Anatoly Akudovich

Były szef Intex-Press. Intex-Press był największym i odnoszącym największe sukcesy niezależnym regionalnym medium na Białorusi, ale władze zmiażdżyły go w 2021 roku.

Po tym, jak władze zlikwidowały w 2023 roku największą regionalną publikację, Intex-Press, Janukiewicz i Pokołenko stworzyli regionalny portal informacyjny bar24.by. W grudniu 2024 roku przeszukano redakcję i mieszkania pracowników portalu bar24.by, a część pracowników została zatrzymana.

Janukiewicz został skazany na 14 lat więzienia i grzywnę w wysokości 135 000 rubli (około 40 000 euro), a Pokołenko na 12 lat więzienia i grzywnę w wysokości 45 000 rubli (około 13 000 euro). Według Białoruskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy (BAJ ), „istnieją informacje o ogromnej łącznej grzywnie, wynoszącej około 200 000 rubli (około 60 000 euro)”.

Nieznany jest charakter zarzutów.

65-letni Wołodymyr Janukiewicz pełnił funkcję dyrektora i redaktora naczelnego niezależnej gazety regionalnej Intex-Press. 44-letni Andrij Pokolenko był zastępcą dyrektora ds. rozwoju w tej samej redakcji. Po zamknięciu gazety stworzyli portal informacyjny BAR24. Strona została zamknięta w styczniu 2025 roku.

Władimir Janukowycz był już wcześniej prześladowany . Dwukrotnie był sądzony i karany grzywną na podstawie Kodeksu wykroczeń administracyjnych za opublikowanie wywiadu z Cichanouską, a w lutym 2023 roku siły bezpieczeństwa przeprowadziły rewizję w siedzibie wydawnictwa Intex-Press.

Oprócz kary więzienia i wysokiej grzywny, jak podaje Białoruskie Stowarzyszenie Dziennikarzy, „istnieje informacja o ogromnej łącznej grzywnie wynoszącej około 200 tys. rubli (około 60 tys. euro)”.

Pracownicy baranowickiego portalu medialnego BAR24 zostali zatrzymani w grudniu 2024 roku. Funkcjonariusze organów ścigania przeszukali ich domy i redakcję portalu miejskiego, konfiskując sprzęt. Kilku zostało zwolnionych, a pozostali usłyszeli zarzuty karne.

Sądząc po wpisach w mediach społecznościowych, mężczyzna wykonywał różne prace fizyczne w swoim rodzinnym mieście.

Nie wiadomo, jakie są zarzuty, ale prawie na pewno mają one związek z jego aktywnością w mediach społecznościowych.

Z wykształcenia robotnik budowlany, ukończył szkołę średnią nr 61 w Baranowiczach i wyjechał do pracy w Rosji. Po powrocie na Białoruś został członkiem Ruchu „O Wolność”.

W 2020 roku został skazany na 10 dni więzienia, mimo że wnioskował do sędziego o nałożenie grzywny. W 2025 roku został skazany na karę więzienia za udział w protestach w 2020 roku.

43-letni Jewgienij został skazany za prowadzenie badań socjologicznych na temat COVID-19 na Białorusi.

Wcześniej Komitet Śledczy ujawnił szczegóły postępowania karnego przeciwko Krasniańskiemu. Agencja twierdziła, że mężczyzna przygotował dla jednej z zagranicznych organizacji badanie zawierające „celowo fałszywe informacje na temat polityki zdrowotnej kraju w zakresie środków podjętych w celu zwalczania zakażeń koronawirusem”. Wiadomo , że wraz z Jewgienijem Krasniańskim zatrzymano dwie kobiety: mieszkanki Mińska w wieku 37 i 43 lat. Miały one przeprowadzić badanie socjologiczne dotyczące obecności korzyści dla obywateli w rozwoju kraju poprzez integrację z państwami Unii Europejskiej. Aby osiągnąć pożądany rezultat, kobiety rzekomo przeprowadziły wywiady z przedstawicielami grupy fokusowej, którzy mieli „celowo negatywny stosunek do istniejącego systemu politycznego i porządku konstytucyjnego w państwie”. Wyroki skazujące kobiety nie są znane.

