Усе рэпрэсаваныя

Іван, гомельскі актывіст і валанцёр «Краіны для жыцця», сябра Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі, пасля некалькіх затрыманняў, адміністрацыйнага арышту і ўзбуджэння дзвюх крымінальных спраў у 2020 годзе з'ехаў у Расію.

Знаходзячыся ў Калінінградзе, у красавіку 2021 года Іван быў затрыманы пры спробе перасячы мяжу з Польшчай. Па запыце беларускіх праваахоўнікаў яму прад'явілі абвінавачанні ў рамках крымінальнай справы па чатырох артыкулах, у тым ліку «тэрарызм». Аднак пасля праверкі расійскі бок зняў тры з чатырох абвінавачанняў. Праз год, 26 красавіка 2022 года, Іван выйшаў на волю пад падпіску аб нявыездзе.

27 траўня 2022 года яго зноў затрымалі, а напрыканцы чэрвеня экстрадавалі ў Беларусь. Згодна з матэрыяламі справы, у 2018 годзе ён нібыта прысвоіў больш за 68 тысяч рублёў. Следства таксама адзначыла, што ў 2020 годзе Іван удзельнічаў у акцыях пратэсту, здымаў відэа і звяртаўся ў дзяржаўныя структуры.

У снежні 2022 года яго асудзілі за «махлярства». У красавіку 2024 года Івана зноў асудзілі па артыкуле «злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі калоніі».

Яўген — былы следчы СК, а таксама ініцыятар праекта bychange.me, упершыню быў затрыманы ўвечары 24 лістапада 2020 года ў Мінску ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле «арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, або актыўны ўдзел у іх». Праз 10 содняў яго адпусцілі, аднак у красавіку 2021 года ён быў зноў арыштаваны і пазней асуджаны па шасці крымінальных артыкулах, у тым ліку за «арганізацыю масавых беспарадкаў» у 2020 годзе, «распальванне іншай сацыяльнай варожасці» ў інтэрв'ю і тэкстах .

Па версіі Генеральнай пракуратуры, Яўген быў «актыўным удзельнікам Telegram-чата "ХАТА", дзейнасць якога накіравана на арганізацыю злачынстваў экстрэмісцкай накіраванасці». Суд праходзіў у закрытым рэжыме, а ў Яўгена ўзялі падпіску аб невыдаванні матэрыялаў справы.

Актывіст "Краіны для жыцця" і член каманды Святланы Ціханоўскай, Аляксандр неаднаразова падвяргаўся затрыманням па палітычных адміністрацыйных артыкулах. Яго затрымалі разам з іншым актывістам, Алегам Баразной, за якімі, як вядома, сачылі з восені 2020 года. Пасля Аляксандр быў асуджаны па сфабрыкаванай крымінальнай справе, звязанай з наркотыкамі.

Аляксей, актывіст анархісцкага руху, быў затрыманы ў сакавіку 2021 года ў межах крымінальнай справы, узбуджанай супраць анархістаў з Брэсцкай вобласці. Ён быў асуджаны па некалькіх крымінальных артыкулах, такіх як "удзел у групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак" і "стварэнне экстрэмісцкага фарміравання і ўдзел у ім".

Вядома, што ў аснову абвінавачання лёг эпізод з перакрыццем дарог у Брэсце ў 2018 годзе падчас пратэсту супраць будаўніцтва завода АКБ, а таксама ўдзел у "Маршы недармаедаў", які адбыўся 5 сакавіка 2017 года.

Руслан быў затрыманы ў студзені 2021 года і асуджаны за выраб і распаўсюджванне "вожыкаў" перад калонай аўтамабіляў, якія ўдзельнічалі ў праўладным аўтапрабегу восенню 2020 года. Таксама ён быў абвінавачаны ў спробе пашкодзіць чыгуначныя пуці, злучыўшы рэйкі металічным дротам, што мог затрымаць рух цягнікоў.

Руслан захапляецца экстрымам і арбарыстыкай. Ён любіць вышыню і атрымлівае драйв, седзячы на даху ці абдымаючы верхавіны дрэў. У турме ён адкрыў для сябе здольнасці да малявання. У асабістым жыцці займаецца працай з дрэвам, вырошчваннем бульбы, трымае свіней і любіць коней.

У Руслана дабраякасная пухліна галаўнога мозгу, а таксама моцныя болі ў спіне , з-за якіх ён часам не мог устаць з ложка.

