Яўгеній Сяргеевіч Хітрык

Грамадзянін Чэхіі. Пражываў увесь час у Чэхіі з 2006 года.

Меркавана быў затрыманы за донаты Палку Каліноўскага.

Галіна Усцюгава шмат гадоў узначальвала аддзел землеўпарадкавання Бешанковіцкага райвыканкама і была ўзнагароджана Ганаровай граматай. Акрамя таго, яна з'яўлялася дэпутаткай Бешанковіцкага райсавета 28 (мінуўшчыны) склікання ад Сініцкай акругі і ўваходзіла ў камісію па пытаннях аграпрамысловага комплексу і экалогіі.

У апошнія гады яна працавала спецыялісткай па правядзенні абследаванняў у раённым аддзеле статыстыкі. Апошняя знойдзеная публічная згадка датуецца жніўнем 2025 года.

У адкрытым профілі Усцюгавай ва "УКантакце" паказана , што яна каталічка. На сваёй старонцы жанчына часам дзялілася трансляцыямі каталіцкіх богаслужэнняў і навінамі касцёла.

Сяргей быў асуджаны ў верасні 2025 года за "абразу Лукашэнкі" (ч. 1 арт. 368 Крымінальнага кодэкса) да аднаго года і шасці месяцаў пазбаўлення волі. Да суда пенсіянера ўтрымлівалі ў СІЗА-3 Гомеля практычна паўгода. Пазней яго перавялі ў ВК-20 Мазыра.

У пачатку 2026 года на Сяргея Іванавіча завялі новую крымінальную справу і перавялі ў СІЗА-1, а пазней у СІЗА-3.

У жніўні 2026 года яго асудзілі другі раз. За "распальванне варожасці і варожасці" (ч. 1 арт. 130 Крымінальнага кодэкса) і за "здраду дзяржаве" (арт. 356 Крымінальнага кодэкса). Суд быў зачынены. У выніку Сяргея Іванавіча асудзілі да дзесяці гадоў пазбаўлення волі.

Грамадзянін Беларусі і Літвы. Пражываў у Швейцарыі. У яго інваліднасць. У Яўгена толькі адна нырка, якую яму перасадзілі ад сваяка. Яму неабходна на сталай аснове прымаць лекі.

Псіхолаг з Пастаўскага раёна. Затрыманы за каментарыі, падрабязнасці пераследу невядомыя.

Хутчэй за ўсё гэта беларускі псіхолаг і коуч Сяргей Валадзько , заснавальнік «Трэнінг Клуба»: ён з пачатку чэрвеня перастаў абнаўляць сацсеткі .

У 2020—2021 гадах Лаеўскі абараняў палітыка Віктара Бабарыка і адваката Максіма Знака.

Пасля вынясення прысуду Бабарыку ў ліпені 2021 года Лаеўскага выключылі з Мінскай гарадской калегіі адвакатаў. Сам ён тады напісаў, што рашэнне прынялі "за просьбу аб апраўданні людзей".

Яшчэ раней, у 2011—2012 гадах, Лаеўскі быў абаронцам праваабаронцы Алеся Бяляцкага. Пасля гэтай справы ён пад ціскам на некалькі год пакінуў адвакатуру.
У 2026 годзе нагодай для абвінавачванняў сталі інтэрв'ю, якія ён даваў розным незалежным беларускім медыям. Змітра ўзялі пад варту ў зале суда пасля абвяшчэння прысуду.

Ініцыятыва "Беларуская асацыяцыя адвакатаў правоў чалавека" прызнана "экстрэмісцкім фарміраваннем". Адпаведнае рашэнне было прынятае КДБ 21 жніўня 2026 года. Паводле звестак ведамства, дачыненне да ініцыятывы маюць Лаеўскі Дзмітрый, Колесава-Гудзіліна Марыя, Пыльчанка Уладзімір, Лішанкова Таццяна, Мацкевіч Наталля, Лепрэтар Дзмітрый. Міжнародныя юрыдычныя асацыяцыі выпусцілі заяву наконт гэтага.

Святаслаў скончыў лётнае вучылішча ва Украіне, пасля чаго вярнуўся ў Беларусь і праходзіў стажыроўку ў "Белавія". Ягоны бацька таксама быў пілотам.

Ён працягваў падтрымліваць сувязь з былымі аднакурснікамі. Частка з іх пасля пачатку поўнамаштабнай вайны ва Украіне далучылася да Узброеных сіл Украіны. Менавіта перапіска з гэтымі людзьмі магла стаць падставай для пераследу. Незадоўга да затрымання мужчына даслаў знаёмаму фатаграфію самалёта, на якім праходзіў стажыроўку, з паведамленнем аб тым, што будзе на ім лятаць. Пасля чаго дзясятага чэрвеня 2025 года яго затрымалі.

