Павел Іванавіч Казакоў

Уладзімір быў затрыманы 30 снежня 2020 года ў межах крымінальнай «справы Аўтуховіча» па абвінавачанні ў «падрыхтоўцы тэракту», аднак пазней гэтае абвінавачанне было знята. У траўні 2021 года яго асудзілі за «гвалт у дачыненні да службовай асобы». Следства сцвярджала, што пры затрыманні ён пагражаў следчым і разбіў свой мабільны тэлефон.

Разгляд «справы Аўтуховіча» пачаўся ў траўні 2022 года. Падчас суда Уладзіміра некалькі разоў выдалялі з паседжанняў і адпраўлялі ў карцэр. На адным з чэрвеньскіх паседжанняў яго змясцілі ў клетку ў адной бялізне, прышпіліўшы рукі кайданкамі да кратаў. У адказ Уладзімір аб'явіў галадоўку, якую трымаў 11 дзён. Па гэтай справе ён быў асуджаны за «стварэнне злачыннай арганізацыі» і «замах на захоп улады».

У снежні 2022 года Уладзіміру прад'явілі новае абвінавачанне за абразу пракурора Людмілы Герасіменкі, якая прадстаўляла абвінавачанне па «справе Аўтуховіча», і дадалі дадатковы тэрмін. У выніку яго прыгаварылі да 20 гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму.

У кастрычніку 2023 года пераведзены на турэмны рэжым.

Ірына была затрымана ў снежні 2020 года разам з сынам у межах крымінальнай "справы Аўтуховіча". Мікалая Аўтуховіча ўлады назвалі "арганізатарам і кіраўніком тэрарыстычнай групоўкі". Яе абвінавацілі ва ўдзеле ў "тэрарыстычнай арганізацыі", якая мае дачыненне да падпалаў маёмасці супрацоўнікаў міліцыі. Ірына была асуджаная за "ўдзел у злачыннай арганізацыі", "акт тэрарызму", "замах на захоп улады", а таксама за ўдзел у пратэстнай акцыі, якая праходзіла ў верасні 2020 года ў Брэсце.

Павал, сын праваслаўнага святара і супрацоўнік аддзела прымусовага выканання Ленінскага раёна горада Брэста, быў затрыманы 1 снежня 2020 года разам з бацькамі ў межах крымінальнай "справы Аўтуховіча". Мікалая Аўтуховіча ўлады назвалі "арганізатарам і кіраўніком тэрарыстычнай групоўкі". Павел быў асуджаны за "ўдзел у злачыннай арганізацыі", "акт тэрарызму", "замах на захоп улады" і "незаконныя дзеянні ў адносінах да агнястрэльнай зброі".

У кастрычніку 2023 году яго перавялі на турэмны рэжым.

Любоў, жонка праваслаўнага святара, была затрымана 1 снежня 2020 года разам з мужам і сынам у межах крымінальнай "справы Аўтуховіча". Мікалая Аўтуховіча ўлады назвалі "арганізатарам і кіраўніком тэрарыстычнай групоўкі". Паводле следства, яна дапамагала Аўтуховічу збіраць інфармацыю пра супрацоўнікаў праваахоўных органаў і давала жыллё, дзе ўдзельнікі “справы” захоўвалі зброю. Любоў асудзілі за "ўдзел у злачыннай арганізацыі", "акт тэрарызму", "замах на захоп улады" і "незаконныя дзеянні ў адносінах да агнястрэльнай зброі".

Праваслаўны святар, настаяцель храма святога Архангела Міхаіла ў аграгарадку Сцяпанкі Жабінкаўскага раёна Брэсцкай вобласці, быў затрыманы 1 снежня 2020 года разам з жонкай і сынам у межах крымінальнай "справы Аўтуховіча". Мікалая Аўтуховіча ўлады назвалі "арганізатарам і кіраўніком тэрарыстычнай групоўкі". Сяргея асудзілі за "ўдзел у злачыннай арганізацыі", "акт тэрарызму" і "замах на захоп улады".

Павел быў затрыманы 1 снежня 2020 года разам з Мікалаем Аўтуховічам , якога ўлады адразу аб'явілі «арганізатарам і кіраўніком тэрарыстычнай групоўкі». Яго асудзілі за "ўдзел у злачыннай арганізацыі" і "акт тэрарызму".

У лютым 2024 года адбыўся суд па пытанні змены ўмоваў рэжыму, але вынік пакуль невядомы. Увесну таго ж года з Паўла і двух іншых фігурантаў "справы" спагналі больш за 40 тысяч рублёў кампенсацыі за пашкоджанне маёмасці міліцыянтаў.

У Паўла часта бывае высокі ціск і дрэннае самаадчуванне, апухаюць моцна ногі, так што ён не можа надзець абутак.

