Irina Ramizovna Lancheva
- Strona główna
- Zaangażowany w represje
- Irina Ramizovna Lancheva
Irina Ramizovna Lancheva
Brał udział w podejmowaniu decyzji sądów o motywach politycznych, co najmniej 30 decyzji o charakterze politycznym, w przypadku których orzeczono co najmniej 77 dni aresztu administracyjnego i co najmniej 60 lat pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności. Według decyzji Lanchevej: Pavel Sevyarynets (część 1 art. 13 i część 2 art. 293 Kodeksu karnego – Przygotowanie do udziału w masowych zamieszkach, 7 lat pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonych warunkach bezpieczeństwa w Kolonii Karnej nr 17), Evgeny Afnagel i Andrey Voynich otrzymali 7 lat kolonii o zaostrzonym rygorze. Pavel Yukhnevich, Maxim Vinyarsky, Dmitry Kozlov - 5 lat w kolonii o zaostrzonym rygorze. Irina Schastnaya – 4 lata w kolonii o charakterze ogólnym.
Brał udział w podejmowaniu decyzji sądów o motywach politycznych, co najmniej 30 decyzji o charakterze politycznym, w przypadku których orzeczono co najmniej 77 dni aresztu administracyjnego i co najmniej 60 lat pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności. Według decyzji Lanchevej: Pavel Sevyarynets (część 1 art. 13 i część 2 art. 293 Kodeksu karnego – Przygotowanie do udziału w masowych zamieszkach, 7 lat pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonych warunkach bezpieczeństwa w Kolonii Karnej nr 17), Evgeny Afnagel i Andrey Voynich otrzymali 7 lat kolonii o zaostrzonym rygorze. Pavel Yukhnevich, Maxim Vinyarsky, Dmitry Kozlov - 5 lat w kolonii o zaostrzonym rygorze. Irina Schastnaya – 4 lata w kolonii o charakterze ogólnym.
Lista represjonowanych
- Stowarzyszenia
- Emeryci
- Stowarzyszenia
- Przedsiębiorcy
Eduard, który ukończył BSEU z tytułem ekonomii i zarządzania przedsiębiorstwem i kierował platformami crowdfundingowymi Ulej i MolaMola, a także grupą inicjatywną swojego ojca Viktora Babariko, został zatrzymany 18 czerwca 2020 r. w drodze do Centralnej Komisji Wyborczej do składania podpisów. Spędził ponad trzy lata w więzieniu bez procesu i został skazany za „organizowanie masowych zamieszek” i „uchylanie się od płacenia podatków”.
W lipcu 2024 r. skazano go na dwa lata więzienia za „nieposłuszeństwo wobec administracji kolonii”.
Jurij został zatrzymany w przededniu „Wspólnego Dnia Wyborczego” w lutym 2024 roku. Został zidentyfikowany jako administrator kanału Kirov Telegram, utworzonego w 2020 roku, gdzie rzekomo wzywał ludzi do wyjścia na ulice, zamieszczał obraźliwe komentarze pod adresem sił bezpieczeństwa, rejestrował się w grupie „Plan Peramoga” i wysyłał zdjęcia domowej roboty broni do anonimowego chatbota.
23 lutego 2024 roku Jurij został osądzony w trybie administracyjnym pod zarzutem „propagandy lub rozpowszechniania symboli nazistowskich” (część 2, artykuł 19.10 Kodeksu Wykroczeń Administracyjnych Republiki Białorusi). W czerwcu tego samego roku został skazany za „znieważenie funkcjonariusza państwowego”. Szczegóły sprawy nie są znane.
30 września 2024 roku Sąd Obwodowy w Mohylewie rozpatrzył jego sprawę za zamkniętymi drzwiami, powołując się na artykuły o „masowych zamieszkach” oraz „podżeganiu do nienawiści lub waśni rasowej, narodowościowej, religijnej lub innej społecznej”. Szczegóły sprawy i decyzja sądu również nie są znane.
13 grudnia 2025 roku został zwolniony po wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cola, i zabrany na Ukrainę.
