Andrey Mikhailovich Cedric

Wiaczesław został aresztowany latem 2021 roku w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułów „podżegania do nienawiści lub niezgody” oraz „nielegalnego gromadzenia i rozpowszechniania informacji o życiu prywatnym”.

W marcu 2022 roku został skazany za przekazywanie informacji o funkcjonariuszach organów ścigania opozycyjnemu kanałowi Telegram. Wiaczesław został również pozbawiony specjalnego stopnia „podpułkownika sprawiedliwości” w rezerwie.

Dmitrij, były dyrektor agencji prasowej BiełaPAN, został zatrzymany 18 sierpnia 2021 roku po przeszukaniu i przesłuchaniu przez Komitet Śledczy. Początkowo został osadzony w areszcie tymczasowym na 72 godziny w ramach postępowania karnego z artykułu „organizacja lub przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub udział w nich”. Nie został jednak zwolniony i 10 dni później został przeniesiony do aresztu śledczego. Zarzut został później zmieniony na uchylanie się od płacenia podatków.

W listopadzie 2021 roku ujawniono, że Dmitrijowi postawiono również zarzuty „utworzenia grupy ekstremistycznej”. W październiku 2022 roku uznano go winnym „udziału w grupie ekstremistycznej” i „uchylania się od płacenia podatków”, skazano na karę pozbawienia wolności, wysoką grzywnę i zakazano mu zajmowania niektórych stanowisk przez pięć lat.

Andriej, budowlaniec i dekorator, został aresztowany w lipcu 2021 r. w związku ze sprawą karną związaną z inicjatywą „Zapracowany Lyatsyats”. Część zarzutów dotyczyła uszkodzenia samochodu sędziego rejonowego w Borysowie. W rezultacie został skazany na długoletnie więzienie i grzywnę.

We wrześniu 2024 r. Andriej został ponownie skazany na podstawie artykułu o „złośliwym nieposłuszeństwie wobec żądań administracji zakładu karnego”. Artykuł ten jest często stosowany w przypadku więźniów, którzy odmawiają współpracy z administracją, i przewiduje karę za urojone naruszenia. W rezultacie jego wyrok zwiększono do 17 lat.

Andrieja przeżyła trójka dzieci i żona, która ma poważne problemy zdrowotne.

Roman został aresztowany w marcu 2021 roku w związku ze sprawą karną toczącą się na podstawie artykułu „Współudział w umyślnych działaniach mających na celu podżeganie do nienawiści i niezgody społecznej ze względu na inną przynależność społeczną, popełnionych przez grupę osób”. Został skazany za przekazywanie informacji agencji informacyjnej BYPOL.

„18 marca 2021 roku Roman udał się do domu policjanta, aby sprawdzić adres opublikowany w internecie i zgłosić to do destrukcyjnego źródła. Wszedł do budynku, zadzwonił domofonem, spotkał się z mężem policjanta i uciekł. W domu wysłał wiadomość na Telegramie, potwierdzającą adres” – czytamy w dokumentach śledztwa.

Jesienią 2023 roku zaostrzono warunki jego przetrzymywania i Roman został przeniesiony do więzienia.

We wrześniu 2024 r. odbyła się rozprawa sądowa w sprawie zarzutu „złośliwego nieposłuszeństwa wobec żądań administracji zakładu karnego”, podczas której Romanowi groziła kara do dwóch lat pozbawienia wolności; wynik rozprawy nie jest znany.

Jewgienij jest aktywistą anarchistycznym. Został aresztowany 29 lipca 2021 roku w Mińsku. Podczas zatrzymania przeszukano jego mieszkanie i pobito go. Aby uzyskać dostęp do telefonu i komputera, funkcjonariusze założyli Jewgienijowi worek na głowę.

Podczas przewożenia go do aresztu śledczego skonfiskowano mu wszystkie książki i umieszczono go w rejestrze osób podatnych na ekstremizm, co wiązało się z adnotacją w aktach osobowych, specjalnym traktowaniem i dodatkową opieką psychologa.

