Іван Леанідавіч Ігнаценка

Ігар быў затрыманы ў кастрычніку 2021 года ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па некалькіх артыкулах, уключаючы «гвалт альбо пагроза прымянення гвалту ў дачыненні да службовай асобы, якая выконвае службовыя абавязкі, ці іншай асобы, якая выконвае грамадскі абавязак».

Па версіі следства, Ігар адпраўляў электронныя паведамленні на адрас афіцыйнага інтэрнэт-партала Лукашэнкі, у якіх утрымліваліся пагрозы гвалту, а таксама публікаваў абразы ў адрас прадстаўнікоў улады, у тым ліку супрацоўнікаў органаў унутраных спраў, і аналагічныя паведамленні накіроўваў супрацоўнікам Следчага камітэта. Акрамя таго, ён удзельнічаў у пратэстах падчас паслявыбарчых акцыяў у Менску ў 2020 годзе.

У чэрвені 2022 года яго прызналі вінаватым і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі. Таксама вядома, што «пацярпелыя» сілавікі вылучылі матэрыяльныя іскі аб кампенсацыі маральнай шкоды.

Андрэй, актывіст з Вілейкі, быў затрыманы 9 жніўня 2021 года і прыгавораны да адміністрацыйнага арышту, які адбываў у ізалятарах Вілейкі і Смалявіч. Агулам ён атрымаў 90 сутак адміністрацыйнага арышту, якія адбываў у цяжкіх умовах, пасля чаго быў пераведзены ў ІЧУ на Акрэсціна, а затым у СІЗА ў межах крымінальнай справы.

У лютым 2022 года яго прызналі вінаватым па артыкуле «арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх» і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі.

Вызвалены ў ліпені 2023 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

У кастрычніку 2023 году яго зноў арыштавалі на 15 сутак за віншаванне Украіны з Днём Незалежнасці ў TikTok. Суд Вілейскага раёна кваліфікаваў гэта як «несанкцыянаванае пікетаванне».

15 лютага 2024 года Андрэй перастаў выходзіць на сувязь. Пазней стала вядома, што ён знаходзіцца ў мясцовым ІЧУ, дзе адбывае 15 сутак адміністратыўнага арышту. Аднак па сканчэнні тэрміна ён на волю не выйшаў, бо быў затрыманы ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле «дыскрэдытацыя Рэспублікі Беларусь».

У ліпені 2024 года яго зноў асудзілі і прыгаварылі да пазбаўлення волі, а таксама да выплаты буйнога штрафу.

Віталь быў прызнаны вінаватым у верасні 2021 года ва ўздзеянні на супрацоўніка органаў унутраных спраў з мэтай змены характару яго дзейнасці шляхам пагрозы знішчэння маёмасці за каментар, пакінуты ў тэлеграм-чаце «Бароўкі 97%» пад фота старшыні Сяргея Балабановіча, і прыгавораны да арышту.

У студзені 2024 года праўладныя Telegram-каналы паведамілі аб паўторным затрыманні Віталя. У «пакаяльным відэа» ён стаяў перад камерай у кайданках і сказаў, што «заклікаў да гвалту ў дачыненні да супрацоўнікаў АМАПа толькі на эмоцыях».

Са жніўня па кастрычнік 2024 года ў дачыненні да Віталя праходзіла некалькі судовых паседжанняў у межах крымінальнай справы, узбуджанай па артыкулах «паклёп на Лукашэнку», «удзел у дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак», «арганізацыя масавых беспарадкаў», «заклікі да санкцый» і «распальванне варожасці». Вынік невядомы.

Андрэй, былы слесар-рамонтнік цэха «Амміяк-3» на прадпрыемстве Гродна Азот, быў затрыманы восенню 2021 года ў межах крымінальнай справы, узбуджанай супраць супрацоўнікаў заводаў, якія падтрымалі страйк і ўваходзілі ў ініцыятыву «Рабочы рух». 21 верасня 2021 года гэтая ініцыятыва была прызнана экстрэмісцкай арганізацыяй, пасля чаго па ўсёй краіне прайшлі масавыя затрыманні рабочых.

У лютым 2023 года Андрэя прызналі вінаватым паводле артыкулаў «паклёп», «здрада дзяржаве» і «стварэнне экстрэмісцкага фарміравання і ўдзел у ім» і прыгаварылі да пазбаўлення волі.

Сяргей, былы апаратчык цэха «Амміяк-3» на прадпрыемстве Гродна Азот, быў затрыманы восенню 2021 года ў межах крымінальнай справы, узбуджанай супраць супрацоўнікаў заводаў, якія падтрымалі страйк і ўваходзілі ў ініцыятыву «Рабочы рух», што 21 верасня 2021 года была прызнана экстрэмісцкім фарміраваннем, пасля чаго па ўсёй краіне прайшлі масавыя затрыманні рабочых.

У лютым 2023 года Сяргея прызналі вінаватым паводле артыкулаў «паклёп», «здрада дзяржаве» і «стварэнне экстрэмісцкага фарміравання і ўдзел у ім» і прыгаварылі да пазбаўлення волі.