Mężczyzna został oskarżony o zerwanie czerwono-zielonej flagi z budynku sklepu w dniu 21 stycznia 2024 r. w stanie nietrzeźwości oraz złamanie słupa.
Dmitry w pełni przyznał się do winy. Zalecono mu obowiązkowe leczenie alkoholizmu.
W dniu 6 czerwca 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
Alesia, matka dwójki dzieci i żona więźnia politycznego Maksyma Sergienko, została zatrzymana w styczniu 2024 r. podczas zakrojonej na szeroką skalę akcji sił bezpieczeństwa, której celem byli krewni więźniów politycznych oraz osoby wysyłające paczki i listy do więźniów.
21 lutego Sąd Rejonowy w Oktiabrskim Mohylewie rozpatrzył sprawę Alesji na podstawie Dekretu nr 7 „O nieodpłatnej pomocy zagranicznej”. Na mocy tego dekretu osoby objęte masowym śledztwem przeprowadzonym pod koniec stycznia 2024 roku są sądzone na Białorusi. W tym czasie funkcjonariusze KGB próbowali ustalić, kto otrzymał pomoc żywnościową z zagranicy za pośrednictwem INeedHelp, organizacji uznanej za tzw. „organizację ekstremistyczną”.
W lipcu 2024 r. Alesję osądzono za „współudział w działalności ekstremistycznej” i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.
13 grudnia 2025 roku została zwolniona po wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cola, i zabrana na Ukrainę.
W dniu 27 października 2023 roku odbyła się rozprawa apelacyjna. Wyrok wszedł w życie
Denis Khokhlov przebywa w Rosji od lutego 2023 r., przyjechał tam w obawie przed prześladowaniami w swojej ojczyźnie. Miał zamiar wyjechać z Rosji do Gruzji, jednak w czerwcu 2023 roku został zatrzymany w Kabardyno-Bałkarii w związku z tym, że na wniosek Białorusi znajdował się na międzypaństwowej liście osób poszukiwanych.
Denis jest ojczymem Władysława Łagutenki, który został już skazany na dwa lata chemii gospodarczej za udział w protestach.
Ponieważ w Federacji Rosyjskiej nie ma odpowiednika art. 342 Kodeksu karnego Republiki Białorusi, a za chodzenie po drogach podczas protestów grozi jedynie kara administracyjna, której termin Denis już dawno wygasł, rosyjska prokuratura odmówił deportacji.
Jednak w innym sądzie, do którego mężczyzna został doprowadzony 13 lipca, nałożono na niego administracyjną karę pieniężną za „przekroczenie maksymalnego okresu pobytu w Rosji bez meldunku”. Mężczyzna nie został zwolniony z więzienia .
Został ponownie zatrzymany i umieszczony w Ośrodku Tymczasowego Pobytu dla Cudzoziemców. Dowodem na to, że Denis powinien przebywać w areszcie do czasu deportacji, było to, że jest on poszukiwany na Białorusi, mimo że według rosyjskiego prawa jest on całkowicie niewinny. Skargi i apele kierowane do organów urzędowych, pisane przez rosyjskich działaczy na rzecz praw człowieka, nie przyniosły żadnego rezultatu. Denis zostanie przewieziony do Republiki Białorusi.
W dniu 18 stycznia 2023 roku odbyła się rozprawa Sądu Apelacyjnego. Wyrok pozostawiono bez zmian.
Latem i jesienią 2021 roku Dmitrij dwukrotnie zaznaczył „Klasa” na postach w publicznym „ Stop Luka ” w Odnoklassnikach, dzięki czemu publikacje stały się widoczne w kanale na stronie mieszkańca Mohylewa. Posty zawierały informacje o działalności Aleksandra Łukaszenki, która zdaniem sądu była zniesławiająca i hańbiąca osobowość szefa pionu władzy.
Według prokuratury, Dmitrij został skazany za zerwanie trzech czerwono-zielonych flag w grudniu 2022 roku. Według akt sprawy, w sklepie Sosedi przy Prospekcie Puszkina „zerwał trzy kawałki flagi narodowej Republiki Białorusi z metalowego stojaka, oderwał je od plastikowych prętów i rzucił na podłogę”. Prokuratura określiła te działania jako „motywowane nienawiścią polityczną i ideologiczną”.
