Валерый Яцэнтавіч Раманоўскі

У 2006 годзе ён скончыў магістратуру фізічнага факультэта БДУ. Да затрымання займаў пасаду вядучага інжынера-праграміста (кіруючая пасаду) у кампаніі EPAM. У маі 2020 года Павел разам з камандай іншых IT-супрацоўнікаў дапамагаў беларускім настаўнікам з арганізацыяй сістэмы дыстанцыйнай адукацыі. Павел жанаты, у яго двое дзяцей. На момант затрымання і суда яго жонка была цяжарная: ён не бачыў другога дзіця.

Судзячы па сацсетках, Павел займаўся сацыяльнымі танцамі (хастлом).

Падставай прысуду сталі грашовыя донаты праз PayPal у 2020-2022 гадах на адрас такіх фондаў і ініцыятываў, як BYSOL, BY_help, BYPOL і іншыя. Большасць донатаў складала ад 10 да 50 еўра, усяго пераводаў было каля дзесяці. Павел прызнаў факты перакладаў і патлумачыў іх жаданнем дапамагчы людзям, якія пацярпелі падчас пратэстаў ці страцілі працу.

Хлопцу 22 гады, родам ён са Свіслачы, мястэчка ў Гродзенскай вобласці. Служыў у войску, а пасля пераехаў жыць у Гродна. Займаўся спортам, напрыклад, прадстаўляў родны горад на юніёрскім спартыўным мнагабор'і.

Зараз хлопца затрыманы і змешчаны ў СІЗА . Яго абвінавачваюць у падрыхтоўцы да акту тэрарызму.

Па легендзе КДБ, агучанай у праўладным фільме на АНТ, павінен быў здзейсніць дыверсію ў Гродне.

На кадрах допыту ён кажа, што яму нібыта паставілі задачу падарваць нафтабазу з дапамогай робата са сваёй нагі і выбухоўкі.

28.06.2024 адбыўся разгляд апеляцыйнай скаргі, прысуд уступіў у сілу.

Грамадзянін РФ. У праўладным фільме «Гаспар на сувязь не выйшаў» на тэлеканале АНТ, які выйшаў 05.04.2023 года, расказваюць, што Аляксей нібыта здымаў на фота аб'екты ў Гродне — ваенкамат Гродна і Гродзенскага раёна, вайсковую часць 41780, нафтабазу раёна Аульс, нафтабазу раёна генконсульства РФ. А таксама, што год таму Кулікоў уцёк ад прызыву, а трапіць у Горадню яму дапамог расейскі апазіцыянер Данііл Крынары (Кавалеўскі). У снежні Крынары затрымалі ў Гродне і экстрадавалі ў Расію.

З найбліжэйшых сваякоў у Аляксея толькі бабуля.

28.06.2024 адбыўся разгляд апеляцыйнай скаргі, прысуд уступіў у сілу.

Дзяніс — журналіст і рэдактар-валанцёр беларускай версіі InformNapalm, пазаштатны карэспандэнт "Новага Часу". Яго расследаванні датычыліся ўплыву «рускага свету» на Беларусь і Сірыю, забудовы ў Курапатах і пераходу былых украінскіх беркутаўцаў у сілавыя структуры Беларусі.

У сакавіку 2021 года яго затрымалі супрацоўнікі КДБ па абвінавачанні ва "ўмяшанні ў дзейнасць міліцыі". Ператрусы прайшлі ў яго кватэры, у маці і 95-гадовай бабулі. У 2022 годзе стала вядома, што яму таксама інкрымінуюць супрацу з украінскай разведкай.

У верасні 2022 года Дзяніса асудзілі па артыкулах пра "здраду дзяржаве" і "ўмяшанні ў дзейнасць супрацоўніка ўнутраных справаў", аднак пазней апошняе абвінавачанне замянілі на "незаконны збор ці распаўсюд дадзеных аб асабістым жыцці".

У чэрвені 2023 года яго перавялі на строгі турэмны рэжым без апавяшчэння сваякоў і адваката.

У красавіку 2024 года палітвязня пазбавілі перадач, а адпраўка вітамінаў зараз патрабуе дазволу турэмнага лекара.

Мікіту затрымалі за распыленне газу ў твар супрацоўніку АМАПа, калі ён спрабаваў абараніць чалавека на пратэсце. Яго збілі, абрэзалі валасы нажом і распылілі газ у твар. У снежні 2020 года яго прыгаварылі да чатырох гадоў абмежавання волі, але пазней пракурор дабіўся ўзмацнення жорсткасці пакарання да двух з паловай гадоў пазбаўлення волі. Мікіта не з'явіўся на суд, перадаўшы праз сябра, што ў зале суда планаваліся адвольныя затрыманні, якія пагражалі яму і іншым.

Быў у вымушанай эміграцыі.

У канцы сакавіка 2025 года стала вядома , што ў Гродне затрымалі Мікіту, які на той момант ужо чатыры гады хаваўся ад прысуду. Як паведаміла Міністэрства ўнутраных справаў, мужчыну спынілі, дакументаў пры ім не было, таму яму прапанавалі прайсці ва ўчастак. Мікіта аказаў супраціўленне міліцыянерам і, як сцвярджаецца, зламаў аднаму з іх руку. Паведамляецца, што мужчына быў у вышуку за тое, што ў жніўні 20-га года нібыта "распыліў у твар праваахоўнікам газавы балончык". За гэта супраць яго распачалі крымінальную справу. Ён з'ехаў з краіны, але потым нелегальна вярнуўся ў Беларусь.

З 13 траўня 2025 г. няма звестак аб палітвязні. Перапіска і перадачы яму забаронены. Таксама няма ніякай інфармацыі аб справе Мікіты і даце суда. Акрамя гэтага, паведамляецца, што следчаму па справе палітвязня забаронена інфармаваць аб стане і руху справы родных і блізкіх Мікіты.