Усе рэпрэсаваныя

15 мая 2023 года на АНТ выйшаў прапагандысцкі фільм "Забойная пасылка" смерці: хто і як хацеў здзейсніць тэракт у Дзень Перамогі", дзе распавялі падрабязнасці справы. Там паведамлялася, што нібыта КДБ напярэдадні Дня перамогі 9 мая 2023 года "прадухіліў тэракт пад куратарствам Кіева". Там заявілі, што выбухоўка знаходзілася ў электрычных плітах, якія даслалі затрыманым праз пасылкі. Арганізатарам акцыі назвалі 23-гадовага беларуса Валерыя Вадзіна, які ваяваў ва Украіне.

У відэа распавялі пра тое, што пасылкі з электраплітамі, у якіх была выбухоўка, даставілі ў менскі пункт СДЭК у Каменнай Горцы 21 сакавіка 2023 года з Кіева праз Італію. 29-гадовая Вікторыя Волчак пацвердзіла на допыце, што яна атрымала пасылку - яе папрасіў атрымаць пасылку Валерый Водзін. Студэнтка БДУ Ганна Савачкіна і яе маці Таццяна Русак узялі плітку ў Волчак і закапалі яе на могілках у Калодзішчах. Другую плітку забраў зубны тэхнік Андрэй Грыгор'еў і адвёз у садовае таварыства "Аўтарамонтнік 124" пад Аляхновічамі.

Андрэю 29 гадоў, нарадзіўся ў Менску. Скончыў сталічную сярэднюю школу і медыцынскі каледж. Да затрымання неафіцыйна працаваў зубным тэхнікам у прыватным стаматалагічным цэнтры.

Дзмітрый Саўханаў з'яўляецца родным братам Марата Саўханава, які ў лютым 2023 года загінуў ва Украіне, ваюючы на баку расійскіх акупацыйных войскаў.

Вядучай паседжання ў судзе Светлагорскага раёна зноў была Крысціна Касьянава. Яна разглядала абвінавачанне Дзмітрыя Саўханава па ч. 2 арт. 367, якім улады караюць за паклёп на Лукашэнку.

Такім чынам улады парушылі права Саўханава на разгляд ягонай справы незалежным і бесстароннім судом. Бо грамадзянка Касьянава знаходзіцца ў стане працоўнай залежнасці ад асобы, на якую Саўханаў нібыта навёў паклёп: менавіта Лукашэнка сваім указам прызначыў Касьянаву на пасаду суддзі і пры незадаволенасці яе дзеяннямі толькі ён жа можа яе з той пасады звольніць.

Быў затрыманы пасля таго, як тэлеграм -чат "Атоліна " быў прызнаны "экстрэмісцкім фармаваннем". МУС назваў некалькі " удзельнікаў фарміравання ", акрамя Паўла, гэта Дзмітрый Цікуноў, Яўгенія Маставая (Грыгорык), Павел Беланіцкі, Аляксей Сямёнаў, Юрый Антонавіч, Аляксандр Зайцаў і Уладзімір Палех.

Грамадзянін Украіны. З 8 па 21 чэрвеня 2023 г. справу ў закрытым фармаце разглядаў суддзя Анатоль Сотнікаў.

29.08.2023 адбылося апеляцыйнае пасяджэнне суда, прыгавор уступіў у сілу.

Іллі Нарышкіну 21 год. Родам ён са Слоніма, але частку дзяцінства правёў у Гродне. Бацька Іллі-украінец, нарадзіўся ў Крывым Рогу. Ён яшчэ ў савецкі час скончыў авіяцыйную вучэльню, але працаваў інжынерам-механікам у розных краінах. З маці хлопца яны вельмі даўно не жывуць разам.

Ілья паступіў у акадэмію Міністэрства ўнутраных справаў. Цяпер ён мусіў бы скончыць трэці курс крымінальна-выканаўчага факультэта. Вядома, што падчас вучобы ён жыў актыўным жыццём-выступаў у розных конкурсах і нават удзельнічаў у інтэлектуальнай гульні ад тэлеканала "Беларусь-2", якая называецца "Вежа". Апошнія публічныя дадзеныя аб ім датуюцца сакавіком 2023-га.

