Dmitriy Nikolaevich Strebkov

Został zatrzymany wraz z żoną za „podpalenie kłód w celu zakłócenia ruchu kolejowego”.

Żonę zwolniono z aresztu śledczego, mężczyzna pozostał w areszcie.

Na opublikowanym prorządowym kanale Siergiej został dotkliwie pobity.

Trener fitness z Soligorska.

Z akt sprawy wynika, że w styczniu 2021 r. Gawriłow kupił i przekazał puszki z farbą w aerozolu dwóm przyjaciołom, Tatyanie i Olegowi Biruly. Następnie, od stycznia do lutego 2021 r., ci ostatni umieszczali napisy i rysunki na różnych obiektach infrastruktury w Soligorsku, „psując je”.

W sierpniu 2021 r. Gawriłow w drodze porozumień, w tym za wynagrodzeniem materialnym, wciągnął innego znajomego Siergieja Pasiuka w „działalność ekstremistyczną”.

Następnie od sierpnia do grudnia 2021 roku oskarżeni rozprowadzali ulotki i inne materiały drukowane na terenie Soligorska. Badanie treści „Cieśnej Gaziety”, której kopie zatrzymano trenera, wykazało, że Gawriłow był rzekomo zamieszany w podżeganie do nienawiści lub niezgody na tle rasowym, narodowym, religijnym lub innym społecznym, popełnianym przez grupę osób.

Działacz Wilejki. Od 9 sierpnia 2021 r. przebywał „24 godziny” na izolatkach Smolewicz i Wilejka. W dniu 20.10.2021 dowiedziała się , że został umieszczony w Areszcie Tymczasowym w Akrestsinie i wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne.

W dniu 18 lipca 2023 r. został zwolniony po odbyciu w całości kary orzeczonej przez sąd.

15 lutego 2024 roku działaczka przestała się komunikować. Później okazało się , że Kudik przebywa w miejscowym areszcie tymczasowym, gdzie odbywa 15 dni aresztu administracyjnego. Nie został on jednak zwolniony po odbyciu kary; przebywał w areszcie w ramach sprawy karnej.

Jewgienij jest aktywistą anarchistycznym. Został aresztowany 29 lipca 2021 roku w Mińsku. Podczas zatrzymania przeszukano jego mieszkanie i pobito go. Aby uzyskać dostęp do telefonu i komputera, funkcjonariusze założyli Jewgienijowi worek na głowę.

Podczas przewożenia go do aresztu śledczego skonfiskowano mu wszystkie książki i umieszczono go w rejestrze osób podatnych na ekstremizm, co wiązało się z adnotacją w aktach osobowych, specjalnym traktowaniem i dodatkową opieką psychologa.

Jewgienijowi postawiono początkowo zarzut „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego w nich udziału”. W styczniu 2022 roku jemu i innym oskarżonym w sprawie karnej postawiono dodatkowo zarzut przynależności do grupy ekstremistycznej za subskrypcję kanału „Pramen” w Telegramie. W momencie aresztowania kanał nie został jeszcze dodany do listy grup ekstremistycznych; nastąpiło to dopiero w listopadzie 2021 roku.

W kwietniu 2022 roku Jewgienij został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej. W kwietniu 2023 roku zaostrzono mu reżim detencyjny i przeniesiono go do zakładu karnego. W październiku 2025 roku sąd wydłużył jego karę pozbawienia wolności o kolejny rok za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji”.

Igor został po raz pierwszy skazany za rozwinięcie transparentu z napisem: „Dopóki w kraju panuje bezprawie, opór jest naszym obowiązkiem”, blokując ruch uliczny. Został ukarany wysoką grzywną.

Później został ponownie skazany za znieważenie władz za pośrednictwem komentarza na czacie „Mołodeczno za Życie” i otrzymał środek zapobiegawczy w postaci „aresztu domowego”. Igor jest niepełnosprawny, ponieważ brakuje mu jednej nogi.

Pod koniec 2024 roku okazało się, że Igor został ponownie zatrzymany i osadzony w areszcie. W lipcu 2025 roku został skazany na podstawie artykułu „Wspieranie działalności ekstremistycznej” i skazany na karę pozbawienia wolności oraz wysoką grzywnę.

Aleksandra aresztowano w styczniu 2021 r. w związku ze sprawą masowych zamieszek i skazano pod zarzutem uczestnictwa w kanałach Telegram o „radykalnej orientacji”, a także zamiaru uszkodzenia lub zniszczenia trzech kiosków Tabakerka.