Jewgienijowi postawiono początkowo zarzut „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego w nich udziału”. W styczniu 2022 roku jemu i innym oskarżonym w sprawie karnej postawiono dodatkowo zarzut przynależności do grupy ekstremistycznej za subskrypcję kanału „Pramen” w Telegramie. W momencie aresztowania kanał nie został jeszcze dodany do listy grup ekstremistycznych; nastąpiło to dopiero w listopadzie 2021 roku.

W kwietniu 2022 roku Jewgienij został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej. W kwietniu 2023 roku zaostrzono mu reżim detencyjny i przeniesiono go do zakładu karnego. W październiku 2025 roku sąd wydłużył jego karę pozbawienia wolności o kolejny rok za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji”.

Aleksander jest aktywistą ruchu anarchistycznego. Studiował budownictwo na uniwersytecie, a następnie geodezję inżynierską na Białoruskim Narodowym Uniwersytecie Technicznym. Od młodości pasjonuje się sportem: grał w drużynie piłkarskiej ligi DIY, trenował muay thai i uprawiał wspinaczkę górską.

Wczesnym rankiem 29 lipca 2021 roku Aleksander został zatrzymany, gdy wychodził z domu. Podczas zatrzymania był bity i przeszukiwany, a następnie przewieziony do Głównego Zarządu Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji, gdzie był torturowany i bity.

Początkowo oskarżono go o aktywny udział w proteście, który miał miejsce 23 sierpnia 2020 r. w Mińsku, chociaż wówczas odbył już karę aresztu administracyjnego za ten incydent.

W styczniu 2022 roku Aleksandrowi i innym oskarżonym w sprawie karnej postawiono zarzuty dodatkowej przynależności do grupy ekstremistycznej za subskrypcję kanału „Pramen” w Telegramie. W momencie aresztowania kanał „Pramen” nie znajdował się jeszcze na liście grup ekstremistycznych; nastąpiło to dopiero w listopadzie 2021 roku.

W kwietniu 2022 roku został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej. W kwietniu 2025 roku zaostrzono reżim detencyjny Aleksandra i przeniesiono go do więzienia. Później ujawniono, że sąd skazał go na dodatkowe sześć miesięcy w kolonii karnej o ogólnym rygorze za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji”.

Dmitrij został aresztowany w lipcu 2021 roku w związku ze sprawą karną dotyczącą próby zabójstwa propagandysty Grigorija Azarienoka na podstawie artykułu „Akt terrorystyczny”. Według prokuratury, dopuścił się on „umyślnych działań mających na celu przygotowanie aktu terrorystycznego przeciwko Azarenkowi”. Rozważano różne opcje, w tym przymusowe zmuszenie go do nagrania wiadomości wideo.

Dmitrij był jedynym oskarżonym w tej sprawie, który nie przyznał się do winy. Podczas rozprawy zeznał, że został wciągnięty w przestępstwo podczas eksperymentu śledczego. Twierdził, że po aresztowaniu był poddawany przemocy i torturom, zmuszony do podpisania zeznań. Podczas przesłuchania doznał poważnych obrażeń rąk, które uniemożliwiają mu obecnie pracę w pełnym wymiarze godzin. Na pierwszej rozprawie oświadczył również, że chce zrzec się obywatelstwa białoruskiego, ponieważ „nie ma żadnych powiązań z terroryzmem”.

W grudniu 2022 r. Dmitrij został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze oraz wysoką grzywnę.

Aleksiej został zatrzymany 1 lipca 2021 roku w Mińsku przez funkcjonariuszy Głównego Zarządu ds. Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji (GUBOPiK). Następnego dnia sąd skazał go na 15 dni aresztu administracyjnego, ale zamiast zwolnienia, został przeniesiony do aresztu śledczego. Został oskarżony w sprawie karnej o zbiorowe działania rażąco naruszające porządek publiczny.

Sprawa została rozpatrzona na podstawie czterech artykułów Kodeksu karnego: „organizowanie masowych zamieszek”, „utworzenie grupy ekstremistycznej”, „podżeganie do nienawiści społecznej” i „znieważenie funkcjonariusza państwowego”. Rozprawa odbyła się za zamkniętymi drzwiami, a szczegóły zarzutów nie są znane.