Восенню 2024 года адбылося чарговае судовае пасяджэнне, па выніках якога Сяргея перавялі на турэмны рэжым.

Аляксандр, былы юрысконсульт ААТ "Нафтан" завода "Палімір", быў затрыманы ў верасні 2021 года ў Расіі, калі спрабаваў выехаць у Варшаву. Па дарозе з Варонежа супрацоўнікі ФСБ праверылі яго дакументы, і, разумеючы, што яго затрымаюць у Маскве, ён скокнуў з цягніка, атрымаўшы пералом нагі і вывіх рукі, але дабраўся да мяжы з Украінай. Пры спробе перасекчы яе легальна яго затрымалі, перадалі супрацоўнікам КДБ і змясцілі ў СІЗА ў межах крымінальнай справы супраць супрацоўнікаў заводаў, якія падтрымалі стачку і ўваходзілі ў “Рабочы рух”. Гэтая ініцыятыва 21 верасня 2021 года была прызнана экстрэмісцкай, і адначасова па краіне прайшлі затрыманні працоўных.

У лютым 2023 года яго прызналі вінаватым па артыкулах "незаконныя дзеянні з агнястрэльнай зброяй", "здрада дзяржаве" і "стварэнне экстрэмісцкага фармавання і ўдзел у ім", прыгаварыўшы да пазбаўлення волі і буйнога штрафу.

У красавіку 2023 года Аляксандр увайшоў у тройку фіналістаў міжнароднай праваабарончай прэміі Global Advocacy Award.

У красавіку 2024 года адбылося чарговае судовае паседжанне, па выніках якога Аляксандра перавялі на турэмны рэжым.

Антон, валанцёр фонду "Краіна для жыцця" і пошукавага атрада "Анёл", быў затрыманы 9 ліпеня 2021 года ў рамках "аперацыі КДБ па зачыстцы ад радыкальна настроеных асоб" і змешчаны ў СІЗА па абвінавачанні ў фінансаванні дзейнасці экстрэмісцкага фарміравання.

У кастрычніку 2022 года яму прад'явілі абвінавачанне ў "змове з мэтай захопу дзяржаўнай улады неканстытуцыйным шляхам", а ў лістападзе таго ж года Антон быў прыгавораны да пазбаўлення волі ў калоніі строгага рэжыму.

Сяргей, памочнік кіраўніка адной са сталічных арганізацый, быў затрыманы ў верасні 2020 года ў сябе дома за ўдзел у акцыі пратэсту супраць фальсіфікацый прэзідэнцкіх выбараў і гвалту супраць мірных грамадзян, якая праходзіла 11 жніўня 2020 года ў Менску. Яго асудзілі за "ўдзел у масавых беспарадках", а таксама па артыкуле, звязаным з наркотыкамі.

м

7 верасьня 2020 года яго затрымалі па месцы жыхарства. Згодна з пратаколам агляду, у момант затрымання ён знаходзіўся ў стане, выкліканым спажываннем псіхатропных рэчываў, у яго арганізме быў выяўлены мефедрон. Падчас вобыску ў кватэры праваахоўнікі знайшлі парашкападобнае рэчыва. Пазней следчыя прыйшлі да высновы, што Сікорскі таксама збыў такое рэчыва 46-гадовай жыхарцы Магілёва.

Падчас спрэчак бакоў дзяржабвінаваўца запытаў суд прысудзіць Сікорскаму:

• Па частцы 1 артыкула 328 КК - 2 гады пазбаўлення волі;
• Па частцы 3 артыкула 328 КК - 7 гадоў пазбаўлення волі і 300 базавых велічынь штрафу. Шляхам складання пакаранняў па дзвюх частках артыкула 328 разам прысудзіць 7 гадоў пазбаўлення волі;
• Па частцы 2 артыкула 293 КК - 5 гадоў пазбаўлення волі.

Выніковае пакаранне -9 гадоў пазбаўлення волі з адбываннем у папраўчай калоніі ўзмоцненага рэжыму і 300 базавых велічынь штрафу.

Актывіст "Краіны для жыцця" і член каманды Святланы Ціханоўскай, Аляксандр неаднаразова падвяргаўся затрыманням па палітычных адміністрацыйных артыкулах. Яго затрымалі разам з іншым актывістам, Алегам Баразной, за якімі, як вядома, сачылі з восені 2020 года. Пасля Аляксандр быў асуджаны па сфабрыкаванай крымінальнай справе, звязанай з наркотыкамі.

Аляксей, актывіст анархісцкага руху, быў затрыманы ў сакавіку 2021 года ў межах крымінальнай справы, узбуджанай супраць анархістаў з Брэсцкай вобласці. Ён быў асуджаны па некалькіх крымінальных артыкулах, такіх як "удзел у групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак" і "стварэнне экстрэмісцкага фарміравання і ўдзел у ім".

Вядома, што ў аснову абвінавачання лёг эпізод з перакрыццем дарог у Брэсце ў 2018 годзе падчас пратэсту супраць будаўніцтва завода АКБ, а таксама ўдзел у "Маршы недармаедаў", які адбыўся 5 сакавіка 2017 года.