Andrey, chirurg szczękowo-twarzowy w szpitalu dziecięcym, został zatrzymany w maju 2021 r. po przeszukaniu w ramach postępowania karnego wszczętego na podstawie artykułu o „obrazie prezydenta”. Jego żona i dzieci zostali zmuszeni do opuszczenia kraju. Później Andrieja oskarżono o „udział w działaniach grupowych rażąco naruszających porządek publiczny” i „udział w masowych zamieszkach”.

W kwietniu 2022 r. Andriej został skazany na podstawie czterech zarzutów karnych za udział w protestach, które odbyły się w Mińsku w 2020 r., oraz za publikacje w mediach społecznościowych, które zostały zakwalifikowane jako znieważające i podżegające do nienawiści.

W czerwcu 2024 r. zwiększono mu karę i przeniesiono go do więzienia do końca odbywania kary.

Ilja został skazany za próbę podpalenia budynku prokuratury w Żodzinie w październiku 2020 r. Według śledczych, podpalił urządzenie, które sam wykonał na ganku, aby wyrazić swoją pogardę dla działań organów ścigania. W wyniku rozsypania mieszanki produktów naftowych i fragmentów butelek uszkodzone zostały drzwi wejściowe i zadaszenie, co spowodowało straty o wartości ponad 1500 rubli.

Andrei jest grodzieńskim dziennikarzem, publicystą i członkiem Związku Polaków na Białorusi. W 2011 roku został skazany na 3 lata więzienia z 2-letnim zawieszeniem kary za zniesławienie Łukaszenki. Został zwolniony za kaucją. W 2012 r. wszczęto przeciwko niemu nową sprawę karną za publikacje w mediach, ale w 2013 r. została ona umorzona z powodu braku dowodów popełnienia przestępstwa. Jesienią tego samego roku został zwolniony z odbywania kary w pierwszej sprawie.

25 marca 2021 roku Andriej został ponownie zatrzymany. Oskarżono go o podżeganie do nienawiści i wzywanie do sankcji. Zarzuty dotyczyły artykułów na temat protestów białoruskich w 2020 r., ochrony mniejszości polskiej i publikacji na temat sowieckiego ataku na Polskę w 1939 r. Spędził ponad 1,5 roku w areszcie tymczasowym i został skazany w lutym 2023 r.

Wiadomo, że Andriej odmówił napisania petycji o ułaskawienie. Obecnie nadal poddawany jest presji, pozbawiany jest możliwości widzeń i dostarczania paczek. Nie ma też od niego żadnych telefonów.

Denis jest dziennikarzem i redaktorem-wolontariuszem białoruskiej wersji InformNapalmu, niezależnym korespondentem gazety Nowaja Czas. Jego śledztwa dotyczyły wpływu „rosyjskiego świata” na Białoruś i Syrię, budownictwa w Kuropatach oraz przejścia byłych funkcjonariuszy Berkutu do białoruskich sił bezpieczeństwa.

W marcu 2021 roku został zatrzymany przez funkcjonariuszy KGB pod zarzutem „ingerencji w działalność policji”. Przeszukania przeprowadzono w jego mieszkaniu, mieszkaniu jego matki i mieszkaniu jego 95-letniej babci. W 2022 roku okazało się, że oskarżono go również o współpracę z ukraińskim wywiadem.

We wrześniu 2022 r. Denis został skazany na podstawie artykułów o „zdradzie stanu” i „ingerencji w działalność funkcjonariusza służb wewnętrznych”, ale ten ostatni zarzut został później zastąpiony zarzutem „nielegalnego gromadzenia lub rozpowszechniania danych dotyczących życia osobistego”.

W czerwcu 2023 r. został przeniesiony do więzienia o zaostrzonym rygorze, nie informując o tym rodziny ani prawnika.

W kwietniu 2024 roku więźniowi politycznemu odebrano przesyłki, a wysyłanie witamin wymaga teraz zgody lekarza więziennego.

Według śledczych Nikita został zatrzymany i skazany za rzucenie koktajlem Mołotowa w stronę personelu wojskowego w dniu 10 sierpnia 2020 r. Prokuratura zarzuciła, że butelki zostały ukryte i przekazane mu przez Leonida Kowalowa z propozycją podpalenia budynku, autobusu lub wozu ryżowego. Nikita odmówił składania zeznań, nie przyznał się do winy i zeznał, że w areszcie śledczym przebywał pod presją fizyczną i psychiczną. W chwili aresztowania miał 16 lat i cierpiał na epilepsję.

