Denis Aleksandrovich Kovalev

Igor został aresztowany w październiku 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie kilku artykułów, w tym „przemocy lub groźby użycia przemocy wobec urzędnika wykonującego obowiązki służbowe lub innej osoby wykonującej obowiązki publiczne”.

Według śledczych, Igor wysyłał e-maile na oficjalną stronę internetową Łukaszenki zawierające groźby przemocy i obraźliwe treści pod adresem urzędników państwowych, w tym funkcjonariuszy organów ścigania, a także wysyłał podobne wiadomości do pracowników Komitetu Śledczego. Brał również udział w protestach po wyborach w Mińsku w 2020 roku.

W czerwcu 2022 roku został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej. Wiadomo również, że „ofiary” sił bezpieczeństwa złożyły wnioski o zadośćuczynienie za straty moralne.

Andriej, działacz z Wilejki, został aresztowany 9 sierpnia 2021 roku i skazany na karę aresztu administracyjnego, którą odbywał w aresztach w Wilejce i Smolewiczach. Otrzymał łącznie 90 dni aresztu administracyjnego, który odbywał w ciężkich warunkach. Następnie został przeniesiony do aresztu tymczasowego w Okrestinie, a następnie do aresztu śledczego w celu przeprowadzenia postępowania karnego.

W lutym 2022 r. uznano go winnym „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego w nich uczestniczenia” i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Został zwolniony w lipcu 2023 r. po odbyciu pełnej kary.

W październiku 2023 roku został ponownie aresztowany na 15 dni za składanie Ukrainie życzeń z okazji Dnia Niepodległości na TikToku. Sąd Rejonowy w Wilejce uznał to za „nielegalną pikietę”.

15 lutego 2024 roku Andriej zamilkł. Później ujawniono, że przebywa w lokalnym areszcie tymczasowym, odbywając 15 dni aresztu administracyjnego. Nie został jednak zwolniony po odbyciu kary, ponieważ został zatrzymany w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „dyskredytującego Republikę Białorusi”.

W lipcu 2024 roku został ponownie skazany i skazany na karę pozbawienia wolności oraz zapłatę wysokiej grzywny.

We wrześniu 2021 r. Witalij został uznany winnym wpłynięcia na funkcjonariusza organów ścigania, aby zmienił charakter jego działań, grożąc zniszczeniem mienia za komentarz, który zamieścił na czacie Telegram „Borowki 97%” pod zdjęciem sierżanta-majora Siergieja Bałabanowicza. Został skazany na aresztowanie.

W styczniu 2024 roku prorządowe kanały Telegramu poinformowały o ponownym aresztowaniu Witalija. W „nagraniu wideo, w którym przyznał się do winy”, stanął przed kamerą w kajdankach i powiedział, że „nawoływał do przemocy wobec funkcjonariuszy policji prewencyjnej wyłącznie z emocji”.

Od sierpnia do października 2024 roku Witalij brał udział w kilku rozprawach sądowych w sprawie karnej wszczętej pod zarzutem „zniesławienia Łukaszenki”, „udziału w działaniach rażąco naruszających porządek publiczny”, „organizowania masowych zamieszek”, „żądania sankcji” oraz „podżegania do nienawiści lub wrogości”. Wynik sprawy nie jest znany.

Andriej, były pracownik utrzymania ruchu w warsztacie Amoniaku-3 w zakładach Grodno Azot , został aresztowany jesienią 2021 roku w ramach postępowania karnego wszczętego przeciwko pracownikom zakładu, którzy poparli strajk i byli częścią inicjatywy „Ruch Robotniczy”. 21 września 2021 roku inicjatywa ta została uznana za organizację ekstremistyczną, w wyniku czego w całym kraju doszło do masowych aresztowań pracowników.

W lutym 2023 r. Andriej został uznany winnym zniesławienia, zdrady stanu oraz utworzenia i udziału w grupie ekstremistycznej i skazany na karę więzienia.

Siergiej, były operator warsztatu Amoniaku-3 w zakładach Grodno Azot , został aresztowany jesienią 2021 r. w ramach postępowania karnego przeciwko pracownikom zakładu, którzy poparli strajk i byli częścią inicjatywy „Raboczy Ruch” (Ruch Robotniczy), uznanej za organizację ekstremistyczną 21 września 2021 r., w wyniku czego w całym kraju doszło do masowych aresztowań pracowników.

W lutym 2023 r. Siergiej został uznany winnym zniesławienia, zdrady stanu oraz utworzenia i udziału w grupie ekstremistycznej i skazany na karę więzienia.

Jesienią 2024 roku odbyła się kolejna rozprawa sądowa, po której Siergiej został przeniesiony do więzienia.

