Ruslan Vitalievich Tsaruk

Władimira oskarżono o zarządzanie społecznością na portalu VKontakte „ZA MOWĘ ADZINU DZIARZHANU NA BIAŁORUSI!”

W lutym 2021 roku Władimir Butkowec zwrócił się do Komitetu Śledczego w Homlu z prośbą o przesłuchanie go w charakterze świadka w sprawie obrońcy praw człowieka Leonida Sudalenki , do którego wielokrotnie zwracał się o pomoc prawną.

Latem 2022 roku Władimir został zwolniony z pracy z powodu „politycznej niepewności”.

Władimira zatrzymano po raz pierwszy 5 września 2022 r. i skazano na siedem dni więzienia na podstawie artykułu 19.11 Kodeksu wykroczeń administracyjnych za „rozpowszechnianie materiałów ekstremistycznych”.

13 lutego 2023 r. Sąd Obwodowy w Homel skazał go na trzy lata kolonii karnej o zaostrzonym rygorze.

Rozprawa apelacyjna odbyła się 18 kwietnia 2023 roku. Sąd Najwyższy zamienił karę na trzy lata ograniczenia wolności w zakładzie karnym o charakterze otwartym. Władimir został zwolniony z Aresztu Śledczego nr 3 i pozostaje na wolności do czasu przeniesienia do zakładu karnego.

Obywatel Ukrainy. Sąd uznał Pawła za winnego „tajnej działalności” na rzecz Ukrainy. Władze oskarżyły go i dwóch innych mężczyzn o przesyłanie danych ukraińskiemu wywiadowi wojskowemu.

Propagandyści twierdzą, że Kuprienko został zwerbowany przez ukraiński wywiad. Taras Machinsky jest oskarżony o przekazywanie Kuprience, a on-u ukraińskim służbom specjalnym danych dotyczących rozmieszczenia i przemieszczania sprzętu wojskowego na Białorusi. Donoszono, że Dmitrij Sołowjanczik był „wykorzystywany w tajemnicy”. Na nagraniu mówią, że Dmitrij filmował ruch sprzętu wojskowego na Białorusi i pytał o to swoich bliskich, a następnie przekazał Kuprience, „nie wiedząc, po co to było”.

Wieczorem 28 czerwca 2024 r. pojawiła się nagła informacja o uwolnieniu pięciu więźniów politycznych z kolonii białoruskich. Władze ukraińskie doprowadziły do uwolnienia obywateli swojej wymiany jako więźniów. W ten sposób uwolniono Natalię Zacharenko, Pawła Kuprienko, Ludmiłę Gonczarenko, Ekaterinę Bryukhanovą, a także Nikołaja Szweca, oskarżonego w „sprawie Maczuliszczi”. Warunki wymiany nie zostały ujawnione. Należy zauważyć, że Watykan wziął udział w wyzwoleniu. Zwolnieni więźniowie polityczni zostali przywiezieni na Ukrainę 28 czerwca – w mediach pojawiło się ich zdjęcie z lotniska w Żułanach.

Dmitrij Solovyanchik pracował jako kurier w firmie Kuprienko . Artykuł na prorządowym kanale głosi , że nakręcił także film przedstawiający ruch sprzętu wojskowego i przekazał go Kuprienko, „nie wiedząc, czym one dla niego były”.

Jak wynika z wyroku sądu, Anastazja po rozpoczęciu rosyjskiej inwazji na Ukrainę na pełną skalę przeprowadziła się z Białorusi do Polski. Będąc w sąsiednim kraju, próbowała za pośrednictwem bankowości internetowej przekazać pułkowi Kalinowskiemu 16,71 dolara ze swojego białoruskiego konta bankowego, ale transakcja się nie powiodła.

Później więźniarka polityczna zdecydowała się wrócić na Białoruś, gdzie była przetrzymywana. Należy zauważyć, że w momencie przekazania środków przez Anastazję pułk Kalinowskiego nie został uznany za „formację ekstremistyczną”.

Wasilij został skazany w sprawie karnej na podstawie artykułów „obrazy urzędnika państwowego” i „zdyskredytowania Republiki Białorusi” i skazany na karę więzienia.

27 lutego 2024 r. w Sądzie Rejonowym w Borysowie odbyła się rozprawa w sprawie „ustanowienia nadzoru prewencyjnego”. Oznaczało to, że Wasilij miał zostać zwolniony na początku marca po odbyciu kary. Jednak w czerwcu tego samego roku wytoczono mu ponowny proces w oparciu o artykuł „złośliwego nieposłuszeństwa wobec żądań administracji kolonii”. Artykuł ten stosuje się zazwyczaj do więźniów, którzy odmawiają współpracy z administracją, często za fikcyjne naruszenia.