Дзяніс — журналіст і рэдактар-валанцёр беларускай версіі InformNapalm, пазаштатны карэспандэнт "Новага Часу". Яго расследаванні датычыліся ўплыву «рускага свету» на Беларусь і Сірыю, забудовы ў Курапатах і пераходу былых украінскіх беркутаўцаў у сілавыя структуры Беларусі.

У сакавіку 2021 года яго затрымалі супрацоўнікі КДБ па абвінавачанні ва "ўмяшанні ў дзейнасць міліцыі". Ператрусы прайшлі ў яго кватэры, у маці і 95-гадовай бабулі. У 2022 годзе стала вядома, што яму таксама інкрымінуюць супрацу з украінскай разведкай.

У верасні 2022 года Дзяніса асудзілі па артыкулах пра "здраду дзяржаве" і "ўмяшанні ў дзейнасць супрацоўніка ўнутраных справаў", аднак пазней апошняе абвінавачанне замянілі на "незаконны збор ці распаўсюд дадзеных аб асабістым жыцці".

У чэрвені 2023 года яго перавялі на строгі турэмны рэжым без апавяшчэння сваякоў і адваката.

У красавіку 2024 года палітвязня пазбавілі перадач, а адпраўка вітамінаў зараз патрабуе дазволу турэмнага лекара.

Мікіта, актывіст анархісцкага руху, быў затрыманы ў сакавіку 2021 года ў межах крымінальнай справы, узбуджанай супраць анархістаў з Брэсцкай вобласці. Ён быў асуджаны за "ўдзел у групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак", і за "ўдзел у злачыннай арганізацыі". Вядома, што ў аснову абвінавачання лёг эпізод, звязаны з «Маршам недармаедаў», які адбыўся 5 сакавіка 2017 года.

Мікіта павінен быў вызваліцца ў пачатку сакавіка 2026 года пасля заканчэння 6-гадовага тэрміну зняволення. Аднак у студзені адбыўся новы суд над ім па артыкуле 411 КК - "злоснае непадпарадкаванне адміністрацыі калоніі", у выніку якога яму дадалі яшчэ адзін год да тэрміну. Да гэтага анархіст правёў як мінімум 4 месяцы ў памяшканні камернага тыпу шклоўскай калоніі №17.

Ціхан быў затрыманы і асуджаны за тое, што, паводле версіі СК, учыніў наўмысны наезд на вайскоўцаў унутраных войскаў МУС падчас акцыі пратэсту, якая праходзіла 11 жніўня 2020 года каля арт. м. «Пушкінская» у Менску.

У сакавіку 2022 года яго паўторна асудзілі за «злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы» — абвінавачванне, якое часта ўжываецца да зняволеных, якія адмовіліся супрацоўнічаць з турэмнай адміністрацыяй, і замянілі рэжым на строгі.

У лютым 2026 г. стала вядома, што супраць Ціхана другі раз узбуджана крымінальная справа па арт. 411 КК (злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі калоніі).

у Ціхана вялікія праблемы са здароўем: арганізм дрэнна засвойвае ежу, болі ў вачах, пачашчанае сэрцабіцце, скокі ціску, паслабленне імунітэту.

У сярэдзіне сакавіка 2026 г. у судзе Мазырскага раёна адбыўся суд над Ціханам. Яго прызналі вінаватым на падставе ч. 2 арт. 411 Крымінальнага кодэкса і дадалі яму яшчэ паўтара года калоніі ў дадатак да 11 гадоў і сямі месяцаў зняволення.

Утрымліваецца ў СІЗА №3.

Аляксандра затрымалі пасля акцыі пратэсту супраць вынікаў прэзідэнцкіх выбараў, якая праходзіла 11 жніўня 2020 года ў Брэсце. На гэтай акцыі ў патыліцу быў застрэлены Генадзь Шутаў, чаму Аляксандр стаў сведкам. Пазней яго асудзілі за супраціў і замах на капітана Рамана Гаўрылава, які застрэліў пратэстуючага, і прапаршчыка Арсенія Галіцына, якія выступілі ў ролі пацярпелых.

Зміцер быў затрыманы і асуджаны за тое, што 10 жніўня 2020 года кінуў «кактэйль Молатава» ў бок вайскоўцаў. Бутэлькі, паводле версіі следства, былі перавезены ў цэнтр Гомеля Леанідам Кавалёвым, які схаваў іх, а вечарам таго ж дня перадаў Дзмітрыю і Мікіце Залатарову з прапановай падпаліць будынак, аўтобус або аўтазак. Зміцер часткова прызнаў сваю віну, патлумачыўшы, што кінуў «кактэйль» для таго, каб выйграць час і пазбегнуць затрымання.