Мікалай, ветэран Афганскай кампаніі, прадпрымальнік і грамадскі дзеяч, раней неаднаразова падвяргаўся пераследу за сваю грамадзянскую пазіцыю. Ён быў затрыманы 1 снежня 2020 года і асуджаны па некалькіх артыкулах, у тым ліку "стварэнне злачыннай арганізацыі" і "замах на захоп улады", атрымаўшы вялікі тэрмін зняволення і штраф, пры гэтым першыя пяць гадоў ён правядзе на турэмным рэжыме.

Увесну 2024 года з Мікалая і двух іншых фігурантаў "справы" спагналі кампенсацыю за пашкоджанне маёмасці міліцыянтаў на суму больш за 40 тысяч рублёў.

У лістападзе 2025 года ў Мікалая скончылася 5 гадоў турэмнага рэжыму і яго перавялі ў ПК-14, дзе яго адразу ж адправілі ў ПКТ. Хутчэй за ўсё Мікалая зноў адправяць на турэмны рэжым.

Актывіст анархічнага руху быў затрыманы ў ноч з 28 на 29 кастрычніка 2020 года пры пераходзе мяжы Беларусі разам з партызанскай групай "Чорны Сцяг". Яго абвінавацілі ў падпалах аўтамабіляў службоўцаў, а таксама аддзялення ДАІ і дзяржаўнага камітэта судовай экспертызы.

У красавіку 2024 года Зміцер быў паўторна асуджаны за "злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі калоніі". Па дадзеным артыкуле судзяць зняволеных, якія адмаўляюцца ад супрацоўніцтва з адміністрацыяй, за выдуманыя парушэнні. У выніку да ягонага 19-гадовага тэрміну дадалі яшчэ 9 месяцаў зняволення.

Іван, які мае дзве вышэйшыя адукацыі, раней працаваў мастаком-дызайнерам, а затым стаў мультыплікатарам, рэжысёрам і мантажорам відэа. Ён таксама з'яўляецца мастаком і аўтарам апавяданняў. 21 кастрычніка 2020 года яго затрымалі і асудзілі па версіі абвінавачання за размяшчэнне ў Telegram-канале заклікаў да дэстабілізацыі грамадскага парадку, уключаючы падпал будынкаў КДБ і пракуратуры Ашмянскага раёна.

У снежні 2022 года яго паўторна судзілі за "непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі". У маі 2024 года Іван зноў быў асуджаны за "злоснае непадпарадкаванне" і дадаткова пазбаўлены волі на 2 гады.

На момант траўня 2026 года, па сведчаннях аднаатраднікаў, Іван адсядзеў у ПКТ і ШІЗА ўсяго 1065 дзён , што складае прыкладна 35,5 месяцаў ці 2 гады 9 месяцаў адпаведна.

Уладзімір, былы сілавік і валанцёр каманды кандыдата ў прэзідэнты Святланы Ціханоўскай, быў арыштаваны 4 чэрвеня 2020 года і асуджаны ў чэрвені 2021 года па "справе Ціханоўскага". Крымінальная справа была ўзбуджана пасля пікету, які адбыўся 29 траўня 2020 года ў Гродне, дзе былі затрыманы Сяргей Ціханоўскі і яго прыхільнікі.

У 2022 годзе Ўладзімір быў пераведзены на турэмны рэжым.

У ліпені 2023 года ён быў паўторна асуджаны — за "злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі калоніі".

З верасня 2023 года Уладзіміра ўтрымліваюць у рэжыме інкамунікада, яго змясцілі ў памяшканне камернага тыпу (ПКТ), яму рэгулярна выпісваюць новыя дысцыплінарныя парушэнні. Яго таксама пазбавілі перадач, спатканняў і тэлефонных званкоў.

У лютым 2025 года адбыўся трэці суд па артыкуле "злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі калоніі". Па дадзеным артыкуле судзяць зняволеных, якія адмаўляюцца ад супрацоўніцтва з адміністрацыяй, на падставе меркаваных парушэнняў. У выніку ягоны агульны тэрмін пазбаўлення волі склаў 6 гадоў.

Індывідуальны прадпрымальнік быў затрыманы і асуджаны па трох крымінальных артыкулах за ўдзел у падзеі, якая адбылася падчас разгону людзей 11 кастрычніка 2020 года каля станцыі метро "Пушкінская".

У красавіку 2022 года Івана зноў асудзілі за ўдзел у акцыі пратэсту, але на выніковы тэрмін гэта не паўплывала. Аднак у лістападзе гэтага ж года яму дадалі яшчэ адзін год пазбаўлення волі, асудзіўшы за "непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы".

У верасні 2023 года быў асуджаны дадаткова на 3 гады пазбаўлення волі за "гвалт у дачыненні да службовай асобы".

У сакавіку 2024 года пераведзены на турэмны рэжым на 3 гады.