Магчыма, 21-гадовы Ілля Нарышкін хацеў далучыцца да беларускіх добраахвотнікаў ва Украіне. Па артыкулах, якія яму прад'яўляюць у апошні час часцей за ўсё судзілі людзей, якія выказвалі намер паехаць ваяваць на баку Украіны, выказвалі анлайн або афлайн. Некаторыя з гэтых людзей перапісваліся з фэйкавымі ботамі палка Каліноўскага, створанымі спецслужбамі РБ.

Згодна з матэрыяламі справы, Вячаслаў Мурноў у кастрычніку 2021 года і ў сакавіку 2024 года нецэнзурна пракаментаваў публікацыі з выявай Лукашэнкі ў «Аднакласніках». Гэтага аказалася дастаткова, каб мужчыну адправілі ў калонію. Акрамя гэтага, яму таксама прызначылі "прымусовае лячэнне ад хранічнага алкагалізму".

03.09.2024 адбыўся разгляд апеляцыйнай скаргі, прысуд уступіў у сілу.

Больш за дванаццаць гадоў Ілля працуе ў IT-кампаніі iTechArt. Гэта буйная кампанія, у якой больш за паўтары тысячы супрацоўнікаў. Ілля - Senior software engineer. Гумбар мае два вядомыя захапленні — спартыўны турызм і трэйлранінг. Трэйлранінг - гэта бег на вялікія дыстанцыі па перасечанай мясцовасці, часта гэта непралазныя лясы або высокія горы (у межах трасы перапады вышыні могуць дасягаць тысяч метраў). Ён займае другое месца ў Беларусі сярод мужчын па гэтай дысцыпліне паводле рэйтынгу UTMB.

03.09.2024 адбылося апеляцыйнае пасяджэнне суда, прыгавор уступіў у сілу.

Ігара затрымалі 23 лістапада 2023 года. З відэа на праўладным канале, апублікаванага сілавікамі, вядома, што ён з'яўляўся сузаснавальнікам фірмы па гарадскіх маршрутных перавозках.

На камеру Ігар кажа, што быў затрыманы за каментары ў Telegram-каналах пра беларускіх і расейскіх вайскоўцаў.

Вядомы полацкі бізнесмен. Абвінавачваўся па ч. 2 арт. 243-1 (ухіленне ад выканання абавязкаў падатковага агента па пералічэнні падаткаў, збораў), арт. 369-1 (дыскрэдытацыя Рэспублікі Беларусь), ч. 1 арт. 243-3 (ухіленне ад выплаты страхавых узносаў), ч. 3 арт. 243 (ухіленне ад выплаты падаткаў, збораў). Справу разглядаў у закрытым рэжыме Віцебскі абласны суд. Слуханне пачалося 23 ліпеня 2024 года і доўжылася па 28 лютага 2025 года. Дата пачатку спецыяльнай вытворчасці - 12.04.2024.

Пасля адкрыцця судовай спецвытворчасці бізнэсмэн вярнуўся ў Беларусь, нягледзячы на пагрозу пераследу, і быў затрыманы .

У Уладзіміра астма і быў інсульт мозгу. А на ўтрыманні маленькая дачка.

Прысуд - пазбаўленне волі .

Глеб Дудко вядомы ў музычным асяроддзі не толькі Гомеля, але і далёка за яго межамі. Сумясціўшы свае таленты музыкі і праграміста, ён запусціў , як мінімум, два музычныя IT-стартапы.

Бацька Глеба Алег Дудко - вядомы ў Гомелі оперны спявак і былы саліст філармоніі.

У 2018-м Глеб разам з праграмістам Максімам Грыневічам запусціў праект ConcertMaster. Ідэя праекта - стварыць праграму , якая магла б аўтаматычна акампанаваць вакалістам .

Глеба затрымалі ў сакавіку 2024 года ў Добрушы і прысудзілі яму арышт за "распаўсюджванне экстрэмісцкіх матэрыялаў ". Пасля гэтага мужчыну перавялі ў СІЗА.

