Igor Grigorievich Kenyukh

Stanisław został uznany za winnego znieważenia sędziego w Mohylewie i skazany na trzy lata więzienia w otwartym zakładzie karnym. W wyniku amnestii karę zmniejszono o rok.

15 lutego 2022 roku funkcjonariusze KGB przyjechali do Stanisława na leczenie chemiczne, przeprowadzili rewizję i zmusili go do odblokowania telefonu. Następnie znalazł się w areszcie administracyjnym („na 24 godziny”), w którym przebywał do 29 kwietnia 2022 r.

29 kwietnia 2022 roku karę zastąpiono 5,5 miesiąca pozbawienia wolności w kolonii ogólnoreżimowej.

W dniu 24 października 2022 r. został zwolniony po odbyciu całorocznej kary orzeczonej przez sąd.

Natalia, obywatelka Białorusi i Szwajcarii, została zatrzymana 19 września 2020 r. podczas marszu kobiet – protestu w Mińsku. Podczas zatrzymania próbowała się uwolnić i zdarła kominiarkę z rąk funkcjonariusza policji. W rezultacie postawiono jej zarzuty karne i skazano ją za „stawianie oporu funkcjonariuszowi policji”.

We wrześniu 2021 r. sąd zmienił areszt Natalii na więzienie.

Została zwolniona 18 lutego 2022 r. dzięki staraniom dyplomatycznym władz szwajcarskich.

Iwan został zatrzymany w październiku 2019 r. i skazany za ataki na budynki Aresztu Śledczego nr 1 oraz Sądu Miejskiego w Mińsku na znak solidarności z więźniami politycznymi. Początkowo został skazany na 7 lat więzienia, ale po apelacji karę zmniejszono do 3,5 roku. W lutym 2021 roku został przeniesiony do więzienia do końca kary.

Został zwolniony warunkowo 29 stycznia 2022 roku. Z dokumentu wydanego po zwolnieniu wynika, że w ramach amnestii z dnia 15 maja 2020 r. jego kara pozbawienia wolności została zmniejszona o 1 rok. Pozostałą część kary obliczono według następującego schematu: 1,5 dnia w areszcie śledczym, 1 dzień w kolonii.

Nikita został aresztowany w październiku 2019 roku i skazany za ataki na budynki Aresztu Śledczego nr 1 oraz Sądu Miejskiego w Mińsku, dokonane w ramach solidarności z więźniami politycznymi. Początkowo został skazany na siedem lat więzienia, ale w wyniku apelacji wyrok skrócono do czterech lat. W maju 2020 roku Nikita został przeniesiony do zakładu karnego.

W marcu 2022 roku został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego” – zarzut często stawiany więźniom odmawiającym współpracy z władzami więziennymi. W marcu 2023 roku został ponownie przeniesiony do zakładu karnego.

Przez cały okres pobytu w więzieniu Nikita był poddawany nieustannej presji. Często trafiał do izolatki, gdzie przez dziesiątki dni przebywał w izolacji. Nie pozwolono mu na odwiedziny rodziny, ograniczono mu dostęp do korespondencji, a jego rzeczy osobiste zostały skonfiskowane. W odpowiedzi na trudne warunki, Nikita protestował głodówkami i odmową spełniania żądań władz. Regularnie wymierzano mu również kary za drobne wykroczenia, takie jak odmowa sprzątania dziedzińca czy komunikacji między celami.

Trzy miesiące przed zwolnieniem, w lutym 2025 r., Nikita stanął przed sądem po raz kolejny, oskarżony o „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego”, w wyniku czego został skazany na kolejny rok więzienia.

Do grudnia 2024 r. Nikita spędziła w sumie 568 dni w odosobnieniu, w tym dwa miesiące ciągłej izolacji.

Na początku grudnia 2025 r. Nikita spędziła 648 dni w izolacji.

Zwolniony wiosną 2026 roku po całkowitym odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

Nikitę zatrzymano i dotkliwie pobito we wrześniu 2020 r. Został skazany za udział w protestach, które odbyły się w Mińsku w dniach 9–11 sierpnia i 13 września 2020 r. Z materiałów sprawy wynika, że Nikita planował wziąć udział w protestach, omawiając trasy i działania na wypadek zatrzymania na czacie Telegram „Chas X”. Śledztwo wykazało, że przygotowywano atak na funkcjonariuszy policji.

W 2022 roku presja na Nikitę wzrosła: był wielokrotnie umieszczany w izolatce i więzieniu PKT. Wiadomo, że od 30 czerwca 2023 r. spędził pół roku w ośrodku zamkniętym. Jesienią 2023 r. wszczęto przeciwko niemu nową sprawę karną za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec administracji zakładu karnego” – artykuł, na podstawie którego więźniowie odmawiający współpracy z administracją są sądzeni za fikcyjne naruszenia. Proces rozpoczął się 3 listopada i zakończył w styczniu 2024 r., co oznacza przedłużenie wyroku o kolejny rok.