Aleksander, były radca prawny Naftan OJSC, spółki zależnej zakładu Polimir, został zatrzymany we wrześniu 2021 roku w Rosji podczas próby przedostania się do Warszawy. W drodze z Woroneża funkcjonariusze FSB sprawdzili jego dokumenty i wiedząc, że zostanie zatrzymany w Moskwie, wyskoczył z pociągu, doznając złamania nogi i zwichnięcia ręki. Dotarł do granicy z Ukrainą. Podczas próby legalnego przekroczenia granicy został zatrzymany, przekazany funkcjonariuszom KGB i osadzony w areszcie tymczasowym w ramach postępowania karnego przeciwko pracownikom zakładu, którzy popierali strajk i byli członkami Ruchu Robotniczego (Raboczyj Ruch). Inicjatywa ta została uznana za ekstremistyczną 21 września 2021 roku, a jednocześnie w całym kraju doszło do aresztowań pracowników.

W lutym 2023 r. uznano go winnym „nielegalnych działań z użyciem broni palnej”, „zdrady stanu” oraz „utworzenia i udziału w grupie ekstremistycznej” i skazano na karę pozbawienia wolności oraz wysoką grzywnę.

W kwietniu 2023 roku Alexander znalazł się w gronie trzech finalistów międzynarodowej nagrody w dziedzinie praw człowieka, Global Advocacy Award.

W kwietniu 2024 roku odbyła się kolejna rozprawa sądowa, po której Aleksander został przeniesiony do więzienia.

Anton, wolontariusz fundacji Country for Life i grupy poszukiwawczej Angel, został zatrzymany 9 lipca 2021 r. w ramach „operacji KGB mającej na celu oczyszczenie społeczeństwa z radykałów” i umieszczony w areszcie tymczasowym pod zarzutem finansowania działalności grupy ekstremistycznej.

W październiku 2022 roku oskarżono go o „spisek mający na celu przejęcie władzy państwowej przy użyciu środków sprzecznych z konstytucją”, a w listopadzie tego samego roku Anton został skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze.

Siergiej, asystent szefa organizacji z Mińska, został aresztowany we wrześniu 2020 roku w swoim domu za udział w proteście przeciwko oszustwom wyborczym i przemocy wobec ludności cywilnej, do którego doszło w Mińsku 11 sierpnia 2020 roku. Został skazany za „udział w masowych zamieszkach” oraz za przestępstwa związane z narkotykami.

M

7 września 2020 roku został zatrzymany w swoim miejscu zamieszkania. Według raportu z badania lekarskiego, w chwili zatrzymania znajdował się w stanie po zażyciu substancji psychotropowych; w jego organizmie wykryto mefedron. Podczas przeszukania jego mieszkania funkcjonariusze znaleźli substancję w proszku. Śledczy ustalili później, że Sikorski sprzedał tę samą substancję również 46-letniemu mieszkańcowi Mohylewa.

Podczas przemówienia końcowego prokurator zwrócił się do sądu z wnioskiem o przyznanie Sikorskiemu:

• Zgodnie z art. 328 ust. 1 Kodeksu karnego – 2 lata pozbawienia wolności;
• Zgodnie z częścią 3 artykułu 328 Kodeksu karnego – 7 lat pozbawienia wolności i grzywna w wysokości 300 jednostek podstawowych. Łącznie kary z obu części artykułu 328 wynoszą 7 lat pozbawienia wolności;
• Na podstawie art. 293 cz. 2 Kodeksu karnego – 5 lat pozbawienia wolności.

Ostatecznym wyrokiem jest kara 9 lat pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze i grzywna w wysokości 300 jednostek bazowych.

Aktywista organizacji „Kraj dla Życia” i członek ekipy Swietłany Cichanouskiej, Aleksander był wielokrotnie zatrzymywany na podstawie przepisów administracyjnych o charakterze politycznym. Został zatrzymany wraz z innym aktywistą, Olegiem Borozną, o którym wiadomo, że był obserwowany od jesieni 2020 roku. Alexander został następnie skazany na podstawie sfabrykowanych zarzutów związanych z narkotykami.

Aleksiej, aktywista ruchu anarchistycznego, został zatrzymany w marcu 2021 r. w ramach postępowania karnego przeciwko anarchistom z obwodu brzeskiego. Został skazany na podstawie kilku zarzutów karnych, takich jak „udział w działaniach grupowych rażąco naruszających porządek publiczny” oraz „utworzenie grupy ekstremistycznej i udział w niej”.

Wiadomo, że zarzuty dotyczą epizodu blokowania dróg w Brześciu w 2018 r. podczas protestu przeciwko budowie fabryki baterii, a także udziału w „Marszu Nie-Pasożytów”, który odbył się 5 marca 2017 r.

