Усе рэпрэсаваныя

Станіслаў, бізнэсмэн, быў затрыманы ў снежні 2021 года ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па шасці крымінальных артыкулах, уключаючы такія артыкулы, як «заклікі да дзеянняў, накіраваных на прычыненне шкоды нацыянальнай бяспецы Рэспублікі Беларусь» і «стварэнне арганізацыі для ажыццяўлення тэрарыстычнай дзейнасці або ўдзел у ёй». Першапачаткова ён утрымліваўся ў СІЗА КДБ, а праз некаторы час быў пераведзены ў СІЗА-1 да суда.

Судовы працэс доўжыўся каля паўтара месяца, і ў лістападзе 2022 года Станіслава прызналі вінаватым у адміністраванні больш за 30 Telegram-чатаў, у тым ліку чатаў «97», якія, па версіі следства, выкарыстоўваліся для распаўсюджвання экстрэмісцкіх матэрыялаў і каардынацыі пратэстнай актыўнасці. Таксама яму ставілася ў віну фарміраванне і каардынацыя ўдзельнікаў супольнасцяў, размеркаванне роляў і арганізацыя іх удзелу ў акцыях пратэсту, а таксама дзеянні па пашырэнні колькасці ўдзельнікаў і падтрыманні дзейнасці супольнасцяў.

Аляксандр быў затрыманы 22 жніўня 2021 года каля дачы старшыні Вярхоўнага суда РБ Сукала У.А. за спробу падпалу. Магчыма, быў справакаваны супрацоўнікам КДБ.

У сакавіку 2022 года Аляксандра асудзілі па крымінальным артыкуле "акт тэрарызму" і прыгаварылі да пазбаўлення волі з адбываннем пакарання ў калоніі ўзмоцненага рэжыму.

Андрэй да затрымання працаваў у EPAM і раней з'яўляўся супрацоўнікам праваахоўных органаў.

Быў затрыманы ў кастрычніку 2021 года ў межах крымінальнай справы, узбуджанай па артыкулах «распальванне варожасці» і «незаконны збор і распаўсюджванне звестак аб прыватным жыцці», і узяты пад варту ў СІЗА.

У жніўні 2022 года Андрэя асудзілі за перадачу гэтых сілавікоў у Telegram-каналы «Карнікі Беларусі» і «Чорная кніга Беларусі» і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі.

Сяргей, журналіст-расследавальнік і рэдактар беларускага партала "Штодзённік" (ej.by), быў затрыманы 8 снежня 2021 года пасля ператрусу і допыту ў Следчым камітэце. Яму прад'явілі абвінавачанне па крымінальнай справе, узбуджанай па артыкуле "атрыманне хабару", і змясцілі пад варту ў СІЗА. Таксама вядома, што Сяргей раней ужо затрымліваўся па гэтай справе — з 25 сакавіка па 4 красавіка 2020 года.

Пазней стала вядома, што яго таксама абвінавачваюць па артыкулах "распальванне варожасці" і "перавышэнне ўлады альбо службовых паўнамоцтваў".

Праваабарончыя арганізацыі расцанілі пераслед як сведчанне наяўнасці палітычнага матыву ў крымінальным пераследзе журналіста, накіраванага на прымус да спынення або змены характару яго дзейнасці па распаўсюджванні інфармацыі аб карупцыі.

На думку калегаў Сяргея, падставай для пераследу сталі яго рэзанансныя журналісцкія расследаванні, якія перш за ўсё датычыліся маштабнай карупцыі ў сферы аховы здароўя. На падставе сабраных матэрыялаў ён паведамляў аб беспрэцэдэнтных "адкатах" пры пастаўках дарагога абсталявання, аб закупцы незарэгістраванай вакцыны, якую, як сцвярджалася, фактычна адчувалі на беларускіх дзецях, а таксама аб фальсіфікацыі дадзеных аб распаўсюджванні COVID-19 у Беларусі. Пры гэтым, паводле яго даных, гэтыя дзеянні адбываліся пры адабрэнні Міністэрства аховы здароўя.

У кастрычніку 2023 года Сяргей быў прызнаны вінаватым і прыгавораны да пазбаўлення волі з адбываннем пакарання ў папраўчай калоніі.

Віталь быў затрыманы ў лістападзе 2021 года па крымінальнай справе, узбуджанай па артыкуле "удзел у масавых беспарадках", і узяты пад варту ў СІЗА.

У сакавіку 2022 года яго прызналі вінаватым ва ўдзеле ў паслявыбарчай акцыі пратэсту, якая праходзіла ў жніўні 2020 года ў раёне ГЦ "Рыга" ў Мінску. Па версіі МУС, ён нібыта "разам з іншымі агрэсіўна настроенымі ўдзельнікамі ўчыняў пагромы і знішчэнне маёмасці: драбніў тратуарную плітку, узводзіў барыкады, перакрываў рух транспарту".

