Andrey Mikhailovich Cedric

Andrei jest grodzieńskim dziennikarzem, publicystą i członkiem Związku Polaków na Białorusi. W 2011 roku został skazany na 3 lata więzienia z 2-letnim zawieszeniem kary za zniesławienie Łukaszenki. Został zwolniony za kaucją. W 2012 r. wszczęto przeciwko niemu nową sprawę karną za publikacje w mediach, ale w 2013 r. została ona umorzona z powodu braku dowodów popełnienia przestępstwa. Jesienią tego samego roku został zwolniony z odbywania kary w pierwszej sprawie.

25 marca 2021 roku Andriej został ponownie zatrzymany. Oskarżono go o podżeganie do nienawiści i wzywanie do sankcji. Zarzuty dotyczyły artykułów na temat protestów białoruskich w 2020 r., ochrony mniejszości polskiej i publikacji na temat sowieckiego ataku na Polskę w 1939 r. Spędził ponad 1,5 roku w areszcie tymczasowym i został skazany w lutym 2023 r.

Wiadomo, że Andriej odmówił napisania petycji o ułaskawienie. Obecnie nadal poddawany jest presji, pozbawiany jest możliwości widzeń i dostarczania paczek. Nie ma też od niego żadnych telefonów.

Aleksandra aresztowano w październiku 2020 r. i oskarżono o udział w wydarzeniach, które miały miejsce 11 października 2020 r. w pobliżu stacji metra Puszkinskaja, gdy ludzie próbowali ochronić pokojowo nastawionego demonstranta przed pobiciem przez policję. Podczas aresztowania grożono mu, zmuszano go do składania zeznań na wideo, w wyniku czego złamano mu nogę w pięciu miejscach. Po przesłuchaniach przyjęto go do aresztu śledczego z gipsem.

Jurij został aresztowany i skazany na podstawie kilku zarzutów, w tym nielegalnego posiadania broni białej. Wszystko zaczęło się od nagrania, na którym kierowca BMW bije mężczyznę z biało-czerwono-białą flagą. Wideo udostępniono w mediach społecznościowych i opublikowano adres kierowcy, Dmitrija Dawydiuka. Według śledczych, trzech mieszkańców Mińska postanowiło „dać nauczkę kierowcy”, przebijając opony jego samochodu.

Paweł, aktywista ruchu anarchistycznego, został zatrzymany w marcu 2021 r. w ramach postępowania karnego przeciwko anarchistom z obwodu brzeskiego. Został skazany za „udział w działaniach grupowych, które rażąco naruszają porządek publiczny” i „udział w organizacji przestępczej”. Wiadomo, że zarzuty opierają się na epizodzie związanym z „Marszem Nie-Pasożytów”, który miał miejsce 5 marca 2017 r., a także z wydarzeniami, które miały miejsce w pobliżu budynku Brzeskiego GUBOPiK w 2016 r.

Nikita, aktywista ruchu anarchistycznego, został zatrzymany w marcu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą przeciwko anarchistom z obwodu brzeskiego. Został skazany za „udział w działaniach grupowych, które rażąco naruszają porządek publiczny” i „udział w organizacji przestępczej”. Wiadomo, że zarzuty oparto na zdarzeniu związanym z „Marszem Nie-Pasożytów”, który miał miejsce 5 marca 2017 r.

Aleksandr, działacz anarchistyczny i członek Wolnego Związku Zawodowego, został zatrzymany w marcu 2021 r. w ramach postępowania karnego wszczętego przeciwko anarchistom z obwodu brzeskiego. Został skazany za „udział w działaniach grupowych, które rażąco naruszają porządek publiczny” i „udział w organizacji przestępczej”. Wiadomo, że zarzuty opierają się na epizodzie blokowania dróg w Brześciu w 2018 r., gdy miał miejsce protest przeciwko budowie fabryki baterii.

Według Komitetu Śledczego Tichona aresztowano i skazano za celowe przejechanie żołnierzy wojsk wewnętrznych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych podczas protestu, który odbył się 11 sierpnia 2020 r. w pobliżu stacji metra Puszkinskaja w Mińsku.

W marcu 2022 r. został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego” – zarzut często stawiany więźniom odmawiającym współpracy z władzami więziennymi – a jego reżim został zmieniony na surowy.

W 2024 roku Tichon został ponownie skazany na podstawie tego samego artykułu.

Tichon ma poważne problemy zdrowotne: ma trudności z trawieniem pokarmu, cierpi na ból oczu, przyspieszone bicie serca, skoki ciśnienia krwi i osłabiony układ odpornościowy.

Aleksander został zatrzymany po proteście przeciwko wynikom wyborów prezydenckich, który odbył się 11 sierpnia 2020 r. w Brześciu. Podczas tej akcji Giennadij Szutow został postrzelony w tył głowy, czego świadkiem był Aleksander. Później został skazany za stawianie oporu i próbę zabicia kapitana Romana Gawriłowa, który zastrzelił protestującego, oraz chorążego Arsenija Galicyna, który działał w charakterze ofiar.

Ekaterina, dziennikarka telewizji Biełsat, relacjonowała na żywo z dziedzińca Placu Przemian, gdzie 15 listopada 2020 r. pokojowi protestujący zebrali się na wiecu protestacyjnym, który odbył się w Mińsku pod hasłem „Wychodzę”. To były ostatnie słowa Romana Bondarenki, który został zamordowany przez siły bezpieczeństwa, a zgromadzeni przybyli, aby uczcić jego pamięć. Ekaterina została zatrzymana wraz ze swoją koleżanką Darią Chultsovą podczas ostrego stłumienia protestu, a później została skazana za „udział w akcjach zbiorowych, które w rażący sposób naruszają porządek publiczny”.

