Eugene Sergeevich Hitrik

Jeden z najstarszych aktywnych redaktorów białoruskiej sekcji Wikipedii i najbardziej doświadczony administrator. Skupiał się głównie na starożytnej historii Białorusi, ale większość czasu poświęcał utrzymywaniu porządku w sekcji i moderowaniu sporów.

Aresztowanie Maksyma Lepuszenki nie jest pierwszym przypadkiem niedawnych represji skierowanych przeciwko autorom i redaktorom białoruskiej Wikipedii. Aresztowania kilku administratorów białoruskiej Wikipedii na przestrzeni kilku miesięcy wydają się być częścią skoordynowanej kampanii, o czym świadczą bezpodstawne ataki ze strony propagandystów:
- W kwietniu zniknęła administratorka Olga Sitnik (Chomelka); została zatrzymana dwa razy.
- W grudniu 2024 roku zatrzymano redaktora Starego Jolupu.
- W marcu 2025 roku zaginął Kazimier Lachnovič (prawdziwe nazwisko nieznane) – jeden z czterech administratorów sekcji w Taraszkiewiczu. Tydzień po zaginięciu administratora Kazimiera Lachnowicza opublikowano materiał propagandowy Ludmiły Gładkiej, w którym stwierdzono , że Wikipedia jest bronią masowego rażenia przeciwko krajom postsowieckim, a sekcja białoruska jest redagowana z Polski.

Pracował jako blacharz w prywatnej firmie. Na początku kampanii wyborczej w 2020 roku brał udział w pikietach zbierania podpisów, a następnie w marszach. Jesienią 2020 roku Aleksander został zatrzymany przez funkcjonariuszy KGB i skazany na 15 dni więzienia. Później był wielokrotnie wzywany na „przesłuchania”: „Przeszli badanie wariografem w związku ze sprawą wybitej szyby, przeprowadzone przez jakiegoś sędziego lub śledczego” – wspomina .

W styczniu 2025 roku funkcjonariusze Głównego Zarządu ds. Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji (GUBOPiK) odwiedzili go w pracy i zabrali do Komendy Policji Rejonu Pierwomajskiego. Został skazany na 10 dni aresztu tymczasowego. Następnie wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne za udział w protestach i przewieziono go do więzienia w Kołyadyczach, gdzie spędził dwa miesiące przed rozprawą.

Został skazany wraz z córką.

51-letni Dmitry w latach 90. pracował w białoruskiej policji prewencyjnej jako kierowca w stopniu młodszego porucznika. Jednak w 1997 r. zrezygnował z własnej woli. Ostatnio Dmitry pracował jako kierowca w prywatnej firmie.

W listopadzie 2020 r. mężczyzna został skazany na 15 dni aresztu za udział w proteście.

Niewiele wiadomo o córce Dmitrija, 26-letniej Elizavecie. Dziewczyna urodziła się i do niedawna mieszkała w Mińsku.

Została skazana wraz z ojcem.

Niewiele wiadomo o 26-letniej Elizabeth. Dziewczyna urodziła się i do niedawna mieszkała w Mińsku.

Jej ojciec w latach 90. pracował w białoruskiej policji prewencji jako kierowca w stopniu młodszego porucznika. Jednak w 1997 r. zrezygnował z własnej woli. Ostatnio Dmitry pracował jako kierowca w prywatnej firmie.

W listopadzie 2020 r. mężczyzna został skazany na 15 dni aresztu za udział w proteście.

Wiadomo , że KGB uważa Marię za osobę zaangażowaną w projekt „Urban Garden Maris Mar”, który uznano za „grupę ekstremistyczną”.

Maria ma małe dziecko , które jest karmione piersią . Dlatego po aresztowaniu nadal produkowała mleko i musiała je odciągać w więzieniu.

Obywatel Litwy.

13 grudnia 2025 roku została zwolniona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cola, i przewieziona na Litwę.

W 2024 roku Jurij został uznany winnym „obrazy Łukaszenki”.

Zgodnie z „listą organizacji i osób zaangażowanych w działalność terrorystyczną” z 4 września 2025 r., został on również oskarżony o „podżeganie do nienawiści i waśni” oraz „nawoływanie do sankcji”. Zarzuty te są zagrożone karą pozbawienia wolności w kolonii karnej.

13 grudnia 2025 roku został zwolniony po wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cola, i zabrany na Ukrainę.

Wiktor został po raz pierwszy aresztowany i skazany na podstawie części 2 artykułu 19.11 Kodeksu Wykroczeń Administracyjnych Republiki Białorusi – „rozpowszechnianie, produkcja, przechowywanie i przesyłanie materiałów informacyjnych zawierających wezwania do działalności ekstremistycznej lub promowanie takiej działalności” – w lipcu 2024 roku. Następnie wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne.

W grudniu tego roku odbyła się rozprawa sądowa w sprawie zarzutów „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynnego udziału w takich działaniach”. Szczegóły i okoliczności sprawy nie są znane.

Viktor został skazany na podstawie tego samego artykułu przez Sąd Rejonowy w Mińsku w Moskwie, prawdopodobnie latem 2025 r., i skazany na karę pozbawienia wolności.

13 grudnia 2025 roku został zwolniony po wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cola, i zabrany na Ukrainę.

Lubow została zatrzymana wraz ze swoją matką podczas masowego nalotu na Białorusi 31 października w związku ze sprawą Yard Chat.

Luba jest samotną matką sześcioletniej córki. Podczas jej pobytu w więzieniu opiekę nad córką przejął krewny.

Podczas pobytu w areszcie tymczasowym (przez prawie rok) u Luby zdiagnozowano raka. Mimo to jej areszt tymczasowy nie został zmieniony i pozostała w areszcie do czasu rozprawy. Była jedyną oskarżoną w tej sprawie, która została skazana na areszt domowy, ponieważ pilnie potrzebowała chemioterapii. Pozostali otrzymali wyroki od 2,5 do 3 lat więzienia.

Po wybuchu wojny na Ukrainie mężczyzna wyjechał na jakiś czas do Gruzji. Najwyraźniej jednak później wrócił na Białoruś, pisze gazeta.

Nie ujawniono jeszcze, kiedy i w jakich okolicznościach został zatrzymany , ani szczegółów zarzutów.

Silenko ukończył BNTU w 2012 roku, gdzie uzyskał dyplom z architektury. Jest również znany jako perkusista i uczestnik projektów muzycznych, takich jak OH. RA, BULVAR, Mnsr. Gustav i innych.

11 września 2025 roku ujawniono, że 52 więźniów białoruskiego reżimu zostało przymusowo deportowanych na terytorium Litwy. Wśród nich są obywatele krajów europejskich. Wśród zwolnionych jest Aleksiej Silenko.

Tatiana została skazana w listopadzie 2024 r. w sprawie karnej wszczętej na podstawie artykułów „pomoc w działalności ekstremistycznej”, „utworzenie grupy ekstremistycznej lub udział w niej” i „znieważenie funkcjonariusza państwowego” i skazana na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

13 grudnia 2025 roku została zwolniona po wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cola, i zabrana na Ukrainę.