Мікіта быў затрыманы ў лістападзе 2021 года ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле "акт тэрарызму" — па версіі следства, за прывядзенне ў непрыдатнасць чыгуначных шляхоў. Пазней яму канчаткова прад'явілі абвінавачанні па двух артыкулах Крымінальнага кодэкса: "удзел у дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак" і "падрыхтоўка да ўдзелу ў масавых беспарадках".

У ліпені 2022 года Мікіту прызналі вінаватым у закліках да актыўнага ўдзелу, а таксама ва ўдзеле ў паслявыбарных акцыях пратэсту, якія прайшлі ў 2020 годзе ў Мінску, у тым ліку эпізоды "перакрыцця дарог". Следства таксама сцвярджала, што ён атрымліваў ад адміністратараў Telegram-чата "АГСБ" тэлескапічныя дубінкі і электрашокеры, а таксама інструкцыі для дыверсіі на чыгунцы.

Сяргей быў затрыманы ў жніўні 2021 года ў межах крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле «акт тэрарызму».

Паводле абвінавачання, з ліпеня 2020 года па студзень 2022 года ў Беларусі, Турцыі, Польшчы, Украіне і іншых краінах «дзейнічала арганізаваная злачынная група, мэтай якой было здзяйсненне экстрэмісцкіх злачынстваў. У групе ўдзельнічалі радыкальна настроеныя асобы, у тым ліку былыя і дзейныя вайскоўцы, супрацоўнікі сілавых органаў, спартоўцы і бізнэсмэны, якія імкнуліся захапіць уладу незаконным шляхам». Гэтая справа звязана з абвінавачваннямі ў спробе падпалу дома дэпутата Алега Гайдукевіча ў чэрвені 2021 года і «арганізацыі масавых беспарадкаў».

Сяргея асудзілі па некалькіх крымінальных артыкулах на вялікі тэрмін пазбаўлення волі і штрафу, а таксама яго пазбавілі воінскага звання.

Аляксей, былы вайсковец, сувязіст і дырэктар кампаніі па ўсталяванні і рамонце гаражных электраварот і шлагбаўмаў, быў затрыманы ў верасні 2021 года ў рамках крымінальнай справы, звязанай з ініцыятывай «Буслы ляцяць». Некаторыя эпізоды абвінавачання тычыліся пашкоджання аўтамабіля суддзі Барысаўскага раёна. У выніку ён быў прыгавораны да працяглага тэрміну пазбаўлення волі і штрафу.

У Аляксея трое дзяцей, адзін з іх — непаўналетні.

Яна была затрымана ў Санкт-Пецярбургу 1 лістапада 2021 года ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па некалькіх крымінальных артыкулах, уключаючы "распальванне іншай сацыяльнай варожасці", "публічныя заклікі да захопу дзяржаўнай улады" і "стварэнне экстрэмісцкага фармавання або ўдзел у ім".

У траўні 2022 года суд Расійскай Федэрацыі адмовіў Яне ў прадастаўленні часовага прытулку.

9 жніўня 2022 года яна была экстрадавана з Расіі ў Беларусь, нягледзячы на забарону экстрадыцыі з боку Камітэта па правах чалавека ААН.

У чэрвені 2023 года Яну прызналі вінаватай у адміністраванні тэлеграм-канала "Віцебск 97%", у якім, паводле версіі следства, яна размяшчала паведамленні з "негатыўнай ацэнкай супрацоўнікаў праваахоўных органаў і органаў дзяржаўнай улады", а таксама нібыта публікавала "заклікі да прычынення шкоды" міліцыянтам.

Зміцер, супрацоўнік «Белтэлекам», быў затрыманы на працоўным месцы 28 кастрычніка 2021 года ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па артыкулах «неправамернае завалоданне кампутарнай інфармацыяй», «распальванне сацыяльнай варожасці» і «незаконныя дзеянні ў дачыненні да інфармацыі аб прыватным жыцці і персанальных дадзеных».

У снежні 2022 года яго прызналі вінаватым у тым, што ён нібыта «здабываў з базы асабістыя дадзеныя сілавікоў, дзяржслужачых і суддзяў», і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі.

Спачатку знаходзіўся на Акрэсціна. Затым быў арыштаваны па КК. Блізкія адзначаюць, што Дзяніс добры, сумленны, справядлівы і спагадлівы хлопец. На праўладных каналах Дзяніса называюць “галоўным візуальным рэдактарам” ролікаў руху “Супраціў”. На відэа Сальмановіч кажа , што затрыманы супрацоўнікамі міліцыі з-за таго, што «складаўся ў дэструктыўных тэлеграм-каналах», «супрацоўнічаў з "Буслы ляцяць"» і ўдзельнічаў у акцыях пратэсту ў 2020 годзе.

Апеляцыйны суд скараціў тэрмін адбывання пакарання з 10 да 9.5 гадоў пазбаўлення волі.