Rusłan został aresztowany w styczniu 2021 roku i skazany za robienie i rozprowadzanie „jeży” przed kolumną samochodów biorących udział w prorządowym wiecu jesienią 2020 roku. Oskarżono go również o próbę uszkodzenia torów kolejowych poprzez połączenie ich metalowym drutem, co mogło opóźnić ruch pociągów.

Rusłan interesuje się sportami ekstremalnymi i arborystyką. Uwielbia wysokości i czerpie dreszczyk emocji z siedzenia na dachu lub przytulania się do koron drzew. W więzieniu odkrył swój talent do rysowania. W życiu prywatnym zajmuje się obróbką drewna, uprawą ziemniaków, hodowlą świń i kocha konie.

Rusłan ma łagodnego guza mózgu, a także silne bóle pleców , przez które czasami nie może wstać z łóżka.

Denis jest dziennikarzem i redaktorem-wolontariuszem białoruskiej wersji InformNapalmu, niezależnym korespondentem gazety Nowaja Czas. Jego śledztwa dotyczyły wpływu „rosyjskiego świata” na Białoruś i Syrię, budownictwa w Kuropatach oraz przejścia byłych funkcjonariuszy Berkutu do białoruskich sił bezpieczeństwa.

W marcu 2021 roku został zatrzymany przez funkcjonariuszy KGB pod zarzutem „ingerencji w działalność policji”. Przeszukania przeprowadzono w jego mieszkaniu, mieszkaniu jego matki i mieszkaniu jego 95-letniej babci. W 2022 roku okazało się, że oskarżono go również o współpracę z ukraińskim wywiadem.

We wrześniu 2022 r. Denis został skazany na podstawie artykułów o „zdradzie stanu” i „ingerencji w działalność funkcjonariusza służb wewnętrznych”, ale ten ostatni zarzut został później zastąpiony zarzutem „nielegalnego gromadzenia lub rozpowszechniania danych dotyczących życia osobistego”.

W czerwcu 2023 r. został przeniesiony do więzienia o zaostrzonym rygorze, nie informując o tym rodziny ani prawnika.

W kwietniu 2024 roku więźniowi politycznemu odebrano przesyłki, a wysyłanie witamin wymaga teraz zgody lekarza więziennego.

Według Komitetu Śledczego Tichona aresztowano i skazano za celowe przejechanie żołnierzy wojsk wewnętrznych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych podczas protestu, który odbył się 11 sierpnia 2020 r. w pobliżu stacji metra Puszkinskaja w Mińsku.

W marcu 2022 r. został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego” – zarzut często stawiany więźniom odmawiającym współpracy z władzami więziennymi – a jego reżim został zmieniony na surowy.

W lutym 2026 roku okazało się , że przeciwko Tichonowi po raz drugi wszczęto postępowanie karne na podstawie artykułu 411 Kodeksu karnego (złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji kolonii).

Tichon ma poważne problemy zdrowotne: ma trudności z trawieniem pokarmu, cierpi na ból oczu, przyspieszone bicie serca, skoki ciśnienia krwi i osłabiony układ odpornościowy.

W połowie marca 2026 roku w Sądzie Rejonowym w Mozyrzu odbył się proces Tichona. Został on uznany za winnego na podstawie części 2 artykułu 411 Kodeksu karnego i skazany na dodatkowe osiemnaście miesięcy więzienia, oprócz kary 11 lat i siedmiu miesięcy pozbawienia wolności.

Przebywa w areszcie śledczym nr 3.

Aleksander został zatrzymany po proteście przeciwko wynikom wyborów prezydenckich, który odbył się 11 sierpnia 2020 r. w Brześciu. Podczas tej akcji Giennadij Szutow został postrzelony w tył głowy, czego świadkiem był Aleksander. Później został skazany za stawianie oporu i próbę zabicia kapitana Romana Gawriłowa, który zastrzelił protestującego, oraz chorążego Arsenija Galicyna, który działał w charakterze ofiar.

Oleg został zatrzymany i skazany za „pobicie” policjanta podczas marszu ulicznego w Witebsku w dniu 13 września 2020 r. We wrześniu 2021 r. został przeniesiony do więzienia za „naruszenie przepisów”.

W sierpniu 2022 r. Oleg został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec wymogów kierownictwa zakładu poprawczego” i dodano mu kolejny rok pozbawienia wolności.

25 lipca 2023 r. więzień polityczny został ponownie uznany winnym „nieposłuszeństwa wobec żądań administracji” i skazany na kolejny rok więzienia.

We wrześniu 2024 r. odbyła się kolejna rozprawa w sprawie karnej przeciwko Olegowi za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec wymogów administracji Zakładu Karnego” – zarzut często stawiany więźniom, którzy odmówili współpracy z administracją więzienną.

Przez cały okres odbywania kary Oleg znajduje się pod ciągłą presją. Regularnie trafia do celi karnej, gdzie przez kilkadziesiąt dni przetrzymywany jest w izolacji.