W lipcu 2021 roku został ponownie skazany na podstawie artykułu „Przemoc lub groźba użycia przemocy” za incydent z udziałem pracowników Aresztu Śledczego. W czerwcu 2022 roku Nikita po ukończeniu 18 lat został przeniesiony do kolonii dla dorosłych, a w sierpniu tego samego roku kara została zaostrzona, trafiając do więzienia.

W lipcu 2024 r. toczył się proces więźnia politycznego za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec administracji kolonii”, co często odnosiło się do więźniów odmawiających współpracy z administracją.

Ekaterina, dziennikarka telewizji Biełsat, relacjonowała na żywo z dziedzińca Placu Przemian, gdzie 15 listopada 2020 r. pokojowi protestujący zebrali się na wiecu protestacyjnym, który odbył się w Mińsku pod hasłem „Wychodzę”. To były ostatnie słowa Romana Bondarenki, który został zamordowany przez siły bezpieczeństwa, a zgromadzeni przybyli, aby uczcić jego pamięć. Ekaterina została zatrzymana wraz ze swoją koleżanką Darią Chultsovą podczas ostrego stłumienia protestu, a później została skazana za „udział w akcjach zbiorowych, które w rażący sposób naruszają porządek publiczny”.

W kwietniu 2022 r. przeciwko Ekaterinie wszczęto nową sprawę karną, która już w lipcu tego samego roku została ponownie skazana, oskarżona o „zdradę” i skazana na osiem lat więzienia na trzy miesiące przed upływem pierwszego wyroku.

Aleksiej został zatrzymany i skazany za posiadanie broni i rzekome przygotowanie jej do masowych zamieszek. W przesłuchaniu oświadczył, że przyznał się jedynie do posiadania broni i nie rozumie, dlaczego proces toczył się za zamkniętymi drzwiami. Aleksiej nazwał oskarżenie o przygotowywanie zamieszek „polowaniem na czarownice”.

Pod koniec grudnia 2021 roku okazało się, że kara dla Aleksieja jest zaostrzona i przenosi się go do więzienia.

Zimą 2024 r. więzień polityczny stanął przed sądem w nowej sprawie karnej za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec wymogów administracji Zakładu Karnego”. Na mocy tego artykułu więźniowie odmawiający współpracy z administracją są sądzeni za fikcyjne naruszenia.

Anton został zatrzymany, dotkliwie pobity, a później skazany za uszkodzenie samochodu żony policjanta w Nowej Borowej.

Jego żonie i dzieciom udało się opuścić Białoruś.

Nikita został aresztowany w październiku 2019 roku i skazany za ataki na budynki Aresztu Śledczego nr 1 oraz Sądu Miejskiego w Mińsku, dokonane w ramach solidarności z więźniami politycznymi. Początkowo został skazany na siedem lat więzienia, ale w wyniku apelacji wyrok skrócono do czterech lat. W maju 2020 roku Nikita został przeniesiony do zakładu karnego.

W marcu 2022 roku został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego” – zarzut często stawiany więźniom odmawiającym współpracy z władzami więziennymi. W marcu 2023 roku został ponownie przeniesiony do zakładu karnego.

Przez cały okres pobytu w więzieniu Nikita był poddawany nieustannej presji. Często trafiał do izolatki, gdzie przez dziesiątki dni przebywał w izolacji. Nie pozwolono mu na odwiedziny rodziny, ograniczono mu dostęp do korespondencji, a jego rzeczy osobiste zostały skonfiskowane. W odpowiedzi na trudne warunki, Nikita protestował głodówkami i odmową spełniania żądań władz. Regularnie wymierzano mu również kary za drobne wykroczenia, takie jak odmowa sprzątania dziedzińca czy komunikacji między celami.

Trzy miesiące przed zwolnieniem, w lutym 2025 r., Nikita stanął przed sądem po raz kolejny, oskarżony o „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego”, w wyniku czego został skazany na kolejny rok więzienia.

Do grudnia 2024 r. Nikita spędziła w sumie 568 dni w odosobnieniu, w tym dwa miesiące ciągłej izolacji.

Na początku grudnia 2025 r. Nikita spędziła 648 dni w izolacji.