Paul Ivanovich Kazakov

W dniu 20 czerwca 2023 roku odbyła się rozprawa apelacyjna. Wyrok wszedł w życie.

Aleksandra została zatrzymana w lutym 2023 r. po powrocie na Białoruś, a następnego dnia skazana na podstawie artykułu administracyjnego za „rozpowszechnianie materiałów ekstremistycznych” na 10 dni. Jednakże po odbyciu aresztu nigdy nie została zwolniona, ponieważ wszczęto przeciwko niej postępowanie karne za udzielenie dwóch wywiadów przedstawicielowi źródła informacji uznawanego za „grupę ekstremistyczną”.

Oskarżono ją o wspieranie „grup ekstremistycznych”, administrowanie kanałami Telegram, podżeganie do nienawiści, znieważanie władz, rozpowszechnianie danych osobowych i zniesławianie Łukaszenki. Została skazana na podstawie ośmiu artykułów karnych.

W marcu 2024 r. sąd rozpatrzył apelację i skrócił jej wyrok o rok, bez prawa do dalszego odwołania.

W maju 2024 roku okazało się, że została ponownie skazana za „obrażenie urzędnika państwowego i sędziego”.

Wiosną 2025 roku pojawiła się informacja, że przeciwko Aleksandrze wszczęto kolejną sprawę karną i przeniesiono ją do aresztu śledczego.

Anatolij został skazany za pozostawienie na swoim profilu w Odnoklassnikach publikacji zawierających poniżające informacje o Łukaszence. Według stanowiska prokuratury, ich celem było publiczne naruszenie autorytetu władzy państwowej i rozmyślne rozpowszechnianie nieprawdziwych, poniżających Łukaszenkę informacji.

Anatolij w pełni przyznał się do winy.

Przez kilka miesięcy przebywał w areszcie śledczym KGB, następnie w I areszcie śledczym w Mińsku, później został przeniesiony do aresztu śledczego w więzieniu w Grodnie.

Nikołaj to były celnik, działacz Białoruskiej Partii Socjaldemokratycznej Hramada. Zarzuca się mu udzielanie pomocy finansowej tym, którzy chcą nielegalnie przekroczyć granicę białorusko-litewską, tworzenie formacji ekstremistycznej lub udział w niej.

Pracuje jako terapeuta w izbie przyjęć szpitala miejskiego w Lidzie. Według wstępnych informacji zostali zatrzymani za lajki i komentarze w 2020 roku.

Wkrótce okazało się, że Andriej Kraśnik będzie ponownie sądzony: 17 kwietnia 2023 r. odbyła się rozprawa w sprawie przeciwko więźniowi politycznemu z części 2 art. 366 kk (przemoc lub groźba wobec funkcjonariusza) oraz część 1 art. 342 Kodeksu karnego (Organizacja i przygotowanie czynności rażąco naruszających porządek lub czynny w nich udział). Sprawę wyznaczono do rozpatrzenia przez sędziego Władimira Fiodorowicza .

Skazany za komentarze w Internecie.

Przewodniczący podstawowej organizacji związkowej Białoruskiego Niezależnego Związku Zawodowego Pracowników JSC „Grodno Azot”.

Powodem wszczęcia postępowania karnego przeciwko liderowi związkowemu, zdaniem prokuratury, była jego rozmowa z dziennikarką telewizji Biełsat, podczas której „udzielił jej pewnych informacji”.

Telefon Andrieja był na podsłuchu, a rozmowy były nagrywane przez służby bezpieczeństwa. Po zwolnieniu z zakładu wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne.

Oskarża się go o propagowanie działalności ekstremistycznej i dyskredytowanie Republiki Białoruś. Wcześniej pierwszorzędna organizacja Białoruskiego Niezależnego Związku Zawodowego Robotników Grodzieńskiego Azotu OJSC została uznana za ekstremistyczną. Sąd Okręgowy w Grodnie podjął decyzję o zakazie działalności organizacji i jej likwidacji.

Został zatrzymany na sali sądowej, wcześniej przebywał w areszcie domowym.

W 2020 był na czacie Lida 97%, gdzie aktywnie pisał wiadomości. Napisał też o swoich działaniach w planie Peramog - powiedział to w filmie na prorządowych kanałach telegramu. Według funkcjonariuszy bezpieczeństwa wzywał do strajków, protestów, a także do organizowania sabotażu na kolei.

Prorządowe kanały telegramowe donoszą, że przeciwko Dmitrijowi wszczęto postępowanie karne za celowe wyłączanie linii komunikacyjnych i organizowanie akcji grupowych, które rażąco naruszają porządek publiczny.

Artur pochodzi z Pińska. Studiował w Słonimskiej Szkole Medycznej, którą ukończył z wyróżnieniem i po ukończeniu studiów został skierowany do Grodna. Rozpoczął studia na Grodzieńskim Państwowym Uniwersytecie Medycznym, ponadto pracował jako ratownik medyczny zespołu wizytującego w ambulansie.

Według prorządowych kanałów telegramowych został zatrzymany za rejestrację w planie Peramoga, a także brał udział w „niedozwolonych imprezach masowych”.

W dniu 17 sierpnia 2023 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

Na początku stycznia 2023 r. w jednym z prorządowych kanałów telegramowych pojawił się film przedstawiający zatrzymanie Siergieja przez funkcjonariuszy GUBOP-u i AMON-u, którzy rzekomo prowadzili pogawędki podwórkowe, m.in. „Grodno Centrum 97%”; brał udział w wiecach protestacyjnych i nawoływał do udziału w nich, a także do stosowania przemocy wobec funkcjonariuszy policji, dosłownie „palić wozy ryżowe”.

Pavel został zatrzymany za komentarze w Internecie.

Prokuratura zażądała 1,5 roku „chemii” za znieważenie jednego „rannego” funkcjonariusza służb bezpieczeństwa oraz 2 lat kolonii karnej za komentarz pod adresem innego funkcjonariusza służb bezpieczeństwa.

Został uznany za winnego wysyłania informacji o swoim byłym liderze do botów telegramowych „kanałów destrukcyjnych” w listopadzie 2020 r. i marcu 2021 r. Następnie został umieszczony przez środki, za pośrednictwem których „prowadzono nielegalną działalność w ramach formacji ekstremistycznych”. Ponadto, według prokuratury, publikacja informacji otrzymanych od Borzenki pociągała za sobą „inne poważne konsekwencje”.

Uznano go również za winnego nabywania i przechowywania amunicji do broni palnej.

Siergiej został zatrzymany 30 września 2021 roku, początkowo za komentarz, który wygłosił po śmierci oficera Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB) Dmitrija Fedosiuka i specjalisty IT Andrieja Zelcera w Mińsku. Wezwano go do wojskowego biura rejestracji i poboru, gdzie czekały już siły bezpieczeństwa. Pod jego nieobecność przeszukano później jego dom.

Na początku września 2022 roku ujawniono, że Komitet Bezpieczeństwa Państwowego wpisał Siergieja na „listę osób zaangażowanych w działalność terrorystyczną”. W listopadzie tego samego roku został on skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze.

Na rozprawie z art. 342 i art. 364 nie przyznało się do winy.