Ігар Рыгоравіч Кенюх

Адзін з найстарэйшых дзеючых рэдактараў падзелу беларускай Вікіпедыі і самы дасведчаны адміністратар. Асноўную ўвагу надаваў старажытнай гісторыі Беларусі, але большую частку часу займаўся падтрыманнем парадку ў раздзеле і мадэраваннем спрэчак.

Затрыманне Максіма Ляпушэнкі стала не першым выпадкам рэпрэсій апошняга часу, накіраваных супраць аўтараў і рэдактараў беларускай Вікіпедыі. Затрыманні некалькіх беларускіх адміністратараў Вікіпедыі на працягу некалькіх месяцаў выглядаюць як частка скаардынаванай кампаніі, на што паказваюць і неабгрунтаваныя нападкі з боку прапагандыстаў:
- У красавіку знікла адміністратарка Вольга Сітнік (Хамелка), яе двойчы затрымлівалі.
- У снежні 2024 года быў затрыманы рэдактар Stary Jolup.
- У сакавіку 2025 года знік Kazimier Lachnovič (сапраўднае імя невядома) - адзін з чатырох адміністратараў падзелу на тарашкевіцы. Праз тыдзень пасля знікнення адміністратара Kazimier Lachnovič выйшаў прапагандысцкі матэрыял Людмілы Гладкай, у якім гучала , што Вікіпедыя - гэта зброя масавага паражэння супраць краін постсавецкай прасторы, а беларускі падзел рэдагуецца з Польшчы.

Працаваў бляхаром у прыватнай фірме. Калі пачалася перадвыбарная кампанія 2020 года, хадзіў на пікеты па зборы подпісаў, пасля - на маршы. Увосень 2020-га Аляксандра затрымалі супрацоўнікі КДБ і адправілі на 15 сутак. Пасля гэтага яго яшчэ не раз выклікалі "на гутаркі": "правяралі на паліграфе па справе аб разбітым акне ў нейкага суддзі або следчага", - успамінае ён.

У студзені 2025 года да яго на працу прыйшлі супрацоўнікі ГУБАЗіК і адвезлі ў Першамайскі РУУС. Яму прысудзілі 10 сутак у ІЧУ. Потым завялі крымінальную справу за ўдзел у пратэстах і этапавалі ў турму ў Калядзічах, дзе ён правёў два месяцы да суда.

Аляксандр быў асуджаны ў студзені 2025 года па артыкулах "абраза Лукашэнкі", "распальванне расавай, нацыянальнай, рэлігійнай або іншай сацыяльнай варожасці або розніцы", "абраза прадстаўніка ўлады" і "стварэнне экстрэмісцкага фарміравання або ўдзел у ім" і прыгавораны да пазбаўлення волі.

13 снежня 2025 года ён быў вызвалены пасля візіту ў Мінск спецыяльнага прадстаўніка прэзідэнта ЗША Дональда Трампа — Джона Коўла — і вывезены ва Украіну.

Арцём быў затрыманы ў лютым 2024 года і асуджаны па артыкуле аб "фінансаванні дзейнасці экстрэмісцкага фарміравання". Да суда ўтрымліваўся ў СІЗА.

Ён мае дзве вышэйшыя адукацыі, працаваў праграмістам, займаўся фотаздымкам і валодаў фірмай па арэндзе фота- і відэаабсталявання.

Цяпер вядома, што ён зноў пераследуецца ў сувязі з новай крымінальнай справай па артыкуле "арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, або актыўны ўдзел у іх".

Кірыл працаваў на розных заводах і прадпрыемствах, якія займаюцца продажам прамысловага абсталявання. У 2015 годзе ён заснаваў невялікую кампанію "Грыккам-Вектар", якая прадавала камплектуючыя для канвеераў (зачынілася ў 2021 годзе). Кірыл піша музыку і сцэнары для фільмаў, а таксама лічыцца ў рэестры нацыянальных праваўладальнікаў.

Яго затрымалі ў студзені 2024 года: спачатку на некалькі сутак за "дробнае хуліганства", але пасля не выпусцілі і распачалі крымінальную справу.

У верасні 2024 года Кірыл быў асуджаны па артыкуле "заклікі да дзеянняў, накіраваных на прычыненне шкоды нацыянальнай бяспецы Рэспублікі Беларусь" і прысуджаны да пазбаўлення волі. У лютым 2025 года яго асудзілі паўторна, на гэты раз па артыкулах "стварэнне экстрэмісцкага фарміравання або ўдзел у ім" і "распальванне варожасці", і таксама прыгаварылі да пазбаўлення волі.

13 снежня 2025 года ён быў вызвалены пасля візіту ў Мінск спецыяльнага прадстаўніка прэзідэнта ЗША Дональда Трампа — Джона Коўла — і вывезены ва Украіну.

Затрыманы за ўдзел у акцыях пратэсту 2020 года, знойдзены па фатаграфіі з пратэстаў, апублікаванай у СМІ.

Наталлю затрымалі падчас «рэйду па салідарнасці» ў канцы студзеня 2024 года па абвінавачанні ў падтрымцы палітвязняў і іх сем'яў. Увосень таго ж года яе асудзілі па артыкулах «садзейнічанне экстрэмісцкай дзейнасці» і «актыўны ўдзел у групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак» і прысудзілі да пазбаўлення волі ў калоніі.

Вядома, што да затрымання Наталля працавала ў кампаніі Solbeg. Пасля пачатку вайны кампанія перавезла значную частку супрацоўнікаў за мяжу, аднак Наталля засталася ў Беларусі.

13 снежня 2025 года яна была вызвалена пасля візіту ў Мінск спецыяльнага прадстаўніка прэзідэнта ЗША Дональда Трампа — Джона Коўла — і вывезена ва Украіну.