W dniu 13.02.2025 r. został skazany na podstawie artykułu administracyjnego (część 2 artykułu 10.1 Kodeksu wykroczeń administracyjnych Republiki Białorusi - Umyślne spowodowanie obrażeń ciała i inne działania z użyciem przemocy lub naruszenie nakazu ochrony), w związku z czym wszczęto postępowanie karne.

Zatrzymany w związku ze sprawą karną związaną z „działalnością ekstremistyczną”.

Jego konkubina Vera Kanonenko również przebywa w areszcie tymczasowym .

Według ustaleń śledztwa oskarżeni w tej sprawie byli kurierami inicjatywy BYSOL, „do ich zadań należało przyjmowanie i przekazywanie pieniędzy innym członkom organizacji oraz ich dystrybucja w celu zaspokojenia potrzeb uczestników nielegalnych protestów i działań ekstremistycznych”.

21 lutego 2024 r. w Sądzie Rejonowym w Pińsku sędzia Andriej Bycziło rozpatrywał sprawę na podstawie części 2 art. Art. 19.11 Kodeksu wykroczeń administracyjnych (Rozpowszechnianie produktów informacyjnych objętych republikańską listą materiałów ekstremistycznych, a także wytwarzanie, publikowanie, przechowywanie lub transport w celu rozpowszechniania takich produktów informacyjnych).

Najwyraźniej po tym wszczęto postępowanie karne.

Rozprawa sądowa odbyła się 30 października 2023 r.

Aleksander jest aktywistą ruchu anarchistycznego. Studiował budownictwo na uniwersytecie, a następnie geodezję inżynierską na Białoruskim Narodowym Uniwersytecie Technicznym. Od młodości pasjonuje się sportem: grał w drużynie piłkarskiej ligi DIY, trenował muay thai i uprawiał wspinaczkę górską.

Wczesnym rankiem 29 lipca 2021 roku Aleksander został zatrzymany, gdy wychodził z domu. Podczas zatrzymania był bity i przeszukiwany, a następnie przewieziony do Głównego Zarządu Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji, gdzie był torturowany i bity.

Początkowo oskarżono go o aktywny udział w proteście, który miał miejsce 23 sierpnia 2020 r. w Mińsku, chociaż wówczas odbył już karę aresztu administracyjnego za ten incydent.

W styczniu 2022 roku Aleksandrowi i innym oskarżonym w sprawie karnej postawiono zarzuty dodatkowej przynależności do grupy ekstremistycznej za subskrypcję kanału „Pramen” w Telegramie. W momencie aresztowania kanał „Pramen” nie znajdował się jeszcze na liście grup ekstremistycznych; nastąpiło to dopiero w listopadzie 2021 roku.

W kwietniu 2022 roku został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej. W kwietniu 2025 roku zaostrzono reżim detencyjny Aleksandra i przeniesiono go do więzienia. Później ujawniono, że sąd skazał go na dodatkowe sześć miesięcy w kolonii karnej o ogólnym rygorze za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji”.

Aleksandr został zatrzymany w ramach postępowania karnego wszczętego po proteście, który odbył się w Pińsku w nocy z 9 na 10 sierpnia 2020 r. przeciwko fałszerstwom w wyborach prezydenckich. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”.

Aktywista anarchistyczny został zatrzymany podczas przekraczania granicy białoruskiej w nocy z 28 na 29 października 2020 roku i oskarżony o „podpalenie” i „terroryzm”. Wcześniej odbywał karę pięciu lat pozbawienia wolności na podstawie artykułu 295-3 Kodeksu karnego Republiki Białorusi i został zwolniony w 2019 roku.

29 października 2021 roku w Homlu Siergiej został skazany na rok więzienia za „naruszenie warunków nadzoru” na podstawie wcześniejszego artykułu politycznego. W marcu 2023 roku i wrześniu 2024 roku został dwukrotnie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji kolonii karnej”. Artykuł ten służy do osądzenia więźniów odmawiających współpracy z administracją za fikcyjne naruszenia. W rezultacie łączny wyrok wyniósł 22 lata i 11 miesięcy.

Jesienią 2025 roku okazało się , że Siergiej Romanow niedawno trafił do szpitala na operację. Operacja była zaplanowana i przebiegła bez komplikacji. Wkrótce miał zostać przeniesiony z powrotem do kolonii karnej.