17 marca 2025 r. w Sądzie Rejonowym w Wołkowysku odbyła się rozprawa „w sprawie ustanowienia nadzoru prewencyjnego”.

Według obrońców praw człowieka Wasilij został zwolniony w kwietniu 2025 r., po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.

Według śledczych Aleksander Pugacz „od października 2020 do marca 2022 roku znieważał głowę państwa, a także urzędników państwowych, w tym Prokuratora Generalnego Republiki Białorusi, w związku z wykonywaniem przez nich obowiązków służbowych w Telegramie”.

Sędzia Rusłan Tsaruk wyznaczył oprócz kary pozbawienia wolności zadośćuczynienie za szkodę niemajątkową w wysokości 10 000 rubli i 100 jednostek podstawowych.

pracownik MNPZ. Vadim pracował kiedyś w Rafinerii Mozyr, a potem wyjechał do Polski.

Po raz pierwszy GUBOPiK zatrzymał go zaraz po powrocie na Białoruś w domu – bo podobno w 2020 roku chodził na wiece, a po rozpoczęciu wojny fotografował sprzęt wojskowy i wysyłał zdjęcia do kanałów telegramów.

Według obrońców praw człowieka podczas aresztowania Vadim został pobity, skonfiskowano mu telefon i zniszczono dokumenty. Po odtworzeniu dokumentów i ponownym otrzymaniu polskiej wizy Mozyryjczyk udał się na komisariat, aby dowiedzieć się, co stało się z zabranym telefonem. Tam został ponownie zatrzymany i sporządzono sześć protokołów o przestępstwach administracyjnych, a następnie wszczęto sprawę karną na podstawie artykułu.

Były nauczyciel z Chojnik został oskarżony o filmowanie ruchu kolumny sprzętu wojskowego na wideo, a następnie wysłanie nagrania do białoruskiego kanału telegramu Gayun.

Skazany za prowadzenie kanału „Petrikov 97%”.

Kanał poruszał kwestie związane z wyborami, miejscem i czasem pokojowych wieców osób, które nie zgadzają się z wynikami liczenia głosów w wyborach, a także inne kwestie.

9 czerwca 2021 r. Sąd Rejonowy w Żeleznodorożnym w Homlu uznał kanał Petrikov 97% Telegram za ekstremistyczny. W lipcu 2021 roku do domu Viktora przybyli funkcjonariusze KGB i policji.

Dopiero 9 listopada 2021 r. decyzją Ministerstwa Spraw Wewnętrznych grupa obywateli zjednoczona przez kanał telegraficzny „Petrikov 97%” została uznana za grupę ekstremistyczną.

W styczniu 2025 roku został zwolniony na wolność po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.

Arsenij został aresztowany we wrześniu 2021 r. w ramach postępowania karnego wszczętego w związku z komentarzami internetowymi po śmierci oficera KGB Dmitrija Fedosiuka i specjalisty IT Andrieja Zeltsera w Mińsku.

W listopadzie 2022 r. uznano go winnym podżegania do nienawiści lub waśni i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Został zwolniony w październiku 2023 r. po odbyciu pełnej kary.

Siergiej, członek komitetu strajkowego BMZ, został aresztowany we wrześniu 2021 r. w ramach postępowania karnego wszczętego za komentarze internetowe po śmierci oficera KGB Dmitrija Fedosiuka i specjalisty IT Andrieja Zeltsera w Mińsku.

W listopadzie 2022 r. uznano go winnym „podżegania do nienawiści lub waśni” oraz „obrażania Łukaszenki” i skazano na karę pozbawienia wolności.

Został zwolniony na wolność zimą 2024 roku, po odbyciu pełnej kary.

Maksym został aresztowany we wrześniu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą w odpowiedzi na komentarze internautów po śmierci oficera KGB Dmitrija Fedosiuka i specjalisty IT Andrieja Zeltsera w Mińsku.

We wrześniu 2022 r. uznano go winnym „podżegania do nienawiści lub waśni” oraz „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego w nich udziału” i skazano na karę pozbawienia wolności.

Został zwolniony w sierpniu 2024 r. po odbyciu pełnej kary.

Andriej został aresztowany we wrześniu 2021 r. w ramach postępowania karnego wszczętego w związku z komentarzami internetowymi po śmierci oficera KGB Dmitrija Fedosiuka i specjalisty IT Andrieja Zelcera w Mińsku.

We wrześniu 2022 r. uznano go winnym podżegania do nienawiści lub waśni i skazano na karę pozbawienia wolności.

Został zwolniony w lutym 2023 r. po odbyciu pełnej kary.