Руслан быў затрыманы ў студзені 2021 года і асуджаны за выраб і распаўсюджванне "вожыкаў" перад калонай аўтамабіляў, якія ўдзельнічалі ў праўладным аўтапрабегу восенню 2020 года. Таксама ён быў абвінавачаны ў спробе пашкодзіць чыгуначныя пуці, злучыўшы рэйкі металічным дротам, што мог затрымаць рух цягнікоў.

Руслан захапляецца экстрымам і арбарыстыкай. Ён любіць вышыню і атрымлівае драйв, седзячы на даху ці абдымаючы верхавіны дрэў. У турме ён адкрыў для сябе здольнасці да малявання. У асабістым жыцці займаецца працай з дрэвам, вырошчваннем бульбы, трымае свіней і любіць коней.

У Руслана дабраякасная пухліна галаўнога мозгу, а таксама моцныя болі ў спіне , з-за якіх ён часам не мог устаць з ложка.

Дзяніс — журналіст і рэдактар-валанцёр беларускай версіі InformNapalm, пазаштатны карэспандэнт "Новага Часу". Яго расследаванні датычыліся ўплыву «рускага свету» на Беларусь і Сірыю, забудовы ў Курапатах і пераходу былых украінскіх беркутаўцаў у сілавыя структуры Беларусі.

У сакавіку 2021 года яго затрымалі супрацоўнікі КДБ па абвінавачанні ва "ўмяшанні ў дзейнасць міліцыі". Ператрусы прайшлі ў яго кватэры, у маці і 95-гадовай бабулі. У 2022 годзе стала вядома, што яму таксама інкрымінуюць супрацу з украінскай разведкай.

У верасні 2022 года Дзяніса асудзілі па артыкулах пра "здраду дзяржаве" і "ўмяшанні ў дзейнасць супрацоўніка ўнутраных справаў", аднак пазней апошняе абвінавачанне замянілі на "незаконны збор ці распаўсюд дадзеных аб асабістым жыцці".

У чэрвені 2023 года яго перавялі на строгі турэмны рэжым без апавяшчэння сваякоў і адваката.

У красавіку 2024 года палітвязня пазбавілі перадач, а адпраўка вітамінаў зараз патрабуе дазволу турэмнага лекара.

Ціхан быў затрыманы і асуджаны за тое, што, паводле версіі СК, учыніў наўмысны наезд на вайскоўцаў унутраных войскаў МУС падчас акцыі пратэсту, якая праходзіла 11 жніўня 2020 года каля арт. м. «Пушкінская» у Менску.

У сакавіку 2022 года яго паўторна асудзілі за «злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы» — абвінавачванне, якое часта ўжываецца да зняволеных, якія адмовіліся супрацоўнічаць з турэмнай адміністрацыяй, і замянілі рэжым на строгі.

У лютым 2026 г. стала вядома, што супраць Ціхана другі раз узбуджана крымінальная справа па арт. 411 КК (злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі калоніі).

у Ціхана вялікія праблемы са здароўем: арганізм дрэнна засвойвае ежу, болі ў вачах, пачашчанае сэрцабіцце, скокі ціску, паслабленне імунітэту.

У сярэдзіне сакавіка 2026 г. у судзе Мазырскага раёна адбыўся суд над Ціханам. Яго прызналі вінаватым на падставе ч. 2 арт. 411 Крымінальнага кодэкса і дадалі яму яшчэ паўтара года калоніі ў дадатак да 11 гадоў і сямі месяцаў зняволення.

Утрымліваецца ў СІЗА №3.

Аляксандра затрымалі пасля акцыі пратэсту супраць вынікаў прэзідэнцкіх выбараў, якая праходзіла 11 жніўня 2020 года ў Брэсце. На гэтай акцыі ў патыліцу быў застрэлены Генадзь Шутаў, чаму Аляксандр стаў сведкам. Пазней яго асудзілі за супраціў і замах на капітана Рамана Гаўрылава, які застрэліў пратэстуючага, і прапаршчыка Арсенія Галіцына, якія выступілі ў ролі пацярпелых.

Алег быў затрыманы і асуджаны за "падсечку" міліцыянту падчас вулічнага шэсця ў Віцебску 13 верасня 2020 года. У верасні 2021 года яго перавялі на турэмны рэжым за "парушэнне правілаў распарадку".

У жніўні 2022 года Алега паўторна асудзілі за "злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы" і дадалі яшчэ адзін год пазбаўлення волі.

25 ліпеня 2023 года палітвязня зноў асудзілі за "непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі" і прыгаварылі да яшчэ аднаго года пазбаўлення волі.

У верасні 2024 года адбыўся чарговы разгляд крымінальнай справы супраць Алега за "злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы" — абвінавачанне, якое часта ўжываецца да зняволеных, якія адмовіліся супрацоўнічаць з турэмнай адміністрацыяй.

На працягу ўсяго тэрміну зняволення на Алега ўвесь час аказваюць ціск. Яго рэгулярна адпраўляюць у ШІЗА, дзе ён утрымліваецца ў ізаляцыі на працягу дзясяткаў дзён.