Dmitriy Vitalievich Bubenchik
- Strona główna
- Zaangażowany w represje
- Dmitriy Vitalievich Bubenchik
Dmitriy Vitalievich Bubenchik
Brał udział w wydawaniu orzeczeń sądowych o charakterze politycznym, co najmniej 29 orzeczeń o charakterze politycznym, za które orzeczono co najmniej 7 dni aresztu administracyjnego, co najmniej 4536 rubli grzywny oraz co najmniej 54 lata pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności.
18 listopada 2014 r. skazał działaczkę Olgę Kropotinę za nielegalną produkcję produktów medialnych.
17 grudnia 2016 r. potępił działaczy na rzecz praw człowieka Wiktora Sazonowa, Władimira Khilmanowicza i działacza Siergieja Wieremieenkę za udział w obchodach „Dnia Pamięci Powstańców 1863”.
23 marca 2017 r. skazał Wasilija Korobowa za udział w akcji „niepasożytów”.
W dniu 30 marca 2017 r. skazał działacza Nikołaja Solyanika na podstawie art. 23.34 Kodeksu administracyjnego.
14 maja 2018 r. skazał dziennikarza Pawła Mażejkę za nielegalną produkcję produktów medialnych.
W dniu 15 listopada 2018 r. skazał działacza Anatolija Myszkiewicza na podstawie art. 23.34 Kodeksu administracyjnego.
W dniu 22 kwietnia 2019 r. rozpatrzył sprawę dziennikarzy Alesia Denisowa, Aleksieja Kairisa i Kateriny Lawdatskiej o nielegalną produkcję produktów medialnych.
20 grudnia 2019 r. skazał działacza Siergieja Wieremieenkę za udział w proteście przeciwko integracji z Rosją.
27 maja 2020 r. sędzia skazał działacza Nikołaja Solianika za udział w spotkaniu z Siergiejem Tichanowskim.
Brał udział w wydawaniu orzeczeń sądowych o charakterze politycznym, co najmniej 29 orzeczeń o charakterze politycznym, za które orzeczono co najmniej 7 dni aresztu administracyjnego, co najmniej 4536 rubli grzywny oraz co najmniej 54 lata pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności.
18 listopada 2014 r. skazał działaczkę Olgę Kropotinę za nielegalną produkcję produktów medialnych.
17 grudnia 2016 r. potępił działaczy na rzecz praw człowieka Wiktora Sazonowa, Władimira Khilmanowicza i działacza Siergieja Wieremieenkę za udział w obchodach „Dnia Pamięci Powstańców 1863”.
23 marca 2017 r. skazał Wasilija Korobowa za udział w akcji „niepasożytów”.
W dniu 30 marca 2017 r. skazał działacza Nikołaja Solyanika na podstawie art. 23.34 Kodeksu administracyjnego.
14 maja 2018 r. skazał dziennikarza Pawła Mażejkę za nielegalną produkcję produktów medialnych.
W dniu 15 listopada 2018 r. skazał działacza Anatolija Myszkiewicza na podstawie art. 23.34 Kodeksu administracyjnego.
W dniu 22 kwietnia 2019 r. rozpatrzył sprawę dziennikarzy Alesia Denisowa, Aleksieja Kairisa i Kateriny Lawdatskiej o nielegalną produkcję produktów medialnych.
20 grudnia 2019 r. skazał działacza Siergieja Wieremieenkę za udział w proteście przeciwko integracji z Rosją.
27 maja 2020 r. sędzia skazał działacza Nikołaja Solianika za udział w spotkaniu z Siergiejem Tichanowskim.
Lista represjonowanych
- Stowarzyszenia
- Aktywiści
- Dwukrotnie więzień polityczny
- Dziennikarze
- Obcokrajowcy
- Rodzice nieletnich
- Stowarzyszenia
- Aktywiści
- Dwukrotnie więzień polityczny
- Dziennikarze
- Obcokrajowcy
- Rodzice nieletnich
Andriej jest dziennikarzem, publicystą i członkiem Związku Polaków na Białorusi z Grodna. W 2011 roku został skazany na trzy lata więzienia z dwuletnim zawieszeniem kary za zniesławienie Łukaszenki. Został zwolniony na własne poręczenie majątkowe. W 2012 roku wszczęto przeciwko niemu nowe postępowanie karne za publikacje w mediach, ale w 2013 roku zostało ono umorzone z powodu braku dowodów. Jesienią tego samego roku został zwolniony z pierwszej sprawy.
25 marca 2021 roku Andriej został ponownie aresztowany. Oskarżono go o podżeganie do nienawiści i nawoływanie do sankcji. Zarzuty obejmowały artykuły dotyczące protestów białoruskich w 2020 roku, obronę mniejszości polskiej oraz publikacje o sowieckiej inwazji na Polskę w 1939 roku. Spędził ponad półtora roku w areszcie tymczasowym i został skazany w lutym 2023 roku.
Wiadomo, że Andriej odmówił złożenia wniosku o ułaskawienie. Nadal jest poddawany presji i pozbawiany możliwości widzenia się z nim i otrzymywania paczek. Nie odebrał też żadnych telefonów.
28 kwietnia 2026 roku Andrzej Poczobut został zwolniony po długich negocjacjach i wymianie za białoruskich szpiegów w Polsce. Został natychmiast przetransportowany do Polski.