У Дзяніса цяжкае захворванне - хранічны гломерулонефрыт пасля гемарагічнага васкуліту. Улетку 2024 года мужчыну з калоніі забрала хуткая дапамога. Сальмановіча прааперыравалі — выразалі жоўцевую бурбалку. Пасля аперацыі мужчына яшчэ тыдзень знаходзіўся ў санчасці калоніі, пакуль яму не знялі швы.

Маці палітвязня кажа, што апошні раз Дзяніс выходзіў з ёю на сувязь у сярэдзіне лістапада 2024 года. Пасля званка мужчыну адразу ж забралі ў ШІЗА, дзе ён знаходзіцца да гэтага часу (студзень 2024 года).

У красавіку 2025 года яму ўзмацнілі жорсткасць від пакарання і перавялі на турэмны рэжым.

Ігар быў затрыманы ў кастрычніку 2021 года ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па некалькіх артыкулах, уключаючы «гвалт альбо пагроза прымянення гвалту ў дачыненні да службовай асобы, якая выконвае службовыя абавязкі, ці іншай асобы, якая выконвае грамадскі абавязак».

Па версіі следства, Ігар адпраўляў электронныя паведамленні на адрас афіцыйнага інтэрнэт-партала Лукашэнкі, у якіх утрымліваліся пагрозы гвалту, а таксама публікаваў абразы ў адрас прадстаўнікоў улады, у тым ліку супрацоўнікаў органаў унутраных спраў, і аналагічныя паведамленні накіроўваў супрацоўнікам Следчага камітэта. Акрамя таго, ён удзельнічаў у пратэстах падчас паслявыбарчых акцыяў у Менску ў 2020 годзе.

У чэрвені 2022 года яго прызналі вінаватым і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі. Таксама вядома, што «пацярпелыя» сілавікі вылучылі матэрыяльныя іскі аб кампенсацыі маральнай шкоды.

Андрэй, актывіст з Вілейкі, быў затрыманы 9 жніўня 2021 года і прыгавораны да адміністрацыйнага арышту, які адбываў у ізалятарах Вілейкі і Смалявіч. Агулам ён атрымаў 90 сутак адміністрацыйнага арышту, якія адбываў у цяжкіх умовах, пасля чаго быў пераведзены ў ІЧУ на Акрэсціна, а затым у СІЗА ў межах крымінальнай справы.

У лютым 2022 года яго прызналі вінаватым па артыкуле «арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх» і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі.

Вызвалены ў ліпені 2023 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

У кастрычніку 2023 году яго зноў арыштавалі на 15 сутак за віншаванне Украіны з Днём Незалежнасці ў TikTok. Суд Вілейскага раёна кваліфікаваў гэта як «несанкцыянаванае пікетаванне».

15 лютага 2024 года Андрэй перастаў выходзіць на сувязь. Пазней стала вядома, што ён знаходзіцца ў мясцовым ІЧУ, дзе адбывае 15 сутак адміністратыўнага арышту. Аднак па сканчэнні тэрміна ён на волю не выйшаў, бо быў затрыманы ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле «дыскрэдытацыя Рэспублікі Беларусь».

У ліпені 2024 года яго зноў асудзілі і прыгаварылі да пазбаўлення волі, а таксама да выплаты буйнога штрафу.

Аляксей, дырэктар будаўнічай фірмы, быў затрыманы ў кастрычніку 2021 года ў межах крымінальнай справы, звязанай з ініцыятывай "Буслы ляцяць". Некаторыя эпізоды абвінавачання тычыліся пашкоджання аўтамабіля суддзі Барысаўскага раёна. У выніку ён быў прыгавораны да працяглага тэрміну пазбаўлення волі і штрафу.

У чэрвені 2023 года яму ўзмацнілі жорсткасць пакарання і перавялі на турэмны рэжым.

Падчас зняволення ў Аляксея памёр бацька.

Павел быў затрыманы 29 верасня 2021 года ў межах крымінальнай справы, узбуджанай за каментары ў інтэрнэце пасля гібелі ў Мінску супрацоўніка КДБ Дзмітрыя Федасюка і IT-спецыяліста Андрэя Зельцэра. Летам 2022 года яго асудзілі і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі і буйнога штрафу.

Па падліках праваабаронцаў, ён быў вызвалены летам 2023 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

У лютым 2024 года ў дачыненні да Паўла адбылося судовае разбіральніцтва па абвінавачанні ў «распаўсюдзе экстрэмісцкіх матэрыялаў». Доўгі час ён не выходзіў на сувязь, а пасля суда стала вядома, што на яго пачалі новую крымінальную справу.

Паўторна Паўла асудзілі ў чэрвені 2024 года па абвінавачанні ў «паклёпе на Лукашэнку» і зноў прысудзілі да пазбаўлення волі.