Andrzej jest zameldowany w osadzie miejskiej. Uszaczi (obwód witebski), ale w ostatnich latach mieszkał i pracował w Rosji. 23 września 2022 roku został zatrzymany w Moskwie i osadzony w areszcie, ponieważ białoruskie siły bezpieczeństwa umieściły Andrieja Nikołajewicza na międzynarodowej liście osób poszukiwanych.
Jak ogłoszono w sądzie w Brześciu, Prokuratura Generalna Rosji odmówiła ekstradycji Protasewicza na Białoruś, powołując się na brak znamion przestępstwa w jego działaniach według prawa rosyjskiego.
Został jednak wydalony z Rosji pod zarzutem „naruszenia ustawodawstwa migracyjnego” i przekazany na Białoruś. Na Białorusi Andriej Nikołajewicz przebywa w areszcie od 7 listopada 2022 r. Został skazany na trzy miesiące aresztu za komentarz w mediach społecznościowych.
Wiadomo, że Andriej miał kolejny proces z art. 368 ust. 1 (obrażający Łukaszenkę). Wynik jest nieznany.
2 kwietnia 2024 roku rozpatrzono apelację Andrieja. Wiadomo, że Andriej rozpoczął już odbywanie kary.
W styczniu 2025 r. został zwolniony po odbyciu całej kary ustalonej przez sąd.
Skazany, ponieważ funkcjonariusz policji Żodino Nikołaj Baranowski poczuł się urażony swoim komentarzem na portalach społecznościowych. Na rozprawie Dmitrij Iwanow przyznał się do winy i przeprosił policjanta. Przed rozprawą zapłacił odszkodowanie za szkody moralne w wysokości tysiąca rubli. Iwanow nie mógł siedzieć podczas rozprawy z powodu bólu nerek. Dmitry został wypuszczony na salę sądową. Prokurator zwrócił się do sądu o skazanie oskarżonego na dwa lata więzienia. W dniu ogłoszenia wyroku mężczyzna miał syna.
Nie zgadzając się z nałożoną karą ze względu na jej łagodność, prokurator rejonu czerikowskiego złożył apelację. Decyzją Kolegium Sądowego ds. Karnych Sądu Okręgowego w Mohylewie Iwanow został ukarany surowszą karą.
Zdaniem obrońców praw człowieka , został zwolniony 25 lutego 2024 r., po odbyciu całości kary orzeczonej przez sąd.
Skazany za umieszczenie we wrześniu 2021 r. komentarza na temat tzw. policjantów na czacie publicznym.
Siergiej jest emerytem wojskowym w stopniu podpułkownika. Wiadomo, że brał udział w protestach – został zatrzymany podczas niedzielnego marszu 8 listopada 2020 r. Został pozbawiony stopnia wojskowego przez Aleksandra Łukaszenkę.
W trakcie procesu ustalono, że w styczniu 2021 roku Siergiej zamieścił na jednym z „ekstremistycznych” kanałów Telegramu komentarze zawierające obelgi pod adresem Łukaszenki i pracownika jego Służby Bezpieczeństwa.
Sędzia skazał na karę jednego roku pozbawienia wolności w kolonii. Ale prokurator rejonowy w Bobrujsku złożył apelację.
Protest został w pełni uwzględniony – prawomocną karę pozbawienia wolności za ogół przestępstw podwyższono do dwóch lat.
20.05.2024 zwolniony po odbyciu kary orzeczonej przez sąd
Ilja został aresztowany wiosną 2021 roku w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułów „przemoc lub groźba wobec funkcjonariusza wykonującego obowiązki służbowe lub innej osoby wykonującej obowiązki publiczne” oraz „podżeganie do wrogości lub niezgody”. W październiku tego samego roku został skazany za komentarze zamieszczone w mediach społecznościowych.
11 września 2025 roku ogłoszono, że 52 więźniów białoruskiego reżimu zostało przymusowo przewiezionych na Litwę, w tym obywatele krajów europejskich. Ilja był wśród zwolnionych.