Według obrońców praw człowieka został zwolniony 10 marca 2025 r.

Cyryl został zatrzymany 4 października 2020 r. po „Marszu Wyzwolenia Więźniów Politycznych”, który odbył się w Mińsku. Później został skazany za udział w protestach.

W dniu 18 września 2023 r. został zwolniony po odbyciu całorocznej kary orzeczonej przez sąd.

Siergiej został zatrzymany 23 września 2020 r. i skazany za udział w protestach, które odbyły się w sierpniu 2020 r. w Mińsku przeciwko fałszerstwom w wyborach prezydenckich, a także za publikacje w kanale telegramu „Kierowcy 97%”.

Latem 2023 r. został zwolniony po odbyciu całorocznej kary orzeczonej przez sąd.

Nikołaj jest liderem niezarejestrowanej Białoruskiej Partii Socjaldemokratycznej (Narodnaja Hramada), byłym kandydatem na prezydenta, podpułkownikiem w stanie spoczynku i doktorem inżynierii. Był jednym z założycieli Białoruskiego Stowarzyszenia Wojskowego. Był wielokrotnie więziony z powodów politycznych.

W latach 90. organizował protesty, m.in. Mińską Wiosnę i marsz w 1999 roku.

W 2004 roku przewodził ulicznym protestom przeciwko fałszerstwom referendalnym, po czym w 2005 roku został skazany na trzy lata ograniczenia wolności. W wyniku amnestii ogłoszonej z okazji 60. rocznicy Dnia Zwycięstwa, jego wyrok został skrócony o rok. W 2010 roku brał udział w kampanii prezydenckiej i protestach w Mińsku, po czym został aresztowany i skazany w 2011 roku na sześć lat kolonii karnej o zaostrzonym rygorze. W styczniu 2012 roku i maju 2015 roku jego wyrok został podwyższony, co doprowadziło do uwięzienia. Został zwolniony w sierpniu 2015 roku w ramach ułaskawienia.

Po zwolnieniu kontynuował działalność polityczną i udział w protestach ulicznych. W 2016 roku z jego inicjatywy powstał Białoruski Kongres Narodowy. W 2020 roku poparł Swietłanę Cichanouską , żonę innego niezarejestrowanego kandydata, blogera Siergieja Cichanowskiego . Nikołaj został ponownie zatrzymany 31 maja 2020 roku, w drodze na jej pikietę wyborczą. Początkowo został skazany na 15 dni aresztu administracyjnego, ale nigdy nie został zwolniony. Następnie, w grudniu 2021 roku, został skazany za „organizowanie masowych zamieszek”.

Według obrońców praw człowieka oskarżeni w tej sprawie muszą zapłacić odszkodowanie w wysokości 29 milionów rubli.

11 września 2025 roku poinformowano o przymusowym przewiezieniu na Litwę 52 więźniów białoruskiego reżimu. Wśród zwolnionych był Mikołaj Statkiewicz. Mikołaj odmówił jednak opuszczenia Białorusi i musiał wyważyć drzwi autobusu, aby to zrobić. Po kilku godzinach oczekiwania w strefie neutralnej powrócił na Białoruś. Dopiero dwa miesiące później został ponownie aresztowany. Jego dokładne miejsce pobytu nie jest znane.

19 lutego 2026 roku ogłoszono, że Nikołaj został zwolniony. 21 stycznia doznał udaru mózgu. Wraca do zdrowia i obecnie ma problemy z mówieniem. Nikołaj przebywa obecnie w domu na Białorusi z żoną .

Od czasu zwolnienia Nikołaj nie posiada paszportu ani innych dokumentów , nie otrzymał też zaświadczenia lekarskiego ani dokumentacji medycznej. Stwarza to poważne trudności w zapewnieniu szybkiej opieki medycznej . Jego status prawny jako byłego więźnia politycznego jest również niejasny , co uniemożliwia mu wyjazd na rehabilitację .

Autor wideoblogów „Reporter Ludowy” i „Zastępcy YouTube” został zatrzymany i skazany za udział w wydarzeniach z dnia 29 maja 2020 r. w Grodnie, a także za rzekome znieważenie sędziego Sądu Okręgowego w Brześciu Andrieja Leszczenki i Mohylewa funkcjonariusz policji ds. zamieszek Witalij Awtuszenko.

W dniu 17 grudnia 2022 r. został zwolniony po odbyciu całorocznej kary orzeczonej przez sąd.

Dmitrij, członek grupy inicjatywnej na rzecz nominacji Swietłany Tichanowskiej na prezydenta, został zatrzymany 29 maja 2020 r. podczas pikiety wyborczej w Grodnie podczas zbierania podpisów i skazany w „sprawie Tichanowskiego”.

W dniu 21 października 2021 r. został zwolniony po odbyciu w całości kary orzeczonej przez sąd.