w tym dwa miesiące ciągłej izolacji.

Na początku grudnia 2025 r. Nikita spędziła 648 dni w izolacji.

Eduard, który ukończył BSEU z tytułem ekonomii i zarządzania przedsiębiorstwem i kierował platformami crowdfundingowymi Ulej i MolaMola, a także grupą inicjatywną swojego ojca Viktora Babariko, został zatrzymany 18 czerwca 2020 r. w drodze do Centralnej Komisji Wyborczej do składania podpisów. Spędził ponad trzy lata w więzieniu bez procesu i został skazany za „organizowanie masowych zamieszek” i „uchylanie się od płacenia podatków”.

W lipcu 2024 r. skazano go na dwa lata więzienia za „nieposłuszeństwo wobec administracji kolonii”.

Administrator kanału telegramowego „Armia z Ludem” i mąż więźniarki politycznej Antoniny Konovalowej został zatrzymany 2 października 2020 r. i skazany za „przygotowanie do udziału w masowych zamieszkach”.

W styczniu 2023 r. Siergiej został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec wymogów administracji zakładu karnego”.

Vladimir jest blogerem i autorem kanału MozgON na YouTube. Zaczął od omówienia wiadomości gospodarczych i społecznych, a później przeszedł do tematów politycznych, obejmujących różne akcje, w tym pikiety Siergieja Tichanowskiego.

W czerwcu 2020 r. został zatrzymany w celu odbycia aresztu administracyjnego, później jednak został oskarżony o przygotowanie „masowych zamieszek” i skazany w „sprawie Cichanouskiego”. Zdaniem obrońców praw człowieka osoby zaangażowane w sprawę mają zapłacić odszkodowanie w wysokości 29 mln rubli.

W 2022 roku Władimir został przeniesiony do reżimu więziennego. W 2023 r. był dwukrotnie sądzony za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec wymogów administracji zakładu karnego”. Jesienią 2023 r. odbyła się trzecia rozprawa sądowa w nowej sprawie o „złośliwe nieposłuszeństwo”.

Działacz ruchu anarchistycznego Aleksander został zatrzymany 12 sierpnia 2020 r. i skazany na podstawie szeregu zarzutów karnych. Wcześniej, bo w 2010 roku, odbywał już wyrok w „sprawie anarchistycznej”.

W 2022 roku został skazany na 17 lat więzienia, a w lutym 2023 roku Sąd Najwyższy obniżył karę o 3 miesiące.

W czerwcu 2024 r. Aleksandrowi ponownie postawiono zarzuty „złośliwego nieposłuszeństwa wobec wymagań władz kolonii” i skazano go na kolejny rok więzienia.

W lipcu 2024 r. jego matka, Tatiana Franckiewicz, została zatrzymana pod zarzutem „udziału w grupie ekstremistycznej”. Razem z nią zatrzymano jej siostrę Natalię Lobatsevich, matkę byłego więźnia politycznego Ilji Lobatsevicha.