W kwietniu 2022 roku sąd skazał Aleksieja na 11 lat więzienia. Po procesie, prorządowe kanały opublikowały film, w którym twierdzono, że Aleksiej jest administratorem czatu Telegram „Kaskada”. Film o nim został wcześniej nagrany na TUT.BY.

W lipcu 2023 r. okazało się, że przebywa w areszcie tymczasowym, a 11 sierpnia 2023 r. ponownie uznano go winnym w nowej sprawie „tworzenia grupy ekstremistycznej”, co wydłużyło jego wyrok o kolejne 6 miesięcy.

Wadim odbywał kary aresztu administracyjnego w sierpniu i październiku 2020 r. Ostatnie aresztowanie miało miejsce 28 czerwca 2021 r. w ramach postępowania karnego dotyczącego incydentu w ośrodku łączności rosyjskiej marynarki wojennej w pobliżu Wilejki.

Według zeznań prokuratury przedstawionych w sądzie, Wadim i Aleksiej Głotowowie, „ubrani w kamuflaż i uzbrojeni w broń palną, weszli na teren obiektu wojskowego i podłożyli ładunki wybuchowe o promieniu rażenia do 11 metrów”. Jeden z nich nie eksplodował i został rozbrojony. Ekspertyza wykazała, że ładunki zostały odpalone za pomocą mechanizmu o opóźnionym działaniu.

Straty oszacowano na ponad 26 000 rubli. Doniesiono również, że Wadim „planował udać się na Ukrainę na szkolenie wojskowe”.

W grudniu 2022 r. uznano go za winnego i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze oraz wysoką grzywnę.

W 2025 roku odbyła się rozprawa sądowa w sprawie zmiany reżimu więziennego, w wyniku której Vadim został przeniesiony do więzienia.

Igor jest dziennikarzem telewizji Biełsat. Wcześniej pracował dla gazety „Biełorusy i Rynek” (Białorusini i Rynek) oraz białoruskiej redakcji Radia Swaboda. Publikował również w prasie rosyjskiej i ukraińskiej. Wraz z żoną, dziennikarką Jekateriną Andriejewą, napisał książkę „Białoruski Donbas”, studium roli Białorusinów w wojnie na wschodzie Ukrainy.

Został po raz pierwszy zatrzymany 16 lipca 2021 roku podczas masowych przeszukań niezależnych dziennikarzy pod zarzutem „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego w nich udziału”. Przeszukano jego mieszkanie, skonfiskowano sprzęt i książki, a następnie umieszczono go w areszcie tymczasowym. Został zwolniony 26 lipca.

W październiku 2024 roku pojawiła się wiadomość o jego drugim aresztowaniu . Prorządowe kanały Telegram opublikowały zdjęcie Igora w kajdankach oraz nagranie wideo, na którym twierdził, że jest prześladowany za wywiad z mediami uznanymi na Białorusi za „ekstremistyczne”. Krótko przed aresztowaniem, w komentarzu dla kanału telewizyjnego Dożd, zauważył, że „Putin obrał kurs ostrej eskalacji i prowadzi kraj ku wojnie totalnej”, a Łukaszenka, jego zdaniem, „najprawdopodobniej nie chce w niej bezpośrednio uczestniczyć, ale jest zmuszony stawić czoła rosnącej presji ze strony Kremla”.

W lutym 2025 roku Igorowi postawiono zarzuty „dyskredytowania Białorusi” i „wspierania działalności ekstremistycznej”. Proces rozpoczął się 21 lutego w Mińsku. Sąd odrzucił wniosek o przeprowadzenie niezależnej ekspertyzy, a 5 września tego samego roku dziennikarz został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Tatiana jest współzałożycielką szkoły Sympa dla młodych menedżerów administracji publicznej, ekspertką w projekcie badawczym Bipart oraz magistrem nauk politycznych.

Została zatrzymana w Mińsku w nocy z 28 na 29 czerwca 2021 roku na lotnisku podczas kontroli paszportowej przed wyjazdem z kraju. Wiadomo, że Tatiana miała lecieć nocnym lotem do Tbilisi. Później okazało się, że została zatrzymana w związku z wszczętym postępowaniem karnym. Tatianę przewieziono do aresztu tymczasowego w Okrestinie, a kilka dni później przeniesiono do aresztu śledczego.