У снежні 2021 года быў пераведзены на турэмны рэжым за «злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы».

Леанід быў затрыманы і асуджаны за тое, што, паводле версіі следства, вырабіў два «кактэйлі Молатава», перавёз іх у цэнтр Гомеля і схаваў. Увечары 10 жніўня 2020 года ён нібыта знайшоў двух выканаўцаў - Дзмітрыя Карнеева і Мікіту Залатарова - і перадаў ім бутэлькі, прапаноўваючы падпаліць будынак, аўтобус або аўтазак. Леанід віну не прызнаў.

Мікіту затрымалі за распыленне газу ў твар супрацоўніку АМАПа, калі ён спрабаваў абараніць чалавека на пратэсце. Яго збілі, абрэзалі валасы нажом і распылілі газ у твар. У снежні 2020 года яго прыгаварылі да чатырох гадоў абмежавання волі, але пазней пракурор дабіўся ўзмацнення жорсткасці пакарання да двух з паловай гадоў пазбаўлення волі. Мікіта не з'явіўся на суд, перадаўшы праз сябра, што ў зале суда планаваліся адвольныя затрыманні, якія пагражалі яму і іншым.

Быў у вымушанай эміграцыі.

У канцы сакавіка 2025 года стала вядома , што ў Гродне затрымалі Мікіту, які на той момант ужо чатыры гады хаваўся ад прысуду. Як паведаміла Міністэрства ўнутраных справаў, мужчыну спынілі, дакументаў пры ім не было, таму яму прапанавалі прайсці ва ўчастак. Мікіта аказаў супраціўленне міліцыянерам і, як сцвярджаецца, зламаў аднаму з іх руку. Паведамляецца, што мужчына быў у вышуку за тое, што ў жніўні 20-га года нібыта "распыліў у твар праваахоўнікам газавы балончык". За гэта супраць яго распачалі крымінальную справу. Ён з'ехаў з краіны, але потым нелегальна вярнуўся ў Беларусь.

З 13 траўня 2025 г. няма звестак аб палітвязні. Перапіска і перадачы яму забаронены. Таксама няма ніякай інфармацыі аб справе Мікіты і даце суда. Акрамя гэтага, паведамляецца, што следчаму па справе палітвязня забаронена інфармаваць аб стане і руху справы родных і блізкіх Мікіты.

Алег быў затрыманы і асуджаны за "падсечку" міліцыянту падчас вулічнага шэсця ў Віцебску 13 верасня 2020 года. У верасні 2021 года яго перавялі на турэмны рэжым за "парушэнне правілаў распарадку".

У жніўні 2022 года Алега паўторна асудзілі за "злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы" і дадалі яшчэ адзін год пазбаўлення волі.

25 ліпеня 2023 года палітвязня зноў асудзілі за "непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі" і прыгаварылі да яшчэ аднаго года пазбаўлення волі.

У верасні 2024 года адбыўся чарговы разгляд крымінальнай справы супраць Алега за "злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы" — абвінавачанне, якое часта ўжываецца да зняволеных, якія адмовіліся супрацоўнічаць з турэмнай адміністрацыяй.

На працягу ўсяго тэрміну зняволення на Алега ўвесь час аказваюць ціск. Яго рэгулярна адпраўляюць у ШІЗА, дзе ён утрымліваецца ў ізаляцыі на працягу дзясяткаў дзён.

Быў асуджаны за тое, што кінуў кактэйль Молатава ў бок сілавікоў падчас акцыі пратэсту, якая прайшла 10 жніўня 2020 года ў Баранавічах.

Віталь быў затрыманы і асуджаны за спыненне таварнага цягніка, нанясенне чырвоных палос на рэкламныя лайтбоксы, пракол шын аўтамабіля супрацоўніка міліцыі, падпал кіёска «Табакерка», а таксама дзеянні з прадметамі, якія змяшчаюць гаручыя рэчывы. Ён патлумачыў свае ўчынкі пратэстам супраць сітуацыі ў краіне пасля прэзідэнцкіх выбараў 9 жніўня 2020 года, у прыватнасці, супраць беспадстаўных затрыманняў і катаванняў людзей сілавікамі.