Andrey Mikhailovich Cedric

Dmitrij został aresztowany wiosną 2025 r. w związku ze sprawą karną z artykułu „pomoc w działalności ekstremistycznej”, a jesienią tego samego roku uznano go za winnego i skazano na karę ograniczenia wolności, aresztu śledczego i grzywnę.

Obywatel Federacji Rosyjskiej, mieszka na Białorusi od 2019 roku. Pracował jako kierowca w firmie Alivaria. Został aresztowany w maju 2025 roku w związku ze sprawą Gayun.

Całe dorosłe życie poświęcił sportowi i służbie wojskowej. Jeszcze w 2015 roku Maxim biegał maratony i półmaratony w ramach Klubu Victoria.

Później służył w 38. Samodzielnej Brygadzie Desantowo-Szturmowej w Brześciu. W lutym 2020 roku państwowe media opisywały go jako wzorowego oficera: „Starszy porucznik gwardii Dudorga został najlepszym dowódcą plutonu powietrznodesantowego sił specjalnych po zawodach poligonowych”. Wygląda na to, że awansował do stopnia kapitana – przynajmniej tak później zapisano go w jego notatnikach: „Kapitan Dudorga”. Maksym był zapalonym rowerzystą, brał udział w wycieczkach rowerowych z klubem VeloBrest, a nawet pracował jako kierowca, wożąc pasażerów na trasie Mińsk-Brześć-Łuniniec.

Nie jest jasne, czy Dudorga nadal służył w siłach specjalnych, czy już odszedł.

Szef agencji eventowej „Terra Group”.

Komitet Śledczy ujawnił szczegóły sprawy karnej przeciwko dwóm osobom: 42-letniemu więźniowi politycznemu Andriejowi Jaroszewiczowi i jego 36-letniemu wspólnikowi biznesowemu.

Według funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa, Jaroszewicz rzekomo zbierał informacje o Nowopołocku, w tym dane osobowe jego pracowników i warunki przetrzymywania więźniów. Według Komitetu Śledczego, wszystko to robiono na zlecenie Biełpola.

Co więcej, Jaroszewicz i jego partner biznesowy rzekomo wykorzystali swoją firmę do finansowania „grup ekstremistycznych” Terra Group Event i SSL Production. Anatolij Kotow pracował dla warszawskiej Terra Group przed swoim tajemniczym zniknięciem.

Pracownik firmy Peleng. Pracował jako radca prawny w Biurze Celnym, Licencjonowania i Kontroli Eksportu.

Ostatni raz był online w mediach społecznościowych w listopadzie 2024 r.

Tatiana jest absolwentką Mińskiego Instytutu Radiotechnicznego (obecnie BSUIR ) i ma dorosłą córkę i syna. Lubi spędzać czas na swojej daczy , zajmować się ogrodem i wędrować po lesie , a także podróżować po całej Białorusi.

Tatiana została osądzona w Sądzie Miejskim w Mińsku na podstawie dwóch artykułów Kodeksu karnego: części 3 artykułu 361 Kodeksu karnego (wezwanie do sankcji i innych działań mających na celu wyrządzenie szkody Białorusi) oraz części 1 artykułu 361-4 Kodeksu karnego (wsparcie w działalności ekstremistycznej). Zgodnie z tymi artykułami mogła zostać skazana jedynie na pobyt w kolonii karnej. Wyrok uprawomocnił się na początku maja.

Wiadomo , że przed aresztowaniem Dmitrij mieszkał w Mińsku i pracował jako programista. Okresowo wykładał również programowanie na Białoruskim Uniwersytecie Państwowym na Wydziale Matematyki Stosowanej i Informatyki. Przed aresztowaniem Dmitrij nigdzie nie pracował, ponieważ stał się „niewiarygodny” dla uczelni, a wiele firm informatycznych opuściło Białoruś, przez co nie było dla niego pracy z jego wysokimi kwalifikacjami. Nie chciał wyjeżdżać, ponieważ w tym czasie opiekował się starszą matką. Podczas śledztwa w sprawie Dmitrija zmarła.

43-letni Jewgienij został skazany za prowadzenie badań socjologicznych na temat COVID-19 na Białorusi.

Wcześniej Komitet Śledczy ujawnił szczegóły postępowania karnego przeciwko Krasniańskiemu. Agencja twierdziła, że mężczyzna przygotował dla jednej z zagranicznych organizacji badanie zawierające „celowo fałszywe informacje na temat polityki zdrowotnej kraju w zakresie środków podjętych w celu zwalczania zakażeń koronawirusem”. Wiadomo , że wraz z Jewgienijem Krasniańskim zatrzymano dwie kobiety: mieszkanki Mińska w wieku 37 i 43 lat. Miały one przeprowadzić badanie socjologiczne dotyczące obecności korzyści dla obywateli w rozwoju kraju poprzez integrację z państwami Unii Europejskiej. Aby osiągnąć pożądany rezultat, kobiety rzekomo przeprowadziły wywiady z przedstawicielami grupy fokusowej, którzy mieli „celowo negatywny stosunek do istniejącego systemu politycznego i porządku konstytucyjnego w państwie”. Wyroki skazujące kobiety nie są znane.