Alexander Fomich Shego

Igor jest oskarżony o wykonanie 7 napisów na elewacjach budynków od kwietnia do grudnia 2021 roku. Dwa z tych napisów obraziły Łukaszenkę.

Podczas procesu oskarżony w pełni przyznał się do winy.

Jesienią 2023 roku po upływie kary został zwolniony.

Oskarżony w sprawie karnej wszczętej po wydarzeniach w Pińsku w nocy z 9 na 10 sierpnia 2020 r.

Oleg zostaje oskarżony o to, że złamał kołek (podtrzymujący drzewo), rozbił ten kij na 2 części, z czego jedną rzucił w stronę funkcjonariuszy policji. „Rzucił ten kij z zamiarem wyrządzenia szkody” i „celowo groził przemocą” policjantom. Rzucił też w stronę policji garść ziemi.

W dniu 20 sierpnia 2024 r. Oleg miał rozprawę w sprawie ustanowienia nadzoru prewencyjnego w sądzie w Bobrujsku i obwodzie. Może to wskazywać, że więzień polityczny został zwolniony we wrześniu .

Wasilij został uznany winnym w postępowaniu karnym w sprawie o znieważenie Łukaszenki. Zgodnie z zarzutami, 10 czerwca 2021 roku Wasilij udał się do sklepu, aby kupić alkohol, ale odmówiono mu. Następnie udał się do baru, gdzie kupił piwo, ale odmówił zapłaty. Po konflikcie zaczął głośno wrzeszczeć i awanturować się, krytykując personel baru, rząd i Łukaszenkę.

W październiku 2021 roku Anton został uznany winnym znieważenia urzędnika państwowego. Zarzuty wynikały z komentarza, jaki zamieścił pod wpisem na koncie więźnia politycznego Piotra Zinewicza w mediach społecznościowych. W komentarzu tym odniósł się do pełniącego obowiązki dowódcy mińskiej jednostki OMON, chorążego Jewgienija Sawicza.

Antonowi pozostało około ośmiu miesięcy aresztu domowego. Jednak z powodu domniemanych naruszeń warunków wyroku, 11 kwietnia 2023 roku, wyrok został podwyższony i skazano go na cztery miesiące kolonii karnej. Po rozprawie został tymczasowo aresztowany.

Został zwolniony na wolność latem 2023 roku, po odbyciu pełnej kary.

Andriej, szef klubu gier planszowych Kromverk i jeden z organizatorów festiwalu gier planszowych Unicon, został aresztowany we wrześniu 2021 roku jako administrator kanału Telegram i skazany za wykroczenie administracyjne. Nie został jednak zwolniony, ale trafił do aresztu śledczego pod zarzutem „znieważenia Łukaszenki” i „znieważenia urzędnika państwowego”.

W grudniu 2021 roku Andriej został uznany za winnego i skazany na karę ograniczenia wolności w zakładzie karnym o charakterze otwartym. Po ogłoszeniu wyroku został zwolniony z aresztu na sali sądowej, ale później tego samego wieczoru został ponownie aresztowany pod nowym zarzutem „znieważenia urzędnika państwowego” za komentarze internetowe na temat Karpenkowa, Kaczanowej i innych.

W marcu 2022 roku Andriej został ponownie uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Według obrońców praw człowieka, został zwolniony w lutym 2024 r. po odbyciu pełnej kary.

10 sierpnia 2021 roku Stanisław został zatrzymany na trzy dni. Podczas przeszukania znaleziono przy nim marihuanę, co doprowadziło do wszczęcia postępowania karnego na podstawie ustawy o narkotykach. Sąd uznał Stanisława winnym i skazał go na karę ograniczenia wolności i umieszczenie w zakładzie karnym o charakterze otwartym.

Po ogłoszeniu wyroku nie został zwolniony z aresztu, lecz pozostał w areszcie w związku z nową sprawą karną, wszczętą na podstawie artykułu „podżeganie do nienawiści”. Zarzuty wynikały z komentarzy Stanisława, występującego pod pseudonimem „Partizan”, zamieszczonych 24 września 2020 roku na czacie Telegram „Brześć 97%”.

W styczniu 2022 roku Stanisław został ponownie uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Został zwolniony w maju 2023 r. po odbyciu pełnej kary.

Siergiej został aresztowany we wrześniu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „organizowanie i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynny udział w nich”.

W styczniu 2022 roku został skazany za udział w bójce gangów podczas protestu po wyborach, który odbył się w Mińsku w dniach 9-10 sierpnia 2020 roku, i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Według obrońców praw człowieka, wyszedł na wolność wiosną 2023 roku, po odbyciu całej kary.

Olga została aresztowana w grudniu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „finansowanie grupowych działań rażąco naruszających porządek publiczny”.

Według ustaleń śledztwa, od 13 sierpnia do 19 grudnia 2020 r. Olga wraz z innymi osobami rzekomo finansowała uczestników nieautoryzowanych imprez masowych poprzez płacenie grzywien, kosztów sądowych, opłat państwowych i udzielanie innej pomocy finansowej.

W lipcu 2022 roku Olga została uznana za winną i skazana na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Została zwolniona w lipcu 2023 r. po odbyciu pełnej kary.

Stanisław został aresztowany we wrześniu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą po spontanicznych protestach, które odbyły się w Brześciu w dniach 10–11 sierpnia 2020 r. przeciwko sfałszowaniu wyborów prezydenckich.