6 lutego 2023 roku sąd rozpoczął rozpatrywanie jej sprawy pod zarzutem „współudziału w działaniach mających na celu przejęcie władzy”, „nawoływania do działań zagrażających bezpieczeństwu narodowemu” oraz „podżegania do nienawiści społecznej”. 17 marca tego samego roku sąd skazał Tatianę na posiedzeniu niejawnym na karę 10 lat pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze.

Siergiej, emerytowany podpułkownik, który wziął udział w przekazie wideo oficerów rezerwy do białoruskiego wojska, został zatrzymany 16 lipca 2021 r. po przeszukaniu jego domu.

Zgodnie z dekretem Łukaszenki, został on pozbawiony stopnia wojskowego po 28 latach nienagannej służby w Siłach Zbrojnych. Siergiej jest ojcem czwórki dzieci, z których dwoje jest nieletnich.

W grudniu 2021 roku postawiono mu zarzuty organizacji, przygotowywania lub aktywnego udziału w działaniach rażąco naruszających porządek publiczny. Siergiej został skazany na karę ograniczenia wolności bez skierowania do zakładu karnego i zwolniony na rozprawie.

Jegor został aresztowany w lutym 2021 roku, a następnie skazany za podpalenie czołgu T-72 w pociągu wojskowym na stacji kolejowej Stepianka. Według akt sprawy, w nocy 31 stycznia 2021 roku rzucił w czołg koktajlem Mołotowa z napisem „OGSB”. Jego działania zostały zakwalifikowane jako „akt terroryzmu”. Według prokuratury, Jegor dopuścił się podpalenia z powodu swoich poglądów politycznych.

Na początku października 2023 roku ogłoszono, że Jegor został przeniesiony do Aresztu Śledczego nr 1 w związku z nową sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „organizacja i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynny udział w takich działaniach”. W tej sprawie został skazany na dodatkowe sześć miesięcy więzienia.

Walentyn, członek Rady Wiasna i wiceprzewodniczący Międzynarodowej Federacji Praw Człowieka (FIDH), jest jednym z najbardziej uznanych ekspertów i analityków praw człowieka. Aktywnie działa na rzecz niedyskryminacji i sprzeciwu wobec kary śmierci, a także brał udział w konferencjach międzynarodowych, misjach praw człowieka i misjach obserwacji wyborów w krajach OBWE.

14 lipca 2021 r., po przeszukaniu jego mieszkania, został zabrany na przesłuchanie, a następnie tymczasowo aresztowany w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułów o „uchylaniu się od płacenia podatków” i „organizowaniu działań rażąco naruszających porządek publiczny”.

We wrześniu 2022 r. sprawa o unikanie płacenia podatków została umorzona, ale Valentinowi postawiono nowe zarzuty: przemytu i finansowania działań grupy, które rażąco naruszają porządek publiczny.

27 października 2022 r., podczas 41. Kongresu Międzynarodowej Federacji Praw Człowieka (FIDH), Valentin Stefanovic został ponownie wybrany na wiceprezesa organizacji.

W marcu 2023 roku został skazany na karę pozbawienia wolności i zobowiązany do zapłaty znacznego odszkodowania. Valentin nie przyznał się do winy w sądzie.

Z dostępnych informacji wynika, że zaostrzono warunki jego zatrzymania i przeniesiono go do więzienia.

Anton, wolontariusz fundacji Country for Life i grupy poszukiwawczej Angel, został zatrzymany 9 lipca 2021 r. w ramach „operacji KGB mającej na celu oczyszczenie społeczeństwa z radykałów” i umieszczony w areszcie tymczasowym pod zarzutem finansowania działalności grupy ekstremistycznej.

W październiku 2022 roku oskarżono go o „spisek mający na celu przejęcie władzy państwowej przy użyciu środków sprzecznych z konstytucją”, a w listopadzie tego samego roku Anton został skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze.