Андрэй Міхайлавіч Цэдрык

Затрыманне Акалатовіча адбылося на могілках. КДБ выбавіла туды святара падманам: яму патэлефанавалі па тэлефоне і паведамілі, што памерла жанчына і яе трэба пахаваць паводле каталіцкага абраду. На могілкі на яго надзелі кайданкі, на галаву — чорны шлем, каб ніхто не бачыў, каго і куды вязуць.

Адначасова з ім былі затрыманыя двое ягоных прыхаджанаў — мужчына і жанчына. Каля дзевяці месяцаў яны правялі ў СІЗА КДБ: ад іх дамагаліся паказанняў пра нібыта меўшыя месца сустрэчы ксяндза з замежнымі дыпламатамі.

Абвінавачанне , якое ў выніку прад'явілі Акалатовічу, было фантастычным: ён нібыта нейкім чынам перанакіраваў самалёты расійскіх і беларускіх ВПС у супрацьлеглы бок і тым самым нанёс урон не толькі Беларусі, але і ваенна-касмічным войскам Расійскай Федэрацыі - у сукупнасці на мільён еўра. Пры затрыманні ў яго канфіскавалі каля 270 тысяч еўра - у асноўным сродкі прыходу, не асабістыя грошы святара; гэтая сума была залічаная ў кошт доўгу, рэшту прад'явілі да даплаты ў беларускіх рублях.

За Акалатовічам да таго часу ўжо доўга вялося вонкавае назіранне - але нічога, што даказвала б шпіянаж, знайсці не ўдалося.

Святар стаў чарговым рэлігійным дзеячам, каго закранулі рэпрэсіі рэжыму супраць рэлігійных суполак у Беларусі.

Генрых перанёс інфаркт і нядаўна яму была зроблена аперацыя на страўніку ў сувязі з анкалагічным захворваннем, ён мае патрэбу ў медыцынскім назіранні і пастаянным прыёме лекаў. Ён спаў больш за год на падлозе , на дошках; на нары пераклалі толькі перад судом.

Умова вызвалення, якую КДБ прапанавала Акалатовічу, была асаблівай. Вярнуўшыся ў Валожын, ён павінен быў запрасіць апостальскага нунцыя Ватыкана на богаслужэнне і незаўважна перадаць яму флэшку з кампраматам - каб стварыць падставу для дыскрэдытацыі дыпламата. Тады нунцыем у Беларусі быў Антэ Йозіч . Правакацыя супраць нунцыя была не адзінай: паводле слоў Крылова, аналагічныя сцэнары КДБ прапаноўвала разыграць і ў адносінах да іншых замежных дыпламатаў — найперш польскіх. Ксёндз адмовіўся ад усяго: «Я ўвесь прасякнуты царкоўнымі задачамі Божымі. А гэта, што вы ад мяне патрабуеце, - ёсць злачынства. Я Бога не магу здрадзіць».

У лістападзе 2025 года быў памілаваны пасля візіту ў РБ прэфекта Дыкастэрыі па справах Усходніх Цэркваў кардынала Клаўдыё Гуджэроцці ў якасці спецыяльнага пасланніка Папы Рымскага Льва XIV.

Уладзімір цікавіцца гарадской забудовай і архітэктурай каля 20 год. Ён стварыў унікальную базу з тысячамі фатаграфій розных будынкаў у Беларусі і за яе межамі - photobuildings.com.

У відэа, якое паказалі на АНТ, Уладзімір распавядае , што нібыта зарэгістраваўся ў чаце плана "Перамога", а ў лістападзе 2022 года з ім нібыта звязаўся Аляксандр Азараў.

27.02.2024 адбыўся разгляд апеляцыйнай скаргі, прысуд уступіў у сілу.

Па падліках праваабаронцаў выйшаў на волю ў снежні 2025 года.

