Для мяне Жэня быў, ёсць і застанецца чалавекам з абвостраным пачуццём справядлівасці. Як мне здаецца, для яго заўсёды было праблемай застацца ўбаку, калі сітуацыя патрабавала актыўнага ўдзелу або палемікі. У Жэні нязмушаны і прагны справядлівасці тэмперамент. Жэня вельмі сумленны і без скаванасці гатовы гаварыць, калі многія на яго месцы прамаўчалі б. Не ўсім і не заўсёды гэта падабалася. Але, як мне здаецца, гэта было часцінкай яго ўнутранай свабоды.
— кажа Ніна Харашкевіч, жонка Яўгена
Яўген скончыў школу і прафесійны ліцэй. Пры гэтым яго складана назваць малаадукаваным чалавекам. Пасля ліцэя Яўгена забралі служыць у войска. Пасля тэрміновай службы Яўген Харашкевіч падпісаў кантракт на службу ў пагранічных войсках. Падаўжаць яго ён адмовіўся - пачаў праяўляцца напорысты характар. З-за выказвання незадаволенасці дзеяннямі начальства Яўгена рэгулярна адпраўлялі ў бясконцыя камандзіроўкі на заставы. Ён мірыцца з гэтым не стаў і сышоў на грамадзянку.
Практычна да самага затрымання Яўген працаваў вадзіцелем на Полацкім малочным камбінаце, дзе яму не падоўжылі кантракт. Магчыма, з-за яго перакананняў і выхаду з праўладнага прафсаюза. Пасля таго як Яўген стаў незалежным назіральнікам на выбарах у 2020 годзе, палкі ў колы сталі ўстаўляць значна часцей, чым звычайна.
Жэня ў сваіх захапленнях быў хлапчуком да мозгу касцей: відэагульні, камп'ютары і ўсё, што з імі звязана. Ён любіў машыны, а таксама страйкбол, у які мы вельмі часта ездзілі гуляць. А яшчэ ён вельмі любіць катоў, менавіта таму ў нас дома жывуць 2 пухнатыя звяркі.
— падкрэслівае Ніна
Яўген Харашкевіч
Погляды Яўгена палітызаваліся паступова. Рашэнне стаць назіральнікам ён прыняў без доўгіх роздумаў і ваганняў. Сям'я Яўгена перажывала за ўсе падзеі, але прыняла яго рашучы выбар і падтрымала. Акрамя таго, Яўген рыхтаваўся стаць татам.
Затрыманне стала складаным выпрабаваннем для ўсіх. Замест таго каб думаць пра хуткую радасць мацярынства, жонцы Яўгена даводзілася думаць, што сабраць у бліжэйшую перадачу і якія пытанні вырашыць з адвакатам. З часам усё гэта ператварылася ў штодзённыя клопаты, якія з павелічэннем тэрміну цяжарнасці часам кладаліся цяжкім грузам на плечы.
Але я ведаю, што гэта было трэба мне ў першую чаргу - за гэтай мітуснёй я спрабавала забыцца, забыць пра сваё становішча, а мне было важна, каб Жэня адчуваў мой клопат і любоў. За гэты час я і Жэня моцна пасталелі, кожны праходзіў свой шлях сталення пры розных абставінах. Мне давялося стаць больш рашучай і настойлівай.
— дзеліцца Ніна
Уся турэмная сістэма выбудавана так, каб чалавек страціў пачуццё ўласнай годнасці пад пастаянным псіхалагічным [і не толькі] ціскам. Нягледзячы на гэта, Яўген праходзіць усе гэтыя выпрабаванні годна.
16 верасня 2021 года Яўгену абвясцілі прысуд - 4 гады пазбаўлення волі. На абвяшчэнне прысуду бацькі Яўгена прынеслі ў залу раздрукаваныя каляровыя фотаздымкі яго трохмесячнай дачкі Міланы, якую ён убачыў упершыню.
Сустрэцца з сям'ёй Яўген змог у лютым 2022 года на доўгатэрміновым спатканні ў калоніі.
Гэта быў дзень, калі Жэня ўпершыню ўбачыў і ўзяў на рукі сваю маленькую дачку. Наколькі кароткай была наша сустрэча, настолькі цяжкім было наступнае расстанне. Я доўга прыходзіла ў сябе...
— успамінае жонка Яўгена
Яўген сумуе ўдалечыні ад сваёй сям'і. Выходныя званкі (часам відэазванкі) доўжацца 10 хвілін. Побач пастаянна знаходзіцца супрацоўнік калоніі, таму пра асабістае пагаварыць не ўдаецца, толькі даведацца, як справы, і расказаць пра апошнія бытавыя навіны.
Грашовыя пераводы ў СІЗА, заявы на прыём перадачы
Год таму толькі на грашовыя пераводы штомесяц ішло 200 беларускіх рублёў. У астатнім дапамагалі неабыякавыя людзі - і гэта ратунак. Цяпер выдаткі меншыя, бо ў калоніі ўведзена абмежаванне на атаварку (заўв., асабісты рахунак у СІЗА/калоніі) у месяц. Умовы працы ў калоніях рабскія, таму ніхто з асуджаных, а асабліва палітвязняў, зарабіць там нічога не можа. Так, напрыклад, Яўген атрымаў разліковы лісток у снежні 2021 года на 30 капеек.
Рэжымную перадачу сабе Яўген збірае ў калоніі сам. Сям'я набывае сертыфікат у інтэрнэт-краме пры калоніі, а ён выбірае неабходныя прадукты і рэчы.
Асноўная крыніца даходу для жонкі Яўгена - гэта дэкрэтныя. Дзесьці дапамагаюць бацькі, дзесьці сябры і знаёмыя. Вялікія выдаткі ідуць на лекі, вітаміны і харчаванне для дзіцяці.
Велізарная і адчувальная падтрымка для Жэні - гэта лісты салідарнасці. З-за паўсюдных блакіровак пошты Жэня практычна 3 месяцы не атрымлівае лістоў. Але я не лічу, што гэта нагода не працягваць пісаць. З усіх сіл стараюся адна яго падтрымліваць. Але гэтага не заўсёды дастаткова.
— кажа жонка Ніна
Урыўкі з лістоў Яўгена да сям'і
Падтрымаць Яўгена Харашкевіча вы можаце лістамі праз папяровую пошту, а таксама рэсурсы Письма Вклеточку і Письмо.бел