Andrey Mikhailovich Cedric

6 grudnia 2020 roku zatrzymano Wiktora, członka grupy inicjatywnej kandydata na prezydenta Wiktora Babariko, niezależnego obserwatora wyborów w 2020 r. w lokalu wyborczym Khatezhino i wolontariusza. Został skazany za powieszenie na moście wizerunków Ministra Spraw Wewnętrznych i przewodniczącego komisji wyborczej obwodu chateżyńskiego z napisem „Nie zapomnimy, nie wybaczymy!”, A także za nanoszenie obrazów z herbem Białorusi „Pahonia” na konstrukcjach i podporach mostu.

Zwolniono go we wrześniu 2024 r., po całkowitym odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

Egor został zatrzymany 9 sierpnia 2020 r. podczas protestu w Mińsku przeciwko sfałszowaniu wyborów prezydenckich. Tego wieczoru stanął na zderzaku wozu ryżowego, ale potem bezskutecznie wpadł pod jego koła. Następnie funkcjonariusze policji pobili go, a Jegor został wysłany do szpitala, gdzie przebywał do końca sierpnia. Później został aresztowany i skazany za udział w proteście.

Zwolniony 30 kwietnia 2022 r., po odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

Cyryl został zatrzymany 4 października 2020 r. po „Marszu Wyzwolenia Więźniów Politycznych”, który odbył się w Mińsku. Później został skazany za udział w protestach.

W dniu 18 września 2023 r. został zwolniony po odbyciu całorocznej kary orzeczonej przez sąd.

Iwan został zatrzymany i skazany w sprawie karnej wszczętej po akcji protestacyjnej „Marsz Bohaterów”, która odbyła się 13 września 2020 r. w Mińsku. Został oskarżony o uszkodzenie pojazdu służbowego i napaść na funkcjonariuszy policji. W rezultacie sąd uznał go za winnego „przemocy lub groźby użycia przemocy wobec funkcjonariusza spraw wewnętrznych” oraz „udziału w działaniach zbiorowych rażąco naruszających porządek publiczny”. Iwan przyznał się jedynie do uszkodzenia samochodu.

Został zwolniony w czerwcu 2023 r. po odbyciu całej kary.

Siergiej został zatrzymany 23 września 2020 r. i skazany za udział w protestach, które odbyły się w sierpniu 2020 r. w Mińsku przeciwko fałszerstwom w wyborach prezydenckich, a także za publikacje w kanale telegramu „Kierowcy 97%”.

Latem 2023 r. został zwolniony po odbyciu całorocznej kary orzeczonej przez sąd.

Nikołaj jest liderem niezarejestrowanej Białoruskiej Partii Socjaldemokratycznej (Narodnaja Hramada), byłym kandydatem na prezydenta, podpułkownikiem w stanie spoczynku i doktorem inżynierii. Był jednym z założycieli Białoruskiego Stowarzyszenia Wojskowego. Był wielokrotnie więziony z powodów politycznych.

W latach 90. organizował protesty, m.in. Mińską Wiosnę i marsz w 1999 roku.

W 2004 roku przewodził ulicznym protestom przeciwko fałszerstwom referendalnym, po czym w 2005 roku został skazany na trzy lata ograniczenia wolności. W wyniku amnestii ogłoszonej z okazji 60. rocznicy Dnia Zwycięstwa, jego wyrok został skrócony o rok. W 2010 roku brał udział w kampanii prezydenckiej i protestach w Mińsku, po czym został aresztowany i skazany w 2011 roku na sześć lat kolonii karnej o zaostrzonym rygorze. W styczniu 2012 roku i maju 2015 roku jego wyrok został podwyższony, co doprowadziło do uwięzienia. Został zwolniony w sierpniu 2015 roku w ramach ułaskawienia.

Po zwolnieniu kontynuował działalność polityczną i udział w protestach ulicznych. W 2016 roku z jego inicjatywy powstał Białoruski Kongres Narodowy. W 2020 roku poparł Swietłanę Cichanouską , żonę innego niezarejestrowanego kandydata, blogera Siergieja Cichanowskiego . Nikołaj został ponownie zatrzymany 31 maja 2020 roku, w drodze na jej pikietę wyborczą. Początkowo został skazany na 15 dni aresztu administracyjnego, ale nigdy nie został zwolniony. Następnie, w grudniu 2021 roku, został skazany za „organizowanie masowych zamieszek”.