W styczniu 2022 roku został skazany za udział w „masowych zamieszkach” i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze. Oskarżono go o celowe niszczenie płyt chodnikowych podczas przygotowywania „narzędzi zbrodni”. Oskarżono go również o spowodowanie obrażeń fizycznych, w postaci dwóch ran kciuka prawej ręki Igora Kalyagina, oraz o „pobicie” innych ofiar.

Został zwolniony na wolność latem 2024 roku, po odbyciu pełnej kary.

Mieszkaniec Baranowicz. Zajmował się przedsiębiorczością, następnie pracował jako kierowca ciężarówki.

W wyborach w 2020 roku próbował zarejestrować się jako kandydat na prezydenta, jednak Centralna Komisja Wyborcza odmówiła mu rejestracji.

Przed wyborami w 2020 roku zaczął aktywnie prowadzić kanał na YouTube „Tochka novozvrata” (obecnie ma 43,3 tys. subskrybentów). Wypowiedzi z tego kanału stały się podstawą postępowania karnego przeciwko Czudinowiczowi. W lipcu 2021 roku mężczyzna został zatrzymany. 1 maja 2022 roku został przeniesiony do więzienia zamkniętego.

Według obrońców praw człowieka zostanie zwolniony w marcu 2025 r.

Zatrzymany na podstawie artykułów 130, 368 i 369 Kodeksu karnego Republiki Białorusi.

10 czerwca 2022 r. sędzia Jelena Szilko uznała Iwana za winnego i skazała go na cztery lata pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze. Wkrótce został przeniesiony z Aresztu Śledczego nr 1 do Więzienia Mohylewskiego nr 4.

Pod koniec września Iwana przeniesiono do Kolonii Karnej nr 2 w Bobrujsku, a wkrótce do Aresztu Śledczego nr 7 w Brześciu. W grudniu więźnia politycznego przeniesiono do Aresztu Tymczasowego nr 1.

29 grudnia 2022 r. Sąd Rejonowy dla Dzielnicy Frunzenskiej w Mińsku rozpatrzył sprawę Iwana na podstawie art. 391 Kodeksu karnego (znieważenie sędziego). Wiadomo, że rozprawę prowadziła sędzia Anna Skuratowicz, a ostateczny wyrok wobec więźnia politycznego nie uległ zmianie.

W styczniu 2023 roku Iwana przeniesiono z Aresztu Śledczego nr 1 do Więzienia Mohylewskiego nr 4.

Na początku 2024 roku został przeniesiony do Kolonii Karnej nr 1.

30 stycznia 2025 r. odbył całą karę i został zwolniony.

Sekretarz prasowy A1.

Został zatrzymany 10 grudnia i skazany na areszt administracyjny. Jednak po zwolnieniu nie został zwolniony. Wiadomo, że siły bezpieczeństwa go pobiły.

Po jego aresztowaniu na kanałach prorządowych pojawił się „pełen skruchy film”, w którym powiedział, że rzekomo przekazywał informacje związane ze swoją działalnością zawodową osobom trzecim. Jednak firma stwierdziła wówczas, że Nikołaj nie miał dostępu do danych klientów.

Rozprawa odbyła się za zamkniętymi drzwiami, jednak okazało się , że Nikołaj Bredielow został uznany za niewinnego na podstawie części 2 artykułu 424 Kodeksu karnego (Nadużycie władzy lub uprawnień służbowych) i uniewinniony z powodu braku dowodów udziału w popełnieniu przestępstwa.

Został oskarżony o przekazywanie funduszy na celowe wspieranie działalności grupy ekstremistycznej (artykuł 361-2 Kodeksu karnego) — bloger Anton Motolko. Motolko zaprzeczył temu oskarżeniu.

Oczekuje się, że zostanie zwolniony w czerwcu 2025 r.

Siergiej został aresztowany 13 października 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą za publikacje i komentarze na temat Łukaszenki i szefa Wydziału Spraw Wewnętrznych Rejonu Głębokiego, podpułkownika policji Walerija Kruklińskiego.

W styczniu 2022 roku został uznany winnym „zniesławienia Łukaszenki”, „znieważenia Łukaszenki”, „znieważenia urzędnika państwowego” oraz „zniesławienia” i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej. Sąd nakazał mu również wypłatę odszkodowania za straty moralne na rzecz Kruklińskiego.

Został zwolniony w sierpniu 2024 r. po odbyciu pełnej kary.

Alexander został aresztowany we wrześniu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „chuligaństwo” i tymczasowo aresztowany do czasu rozprawy.

W grudniu 2021 r. został skazany za napisanie czerwono-białych graffiti i wyznanie miłości kandydatce na prezydenta Swietłanie Cichanouskiej. Wymierzono mu karę ograniczenia wolności w otwartym zakładzie karnym.

W czerwcu 2022 r. sąd nakazał zaostrzenie kary, zastępując karę ograniczenia wolności karą pozbawienia wolności w kolonii karnej do zakończenia kary.

Alexander został zwolniony w lutym 2023 r., po odbyciu pełnej kary.

Po uwolnieniu prześladowania Aleksandra nie ustały; był on wielokrotnie poddawany rewizjom i aresztowaniom administracyjnym za „pikietowanie”.

Latem 2023 roku został umieszczony w areszcie tymczasowym w związku z nową sprawą karną, a w grudniu tego samego roku uznano go winnym „rehabilitacji nazizmu” i „chuligaństwa” i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Według obrońców praw człowieka, wyszedł na wolność wiosną 2026 roku, po odbyciu całej kary.