З публікацый у сацыяльных сетках Глеба Дудко можна зразумець, што ў 2022 годзе ён асудзіў ваенную агрэсію ў адносінах да Украіны. Што менавіта паслужыла падставай для палітычнага пераследу гамяльчаніна невядома.

Руслану Зубкову 26 гадоў. Мяркуючы па сацсетках, ён у апошнія гады жыў і працаваў у Польшчы.

У снежні 2023 года Зубкова ўнеслі ў спіс удзельнікаў экстрэмісцкага фарміравання "Расія - гэта зло". Гэта невялікі Тэлеграм-чат на 135 чалавек, дзе актыўныя зараз толькі тры чалавекі. У лютым 2024 года Руслана аб'яўлялі ў вышук на тэрыторыі Беларусі і Расіі - гэта значыць, што на той момант ён яшчэ быў на волі.

Калі Руслан быў затрыманы таксама невядома. Першы раз яго судзілі ў чэрвені 2024 года за «абразу Лукашэнкі» ў Камянецкім раённым судзе. Прысуд невядомы.

Затрымана ў выніку масавага рэйду сілавых структур 23-24 студзеня 2024 года на сваякоў палітвязняў і людзей, якія дасылалі пасылкі і лісты палітвязням.

Ірыну судзілі, як "Твар, які здзейсніў грамадска небяспечнае дзеянне". Гэта азначае, што, па рашэнні суда, да яе павінны былі быць прыменены прымусовыя меры медыцынскага характару. Суд над ёй адбыўся 18 і 23 верасьня 2024 года. Яе месцазнаходжанне невядома.

15 чэрвеня 2023 г. быў асуджаны па арт. 205 (Крадзеж) да 2 гадоў і 6 месяцаў пазбаўлення волі.

14 чэрвеня 2024 г. у судзе Баранавічаў і Баранавіцкага раёна пачаўся разгляд крымінальнай справы па арт. 342 КК (Актыўны ўдзел у групавых дзеяннях , якія груба парушаюць грамадскі парадак ). Па ёй судзяць Вячаслава і яшчэ восем чалавек .

Шляхам складання прысудаў па гэтай і мінулай крымінальнай справе, яму канчаткова прызначылі 3 гады пазбаўлення волі строгага рэжыму.

Анатолю Валадзько 56 гадоў. Ён мінчанін. У мужчыны ёсць жонка, паўналетняя дачка і сын, якому неўзабаве споўніцца васямнаццаць гадоў. Больш за 20 гадоў Валадзько адпрацаваў праграмістам у кампаніі "Топ Софт". Яна займаецца стварэннем экасістэмы прадуктаў "Галактыка", патрэбнай для цыфравізацыі бізнесу. Цэнтральны офіс фірмы знаходзіцца ў Расіі, частку часу Анатоль прапрацаваў там.

Дакладная дата затрымання мужчыны невядомая, але, верагодна, гэта 15 ці 16 студзеня 2024 года. Бо 17 студзеня яго разам з жонкай асудзілі за «дробнае хуліганства» — яго на 15 сутак, прысуд жонцы невядомы. Паводле паказанняў сілавікоў, Анатоль Валадзько «знаходзіўся ў грамадскім месцы і з хуліганскіх памкненняў гучна крычаў, нецэнзурна лаяўся, размахваў рукамі і паводзіў сябе. ». Мужчына віну не прызнаў і сказаў, што пасярод дня яго затрымалі ва ўласным доме. Нічога з таго, пра што казалі сведкі, ён не рабіў.
Па словах сукамерніка Анатоля Валадзько, той адмовіўся выплачваць "ахвяраванні", якія супрацоўнікі КДБ пад пагрозамі прапануюць выплаціць тым, хто рабіў донаты. Наогул мужчына не прызнаў сваю віну. Сукамернік Анатоля сцвярджае, што гэта прычынілася далейшага пераследу - адміністрацыйнага і крымінальнага.

27 жніўня 2024 г. у Анатоля адбыўся разгляд апеляцыйнай скаргі, прысуд уступіў у сілу.

Уладзімір быў асуджаны летам 2024 года па артыкуле "Знявага прадстаўніка ўлады" і прыгавораны да пазбаўлення волі.