Według obrońców praw człowieka oskarżeni w tej sprawie muszą zapłacić odszkodowanie w wysokości 29 milionów rubli.

11 września 2025 roku poinformowano o przymusowym przewiezieniu na Litwę 52 więźniów białoruskiego reżimu. Wśród zwolnionych był Mikołaj Statkiewicz. Mikołaj odmówił jednak opuszczenia Białorusi i musiał wyważyć drzwi autobusu, aby to zrobić. Po kilku godzinach oczekiwania w strefie neutralnej powrócił na Białoruś. Dopiero dwa miesiące później został ponownie aresztowany. Jego dokładne miejsce pobytu nie jest znane.

19 lutego 2026 roku ogłoszono, że Nikołaj został zwolniony. 21 stycznia doznał udaru mózgu. Wraca do zdrowia i obecnie ma problemy z mówieniem. Nikołaj przebywa obecnie w domu na Białorusi z żoną .

Od czasu zwolnienia Nikołaj nie posiada paszportu ani innych dokumentów , nie otrzymał też zaświadczenia lekarskiego ani dokumentacji medycznej. Stwarza to poważne trudności w zapewnieniu szybkiej opieki medycznej . Jego status prawny jako byłego więźnia politycznego jest również niejasny , co uniemożliwia mu wyjazd na rehabilitację .

Aleksiej, dyrektor generalny i deweloper startupu MakeML, został zatrzymany 27 sierpnia 2020 r. i skazany za udział w pokojowym spotkaniu na Placu Niepodległości w pobliżu Czerwonej Cerkwi w Mińsku.

Został zwolniony w marcu 2022 r., po całkowitym odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

Victor, dyrektor produktu firmy informatycznej PandaDoc, został zatrzymany 2 września 2020 r. pod zarzutem oszustwa popełnionego przez pracowników Departamentu Dochodzeń Finansowych.

Po wydarzeniach z sierpnia 2020 r. założycielka PandaDoc Nikita Mikado uruchomiła inicjatywę Protect Białoruś, mającą na celu wsparcie zwolnionych funkcjonariuszy organów ścigania, którzy odmówili wykonania nielegalnych poleceń. Inicjatywa otrzymała ponad 500 wniosków i przyciągnęła uwagę opinii publicznej.

Victor został zwolniony w sierpniu 2021 roku w związku z zamknięciem sprawy.

Aktywistka społeczna została zatrzymana 3 stycznia 2021 r. w swoim domu, po tym jak siły bezpieczeństwa wyważyły drzwi, przeprowadziły przeszukanie i skonfiskowały część jej rzeczy. Polinę skazano za „grożenie użyciem przemocy wobec pracownika agencji spraw wewnętrznych” i „obrażenie urzędnika państwowego”. Odmówiła składania zeznań zarówno w trakcie śledztwa, jak i w sądzie.

W kwietniu 2022 r. wyrok Poliny przedłużono z powodu zarzutów „nieposłuszeństwa wobec żądań administracji kolonii”, a w październiku 2023 r. została ponownie skazana na podstawie tego samego artykułu. Polina jest pierwszą więźniarką polityczną na Białorusi skazaną na podstawie tego artykułu. Artykuł ten dotyczy więźniów, którzy odmawiają współpracy z administracją, często z powodu zarzucanych im naruszeń.

Więzień polityczny jest systematycznie poddawany presji psychicznej i przemocy fizycznej; Była wielokrotnie umieszczana w izolatce, celach karnych i celach karnych.

Rada BRL odznaczyła Polinę Szarendę-Panasiuk Orderem Pościgu.

W marcu 2024 r. w materiale propagandowym o Polinie przypadkowo pojawił się żółty znacznik wskazujący datę zakończenia jej uwięzienia - 21 maja. Tego dnia jednak nie została zwolniona i po raz trzeci oskarżono ją o „nieposłuszeństwo wobec administracji kolonii”, za co została ponownie skazana w październiku 2024 r.

Została zwolniona 1 lutego 2025 r. po odbyciu pełnej kary (cztery kolejne kary).