Siarhei Anatolyevich Pako

W 2005 roku Siergiej założył spółkę Promsnab LLC w Smoleńsku w Rosji. Firma kupowała różne wyroby metalowe na Białorusi, a następnie odsprzedawała je rosyjskim firmom. W połowie maja 2024 roku transport Promsnabu został niespodziewanie zatrzymany na Białorusi. Borysowski Międzyrejonowy Wydział Śledczy Departamentu Finansowego Komitetu Kontroli Państwowej wszczął przeciwko Siergiejowi Poko postępowanie karne z art. 243 część 3 Kodeksu karnego (uchylanie się od płacenia podatków). Właściciel tego dochodowego biznesu został osadzony w areszcie tymczasowym.

Ponieważ Siergiej posiadał nieruchomość w rodzinnym Żodino, Departament Śledczy uznał ją za niezarejestrowaną „stałą placówkę” rosyjskiej firmy na Białorusi. Na tej podstawie śledczy wliczyli do białoruskiej bazy podatkowej cały dochód firmy z 13 lat. W październiku 2024 roku audytorzy wystawili kolosalny rachunek: ponad 2,8 miliona rubli białoruskich z tytułu dodatkowych opłat i kar. Prawnicy firmy powoływali się na międzyrządową umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania z 1995 roku, ponieważ nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie do celów zaopatrzeniowych i nie mogła być prawnie uznana za przedstawicielstwo.

W listopadzie 2024 roku śledczy z rosyjskiego Komitetu Śledczego Obwodu Smoleńskiego, wspólnie z białoruskim Departamentem Śledczym ds. Finansów, przeprowadzili przeszukanie w biurze Promsnaba. Majątek firmy został zajęty.

Po publikacjach prawników w styczniu 2025 roku, przez prawie półtora roku nic nie słyszano o losie biznesmena. Dopiero 6 lipca 2026 roku jego nazwisko ponownie pojawiło się w zaktualizowanych listach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Nie ma informacji, czy Poko zrekompensowało szkody, w związku z czym artykuł został wycofany, czy też zarzuty zostały po prostu przeklasyfikowane, ani czy zarzuty podatkowe były rozpatrywane oddzielnie.

Siergiej Poko został jednak skazany za szereg przestępstw politycznych. Ostateczny wyrok obejmował zarzuty „podżegania do nienawiści” (część 1 artykułu 130), „nawoływania do działań zagrażających bezpieczeństwu narodowemu” (część 3 artykułu 361) oraz udziału w protestach (część 1 artykułu 342). Dodano również zarzut korupcji na dużą skalę (część 3 artykułu 431 Kodeksu karnego).

Minimalny wyrok za same zarzuty korupcyjne to pięć lat więzienia, ale biorąc pod uwagę implikacje polityczne, kara może być znacznie dłuższa. Siergiej Poko został uznany za więźnia politycznego.