Badania długoterminowych skutków prześladowań politycznych i migracji
Cele badania
Porównanie zdrowia psychicznego i fizycznego politycznych uchodźców i migrantów, którzy nie byli objęci karnym prześladowaniem politycznym.
Ocena ich adaptacji w nowych krajach w sferze społecznej, zawodowej i rodzinnej.
Zbadanie cech PTSD i trudności, z jakimi mierzą się polityczni uchodźcy, za pomocą wywiadów.
Kluczowe wyniki
Badanie przekrojowe 77 byłych więźniów politycznych po uwolnieniu i przymusowej emigracji: tortury i złe traktowanie w miejscach pozbawienia wolności.
- 77byłych więźniów politycznych w próbie
- 30 mies.mediana okresu uwięzienia
- 85,7%doświadczyło przemocy podczas zatrzymania
- 3 mies.mediana czasu od uwolnienia do emigracji
- 88,3%zgłosiło tortury fizyczne lub fizyczne złe traktowanie
- 98,6%zgłosiło tortury psychiczne lub psychiczne złe traktowanie
- 54,8%doświadczyło 10 lub więcej form przemocy psychicznej
- 52,1%doświadczyło izolacji karnej
- 30,1%miało myśli samobójcze w areszcie
- 12,3%dokonywało samookaleczeń w areszcie
Najcięższy stresor
Samotność i rozłąka z bliskimi
Uczestnicy uznali go za najcięższy.
Przemoc najczęściej postrzegano jako sposób, by
- upokorzyć człowieka81,9%
- podporządkować i stłumić człowieka80,6%
Protokół badawczy
17 lutego 2025
2 marca 2025
Faza aktywna
9 marca 2025
Liczba uczestników:
76 dorosłych (≥18 lat), Białorusinek, które przeżyły uwięzienie po protestach w 2020 r. i obecnie mieszkają poza Białorusią.
Zbieranie danych:
Luty–maj 2025 r., anonimowa ankieta internetowa rozsyłana za pośrednictwem organizacji partnerskich i metoda kuli śnieżnej.
Zebrane dane:
cechy społeczno-demograficzne, okoliczności prześladowań, wyniki testów standaryzowanych.
Analiza
27 kwietnia 2025
Wnioski dotyczące standardów etycznych i bezpieczeństwa badań z udziałem ludzi
11 maja 2025
Publikacja
1 października 2026
Publikacja pierwszej części badania w czasopiśmie Torture Journal