Затрыманы ў маі 2023 года за "распаўсюджванне, выраб, захоўванне, перавозка інфармацыйнай прадукцыі, якая змяшчае заклікі да экстрэмісцкай дзейнасці або якая прапагандуе такую дзейнасць". Пасля адміністрацыйнага пакарання была заведзеная крымінальная справа.

16 красавіка 2024 г. у Алега адбыўся разгляд апеляцыйнай скаргі, прысуд уступіў у сілу.

Паводле матэрыялаў справы , Савінскі на працягу паўтара года перавёў суму, эквівалентную 50 доларам ЗША, на рахункі фондаў, прызнаных "экстрэмісцкімі". Пры гэтым ён неаднаразова карыстаўся сваім уліковым запісам у Facebook. Ён таксама стварыў і размясціў у адным з тэлеграм-чатаў 4 тэкставыя паведамленні, нібы накіраваных на "распальванне сацыяльнай варожасці ў грамадстве".

12 студзеня 2024 года прайшло апеляцыйнае паседжанне суда. Прысуд уступіў у сілу.

19.03.2026 быў памілаваны пасля чарговага візіту ў Мінск спецыяльнага прадстаўніка прэзідэнта ЗША Дональда Трампа - Джона Коўла (у ліку групы зняволеных з 235 чалавек, пакінутых у РБ).

Павел быў затрыманы ў межах крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле «распальванне варожасці», і ў лістападзе 2023 года прыгавораны да пазбаўлення волі ў калоніі.

Вызвалены восенню 2025 года, цалкам адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.

Барысаўскі фатограф, які быў затрыманы 22 чэрвеня 2023 года. Сілавікі зладзілі ў хаце ператрус і забралі кампутарную тэхніку. Пасля гэтага Зянкова адразу павезлі ў Мінск, дзе некаторы час трымалі ў ІЧУ на Акрэсціна, а потым перавялі ў следчы ізалятар №1.

Як пісаў БАЖ, фатографа затрымлівалі ў ліпені 2020 года. У верасні да Зянкова прыходзілі супрацоўнікі міліцыі, каб «папярэдзіць пра недапушчальнасць парушэння заканадаўства».

Аляксандр Зянкоў працаваў фатографам-фрылансерам з 1998 года, супрацоўнічаў з раённымі незалежнымі выданнямі.

16 красавіка 2024 г. у Аляксандра адбыўся разгляд апеляцыйнай скаргі.

Дзяўчына з'яўляецца грамадзянкай Украіны, родам з горада Херсон. Яна вучылася ў Кітаі, скончыла там універсітэт у 2015 годзе, а ў 2016 годзе пераехала ў Беларусь. У Беларусі працавала перакладчыцай з кітайскай.

Кацярыну затрымалі пры праходжанні беларускай мяжы. Ад яе запатрабавалі даць на праверку тэлефон, яна падала яго супрацоўнікам разам з паролямі. Беларускія сілавікі знайшлі, што 30 сакавіка 2022 года яна адправіла 2 відэа ў чат-бот рэдакцыі "Люстэрка". На відэа было перамяшчэнне расійскай ваеннай тэхнікі пад Мінскам, якое яна сама захавала.

12.12.2023 адбыўся разгляд апеляцыйнай скаргі. Прысуд уступіў у сілу.

Увечары 28 чэрвеня 2024 года з'явілася раптоўная інфармацыя аб вызваленні з беларускіх калоній пяці палітвязняў. Украінскія ўлады дабіліся вызвалення сваіх грамадзян па абмене як палонных. Так на волі аказаліся Наталля Захаранка, Павел Купрыенка, Людміла Ганчарэнка, Кацярына Бруханава, а таксама фігурант "справы ў Мачулішчах" Мікалай Швец. Умовы абмену не паведамляюцца. Адзначаецца, што ўдзел у вызваленні прыняў Ватыкан. Вызваленых палітвязняў даставілі ва Украіну 28 чэрвеня - у СМІ з'явілася іх фота з аэрапорта "Жуляны".