Andrey Mikhailovich Cedric

Zatrzymany na podstawie artykułów 130, 368 i 369 Kodeksu karnego Republiki Białorusi.

10 czerwca 2022 r. sędzia Jelena Szilko uznała Iwana za winnego i skazała go na cztery lata pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze. Wkrótce został przeniesiony z Aresztu Śledczego nr 1 do Więzienia Mohylewskiego nr 4.

Pod koniec września Iwana przeniesiono do Kolonii Karnej nr 2 w Bobrujsku, a wkrótce do Aresztu Śledczego nr 7 w Brześciu. W grudniu więźnia politycznego przeniesiono do Aresztu Tymczasowego nr 1.

29 grudnia 2022 r. Sąd Rejonowy dla Dzielnicy Frunzenskiej w Mińsku rozpatrzył sprawę Iwana na podstawie art. 391 Kodeksu karnego (znieważenie sędziego). Wiadomo, że rozprawę prowadziła sędzia Anna Skuratowicz, a ostateczny wyrok wobec więźnia politycznego nie uległ zmianie.

W styczniu 2023 roku Iwana przeniesiono z Aresztu Śledczego nr 1 do Więzienia Mohylewskiego nr 4.

Na początku 2024 roku został przeniesiony do Kolonii Karnej nr 1.

30 stycznia 2025 r. odbył całą karę i został zwolniony.

Sekretarz prasowy A1.

Został zatrzymany 10 grudnia i skazany na areszt administracyjny. Jednak po zwolnieniu nie został zwolniony. Wiadomo, że siły bezpieczeństwa go pobiły.

Po jego aresztowaniu na kanałach prorządowych pojawił się „pełen skruchy film”, w którym powiedział, że rzekomo przekazywał informacje związane ze swoją działalnością zawodową osobom trzecim. Jednak firma stwierdziła wówczas, że Nikołaj nie miał dostępu do danych klientów.

Rozprawa odbyła się za zamkniętymi drzwiami, jednak okazało się , że Nikołaj Bredielow został uznany za niewinnego na podstawie części 2 artykułu 424 Kodeksu karnego (Nadużycie władzy lub uprawnień służbowych) i uniewinniony z powodu braku dowodów udziału w popełnieniu przestępstwa.

Został oskarżony o przekazywanie funduszy na celowe wspieranie działalności grupy ekstremistycznej (artykuł 361-2 Kodeksu karnego) — bloger Anton Motolko. Motolko zaprzeczył temu oskarżeniu.

Oczekuje się, że zostanie zwolniony w czerwcu 2025 r.

Paweł został zatrzymany w marcu 2021 roku przez policję drogową na autostradzie pod Mińskiem, gdzie w jego samochodzie znaleziono ulotki, gazety i naklejki; według Komitetu Śledczego skonfiskowano „tysiące egzemplarzy gazet protestacyjnych, naklejek z niezarejestrowanych symboli i ulotek”. Natychmiast po zatrzymaniu, departament nazwał go administratorem kanału Telegram „Atolino”.

W chwili aresztowania Paweł pracował w prywatnej firmie reklamowej, a wcześniej był realizatorem wideo w telewizji. W 2020 roku był członkiem sztabu wyborczego kandydata na prezydenta Wiktora Babaryki.

W styczniu 2022 r. został skazany za produkcję i dystrybucję materiałów protestacyjnych (ulotek, naklejek, gazet), a także za udział w niedzielnych marszach, które odbyły się w Mińsku w sierpniu i wrześniu 2020 r.

Według obrońców praw człowieka, został zwolniony w październiku 2024 r., po odbyciu całości kary nałożonej na niego przez sąd.

Aleksander, bezdomny z Mińska, był aresztowany około dziesięciu razy w 2021 roku za „nielegalne pikiety”. Zarzuty dotyczyły plakatów, które zazwyczaj przedstawiały flagę BSRR i zawierały prośby o pomoc. W jednym przypadku został zatrzymany za biało-czerwono-biały plakat z napisem: „Chcę podziękować moim dzieciom, chcę podziękować mojej młodości i chcę być pierwszy, który pokocha. Chcę zapomnieć o obozie i żyć w Ludowej Republice Białorusi”.

Według doniesień, spędził co najmniej 130 dni w areszcie administracyjnym w Okrestinie. Najczęściej Aleksander był przetrzymywany w pobliżu stacji metra Kamienna Gorka, gdzie spędzał czas trzymając laminowane transparenty i zbierając fundusze na utrzymanie. Czasami widywano go z małymi zwierzętami. Łącznie wiadomo, że spędził w więzieniu około 22 lat.

1 grudnia 2021 roku został zatrzymany w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „wielokrotne naruszenie procedury organizacji imprez masowych” i osadzony w areszcie tymczasowym.

W marcu 2022 roku Aleksander został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Został zwolniony we wrześniu 2022 r. po odbyciu pełnej kary.

Władimir został aresztowany w grudniu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „organizacja i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynny udział w takich działaniach” i umieszczony w areszcie tymczasowym.

W maju 2022 r. uznano go za winnego i skazano na karę ograniczenia wolności, a następnie osadzono w otwartym zakładzie karnym.

Według obrońców praw człowieka, został zwolniony we wrześniu 2023 r. po odbyciu pełnej kary.

Został zatrzymany na podstawie informacji z Głównego Zarządu Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej 16.12.2021 r. w nocy w swoim miejscu zamieszkania.

Skazany za udział w protestach 9 sierpnia 2020 r. Zidentyfikowany na podstawie nagrania wideo.

W 2023 roku został najprawdopodobniej przeniesiony do więzienia.

Zwolniony latem 2025 r. po odbyciu kary.

Andriej, właściciel jednoosobowej działalności gospodarczej, został zatrzymany 23 kwietnia 2021 roku podczas próby lotu do Moskwy. Wtedy dowiedział się o wszczęciu przeciwko niemu postępowania karnego za „znieważenie urzędnika państwowego”.

W sierpniu 2021 r. Andriej został oskarżony o znieważenie dowódcy OMON-u, chorążego Kowalczuka, za komentarz, który zamieścił na czacie Telegram „Karzący z Białorusi” i skazany na karę ograniczenia wolności oraz umieszczenie w otwartym zakładzie karnym.

Został zwolniony w styczniu 2023 r., po odbyciu całości kary nałożonej przez sąd.

Siergiej został aresztowany w październiku 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „organizacja i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynny udział w takich działaniach” i umieszczony w areszcie tymczasowym.

W marcu 2022 roku został skazany za udział w bójce podczas protestu w Mińsku 9 sierpnia 2020 roku. Według doniesień podczas protestu doznał urazu głowy.

Został zwolniony w styczniu 2023 r. po odbyciu pełnej kary.