Oleg Anatolyevich Bely

Po raz pierwszy została zatrzymana przez KGB pod koniec stycznia 2024 r. (w okresie masowych zatrzymań krewnych i znajomych więźniów politycznych) za pisanie listów i przelewanie pieniędzy na konta więźniów politycznych przebywających w Areszcie Śledczym nr . Następnie wszczęto przeciwko niej sprawę karną z art. 361-2 (finansowanie działalności ekstremistycznej), ale kobiety nie zatrzymano.

W trakcie przeszukania skonfiskowano jej sprzęt i pieniądze. Po zbadaniu tej techniki rzekomo odkryto niechciane komentarze w sieciach społecznościowych, po czym je zbadano. Po otrzymaniu wyników badań, w dniu 20 kwietnia 2024 r. Wiktoria została ponownie zatrzymana i umieszczona w Areszcie Śledczym, a następnie w Areszcie Śledczym.

Według prokuratury w dniach 10–11 sierpnia 2020 r. na jezdni znajdowali się w tym czasie nieletni Julia Szaranova, Nikita Wojtyuk, Nikołaj Nikityuk, a także Wasilij Aleksiejuk, Gleb Klimowicz, Witalij Warfalamiew, Aleksander Tysewicz, Maksim Sobolew. Alei Maszerowa, Bulwarów Kosmonautów i Szewczenki, ul. Sowietów w Brześciu „ wykrzykiwali hasła, demonstrowali biało-czerwono-białe płótna, rażąco naruszając porządek publiczny, celowo utrudniając ruch pojazdów oraz normalne funkcjonowanie przedsiębiorstw i organizacji”.

Na rozprawie wszyscy w pełni przyznali się do winy.

Poinformowano, że Julia Szaranova brała udział w protestach, gdy miała 16 lat. Wiadomo również, że Maxim Sobolev, Gleb Klimovich, Julia Sharanova zostali skazani, w tym pod zarzutem „narkotyki”.

Julia Szaranova została skazana na półtora roku więzienia za udział w sierpniowym proteście. Ale ze względu na fakt, że została skazana na podstawie części 4 art. 328 Kodeksu karnego została ostatecznie skazana na 13 lat więzienia na ogólnych warunkach i grzywnę w wysokości 3700 rubli.

Prorządowy kanał telegramowy opublikował film o zatrzymaniu Białorusinki, która brała udział w protestach w 2020 roku i „utrudniała przejazd” radiowozowi drogówki. Jak piszą autorzy kanału, przeciwko dziewczynie wszczęto sprawę karną. Nie jest określone, na podstawie jakiego artykułu.

Wiadomo, że Natalia ukończyła BSTU w 2022 roku.

Została skazana przez Sąd Rejonowy Dzielnicy Zawodskiej w Mińsku na karę pozbawienia wolności na podstawie części 1 artykułu 342 Kodeksu karnego (organizacja i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynny udział w nich) i części 4 artykułu 342. 209 Kodeksu karnego (oszustwo). Rozprawa trwała od 12 kwietnia do 30 października 2024 r. i odbyło się co najmniej 83 rozpraw. Okoliczności sprawy i wyrok nie są znane. Oprócz Żanny skazano jeszcze 7 innych osób.

Została zatrzymana w wyniku masowego nalotu sił bezpieczeństwa w dniach 23–24 stycznia 2024 r. na krewnych więźniów politycznych oraz osoby wysyłające paczki i listy do więźniów politycznych.

Natalya Davydulina ma 47 lat, pochodzi ze Żłobina. Z sieci społecznościowych Natalii wiadomo , że ona i jej mąż mają dużą rodzinę, składającą się z pięciorga dzieci, z których jedna córka uczęszcza jeszcze do szkoły podstawowej.