Канстанцін у 1990 скончыў факультэт аўтаматызаваных сістэм кіравання Мінскага вышэйшага інжынернага зенітнага ракетнага вучылішча (МВІЗРУ СПА, цяпер — Ваенная акадэмія).

З 1990 па 1993 ён служыў у вайсковай часці 06534 у 219-м зенітна-ракетным палку войскаў супрацьпаветранай абароны, які размяшчаўся ў пасёлку Першамайскае ў Выбаргскім раёне Ленінградскай вобласці.

Потым мужчына перайшоў у цывільны сектар. Пасля наёмнай працы Кастусь амаль дзесяць гадоў, з 2005 па 2014 год, узначальваў менскую кампанію «ДнепрСталь».

З траўня 2018 года Харытоненка стаў сузаснавальнікам і кіраўніком польскай кампаніі Geowine sp. z oo, якая базуецца ў Варшаве і займаецца імпартам грузінскіх вінаў у Польшчу.

Міраслаў Бандарэнка - выпускнік юрыдычнага факультэта БДУ. Пасля заканчэння ўніверсітэта ён пайшоў у навуку — у пачатку 2026 года абараніў дысертацыю па тэме «Прававы рэжым інвестыцый у чалавечы капітал».

У зняволенні на фоне алергічных рэакцый і пастаянных прастуд у Міраслава пачаўся моцны хранічны кашаль. У калоніі яго нават не дапусцілі да працы па стане здароўя.

Вышэйшую адукацыю Віктар атрымаў на факультэце радыёфізікі БДУ, а пазней скончыў Акадэмію кіравання.

За плячыма ў яго шматгадовая кар'ера кіраўніка : Віктар узначальваў дэпартамент у расійскім шынным холдынгу Amtel, кіраваў гандлёвым домам канцэрна "Белдзяржхарчпрам" у Расіі, працаваў першым намеснікам гендырэктара "Нарыльскгазпрама" і "Таймыргаза" ў структуры "Нарыльскага і нікеля" «Баўсэрвіс».

З 2017 па 2021 год Гурын узначальваў кампанію "Кампазітныя канструкцыі" – амбіцыйны праект у індустрыяльным парку "Вялікі камень" коштам 220 мільёнаў еўра, які павінен быў стаць буйным навукова-вытворчым цэнтрам у сферы палімерных кампазітаў.

Пасля працы аперацыйным дырэктарам у мэблевым холдынгу "Ангстрэм" Віктар у снежні 2022 года заняў пасаду першага намесніка генеральнага дырэктара "Белвеста". Там ён курыраваў інавацыйныя праекты — перавод вытворчасці ў лічбавае вымярэнне, аўтаматычны раскрой скуры і ўкараненне рабатызаваных комплексаў з сістэмамі машыннага зроку і нейрасетак.

У 2020 і 2021 годзе Віктар пакідаў шмат каментароў у групах тэлеграма з негатыўнай ацэнкай дзеянняў супрацоўнікаў сілавых структур, АМАП і Лукашэнка. Яго затрымалі ў сакавіку 2026 году.

Скончыў Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт.

Апошнім вядомым месцам яго працы была кампанія, якая вырабляла і прадавала фасадную ляпніну і займалася контурнай рэзкай з пенапласту. Мужчына займаў там пасаду мэнэджэра.

У 2025 годзе ён узяў шлюб з былой палітвязень Вікторыяй Міранцавай. У Зміцера ёсць таксама дачка ад першага шлюбу.

У канцы жніўня 2026 года Змітра затрымалі. Наколькі вядома , па крымінальнай справе. Абставіны затрымання і справы невядомыя.

Затрыманы за донаты Украіне.

Юрый Трашчынскі больш за дваццаць гадоў працаваў гукарэжысёрам у Белтэлерадыёкампаніі.

Пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года Юры падпісаў петыцыю супраць гвалту з боку сілавікоў, а пазней з'ехаў у Польшчу.

Затрымалі Трашчынскага 15 лістапада 2025 года, як толькі ён вярнуўся з-за мяжы ў Мінск. Спачатку былога гукарэжысёра кінулі на Акрэсціна на 15 сутак па адміністрацыйнай справе, але на волю ён так і не выйшаў.

Супраць мужчыны распачалі крымінальную справу і перавялі ў менскае СІЗА №1, а напярэдадні суда яго этапавалі ў Гомель.