W kwietniu 2022 r. przeciwko Ekaterinie wszczęto nową sprawę karną, która już w lipcu tego samego roku została ponownie skazana, oskarżona o „zdradę” i skazana na osiem lat więzienia na trzy miesiące przed upływem pierwszego wyroku.

Nikita został aresztowany w październiku 2019 roku i skazany za ataki na budynki Aresztu Śledczego nr 1 oraz Sądu Miejskiego w Mińsku, dokonane w ramach solidarności z więźniami politycznymi. Początkowo został skazany na siedem lat więzienia, ale w wyniku apelacji wyrok skrócono do czterech lat. W maju 2020 roku Nikita został przeniesiony do zakładu karnego.

W marcu 2022 roku został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego” – zarzut często stawiany więźniom odmawiającym współpracy z władzami więziennymi. W marcu 2023 roku został ponownie przeniesiony do zakładu karnego.

Przez cały okres pobytu w więzieniu Nikita był poddawany nieustannej presji. Często trafiał do izolatki, gdzie przez dziesiątki dni przebywał w izolacji. Nie pozwolono mu na odwiedziny rodziny, ograniczono mu dostęp do korespondencji, a jego rzeczy osobiste zostały skonfiskowane. W odpowiedzi na trudne warunki, Nikita protestował głodówkami i odmową spełniania żądań władz. Regularnie wymierzano mu również kary za drobne wykroczenia, takie jak odmowa sprzątania dziedzińca czy komunikacji między celami.

Trzy miesiące przed zwolnieniem, w lutym 2025 r., Nikita stanął przed sądem po raz kolejny, oskarżony o „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego”, w wyniku czego został skazany na kolejny rok więzienia.

Do grudnia 2024 r. Nikita spędziła w sumie 568 dni w odosobnieniu, w tym dwa miesiące ciągłej izolacji.

Na początku grudnia 2025 r. Nikita spędziła 648 dni w izolacji.

Aktywista anarchistyczny został zatrzymany podczas przekraczania granicy białoruskiej w nocy z 28 na 29 października 2020 roku i oskarżony o „podpalenie” i „terroryzm”. Wcześniej odbywał karę pięciu lat pozbawienia wolności na podstawie artykułu 295-3 Kodeksu karnego Republiki Białorusi i został zwolniony w 2019 roku.

29 października 2021 roku w Homlu Siergiej został skazany na rok więzienia za „naruszenie warunków nadzoru” na podstawie wcześniejszego artykułu politycznego. W marcu 2023 roku i wrześniu 2024 roku został dwukrotnie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji kolonii karnej”. Artykuł ten służy do osądzenia więźniów odmawiających współpracy z administracją za fikcyjne naruszenia. W rezultacie łączny wyrok wyniósł 22 lata i 11 miesięcy.

Jesienią 2025 roku okazało się , że Siergiej Romanow niedawno trafił do szpitala na operację. Operacja była zaplanowana i przebiegła bez komplikacji. Wkrótce miał zostać przeniesiony z powrotem do kolonii karnej.

Działacz ruchu anarchistycznego został zatrzymany w nocy z 28 na 29 października 2020 r. podczas przekraczania granicy Białorusi wraz z grupą partyzancką Czarny Sztandar. Został oskarżony o podpalenie samochodów urzędników, a także wydziału policji drogowej i państwowej komisji kryminalistycznej.

W kwietniu 2024 r. Dmitry został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec wymagań administracji kolonii”. Na mocy tego artykułu więźniowie odmawiający współpracy z administracją są sądzeni za fikcyjne naruszenia. W rezultacie do jego 19-letniego wyroku dodano kolejne 9 miesięcy pozbawienia wolności.

Działacz ruchu anarchistycznego został zatrzymany podczas przekraczania granicy Białorusi w nocy z 28 na 29 października 2020 r. i został oskarżony o „podpalenie” i „terroryzm”.

We wrześniu 2022 r. przeciwko Dmitrijowi wszczęto nową sprawę karną, w wyniku której skazano go na pięć lat więzienia. Biorąc pod uwagę poprzedni wyrok, został ostatecznie skazany na 20 lat kolonii o zaostrzonym rygorze.

W sierpniu 2023 r. Dmitry został przeniesiony do więzienia za „naruszenie zasad porządku”.

Igor jest działaczem ruchu anarchistycznego i byłym więźniem politycznym w „sprawie anarchistycznej” w 2010 roku. Został zatrzymany podczas przekraczania granicy Białorusi w nocy z 28 na 29 października 2020 r. i oskarżony o „podpalenie” i „terroryzm”.

W sierpniu 2022 r. decyzją sądu Igor został przeniesiony do więzienia.

Na początku lipca 2024 r. Igor został przetransportowany do szpitala w Koladichi. Został tam przyjęty z podejrzeniem choroby wrzodowej żołądka, która pogłębiła się po strajku głodowym, który prowadził od 13 do 26 czerwca w „celi karnej” więzienia nr 8 w Żodino, gdzie odbywa karę.

Jeden z liderów inicjatywy Honest People, Ilya, aktywnie uczestniczył w kampanii wyborczej Wiktora Babariko, kierującego wydziałem weryfikacji podpisów. Został zatrzymany 4 sierpnia 2020 r. pod zarzutem przestępstw gospodarczych, ale później został skazany za „publikowanie informacji medialnych mających na celu dyskredytację władzy i dzielenie społeczeństwa ze względu na poglądy polityczne”.