Jeden z synów Natalii, Denis Davydulin, jest byłym więźniem politycznym. Zatrzymany w marcu 2021 r. i skazany na półtora roku więzienia za to, że w nocy 10 sierpnia „wyszedł na jezdnię i aktywnie sprzeciwił się funkcjonariuszom policji”.
Nigdy nie udzielała wywiadów mediom. Z akt sądowych wynika, że 24 stycznia 2024 r. była sądzona za „rozpowszechnianie materiałów ekstremistycznych”. Prawdopodobnie została zatrzymana w ramach solidarnościowego nalotu na więźniów politycznych.

Proces rozpocznie się 23 sierpnia w Homelskim Sądzie Okręgowym. Najprawdopodobniej Natalya zostaje oskarżona o jakąś pomoc innym więźniom. Wiadomo , że podczas styczniowej obławy za kratami trafiali głównie ci, którzy pomagali innym – wykonywali transfery i paczki do aresztów śledczych i kolonii, nawet za bardzo niewielkie sumy.

Alenajest oskarżona o finansowanie działalności ekstremistycznej w wyniku masowych aresztowań w czasie prześladowań przez władze za wspieranie więźniów politycznych i ich rodzin w ramach projektu społecznej pomocy żywnościowej INeedHelpBy.

Matka byłej więźniarki politycznej Mariny Glazowej.

W dniu 27 sierpnia 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

Marina jest białoruskojęzyczną specjalistką IT z EPAM, która zajmuje się również pracą kreatywną. Pisze artykuły do białoruskiej Wikipedii, tworzy ilustracje, tłumaczy na język białoruski i pisze poezję. Po rozpoczęciu szeroko zakrojonej agresji Rosji na Ukrainę, wyjechała do Gruzji, lecz potem, z nieznanych przyczyn, wróciła na Białoruś. Wkrótce została zatrzymana w związku ze sprawą karną i skazana na podstawie artykułów „finansowanie działalności ekstremistycznej” i „finansowanie lub inne finansowe wspieranie wojny”.

Została zatrzymana 23 stycznia 2024 r. podczas masowego nalotu sił bezpieczeństwa na krewnych więźniów politycznych i osoby, które im pomagały.

Jak podaje prorządowy kanał telegramowy, została zatrzymana wraz z synem za udział w protestach w 2020 roku. W dniu 03.06.2024 została skazana na podstawie artykułu administracyjnego ( art. 19 ust. 1 Kodeksu wykroczeń administracyjnych Republiki Białorusi – Drobne chuligaństwo). Następnie usłyszała zarzuty karne.

Ekspert sądowy.

W dniu 27 lutego 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

Matka blogerki-więźniarki politycznej Olgi Tokarczuk (została zwolniona w czerwcu 2022 r. po odbyciu kary). Została zatrzymana w wyniku masowego nalotu sił bezpieczeństwa w dniach 23–24 stycznia 2024 r. na krewnych więźniów politycznych oraz osoby wysyłające paczki i listy do więźniów politycznych.

Natalia została zatrzymana podczas masowej akcji sił bezpieczeństwa przeprowadzonej w dniach 23–24 stycznia 2024 r. przeciwko krewnym więźniów politycznych i osobom wyrażającym z nimi solidarność. Została skazana w sprawie karnej wszczętej na podstawie artykułu „pomoc w działalności ekstremistycznej”.

Została zatrzymana w wyniku masowego nalotu sił bezpieczeństwa w dniach 23–24 stycznia 2024 r. na krewnych więźniów politycznych oraz osoby wysyłające paczki i listy do więźniów politycznych.

21 lutego 2024 r. w Sądzie Rejonowym w Pińsku sędzia Andriej Bycziło rozpatrywał sprawę na podstawie części 2 art. Art. 19.11 Kodeksu wykroczeń administracyjnych (Rozpowszechnianie produktów informacyjnych objętych republikańską listą materiałów ekstremistycznych, a także wytwarzanie, publikowanie, przechowywanie lub transport w celu rozpowszechniania takich produktów informacyjnych).

Najwyraźniej po tym wszczęto postępowanie karne.