Paul Ivanovich Kazakov

Obywatel Federacji Rosyjskiej. W prorządowym filmie „Gaspar nie kontaktował” w telewizji ONT, wyemitowanym 04.05.2023 r., podaje się , że Aleksiej rzekomo fotografował obiekty w Grodnie – wojskowy urząd rejestracyjny i poborowy Grodna i Grodna rejon, jednostka wojskowa 41780, skład ropy w okręgu Auls, skład ropy w okręgu Dewiatówka, Konsulat Generalny Federacji Rosyjskiej. A także, że rok temu Kulikow uciekł przed poborem, a rosyjski opozycjonista Daniił Krinari (Kowalewski) pomógł mu przedostać się do Grodna. W grudniu Krinari został zatrzymany w Grodnie i wydany Rosji.

Wśród najbliższych krewnych Aleksieja tylko jego babcia.

W dniu 28 czerwca 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

W dniu 20 czerwca 2023 roku odbyła się rozprawa apelacyjna. Wyrok wszedł w życie.

Aleksandra została zatrzymana w lutym 2023 r. po powrocie na Białoruś, a następnego dnia skazana na podstawie artykułu administracyjnego za „rozpowszechnianie materiałów ekstremistycznych” na 10 dni. Jednakże po odbyciu aresztu nigdy nie została zwolniona, ponieważ wszczęto przeciwko niej postępowanie karne za udzielenie dwóch wywiadów przedstawicielowi źródła informacji uznawanego za „grupę ekstremistyczną”.

Oskarżono ją o wspieranie „grup ekstremistycznych”, administrowanie kanałami Telegram, podżeganie do nienawiści, znieważanie władz, rozpowszechnianie danych osobowych i zniesławianie Łukaszenki. Została skazana na podstawie ośmiu artykułów karnych.

W marcu 2024 r. sąd rozpatrzył apelację i skrócił jej wyrok o rok, bez prawa do dalszego odwołania.

W maju 2024 roku okazało się, że została ponownie skazana za „obrażenie urzędnika państwowego i sędziego”.

Wiosną 2025 roku pojawiła się informacja, że przeciwko Aleksandrze wszczęto kolejną sprawę karną i przeniesiono ją do aresztu śledczego.

Skazany za komentarze w Internecie.

Przewodniczący podstawowej organizacji związkowej Białoruskiego Niezależnego Związku Zawodowego Pracowników JSC „Grodno Azot”.

Powodem wszczęcia postępowania karnego przeciwko liderowi związkowemu, zdaniem prokuratury, była jego rozmowa z dziennikarką telewizji Biełsat, podczas której „udzielił jej pewnych informacji”.

Telefon Andrieja był na podsłuchu, a rozmowy były nagrywane przez służby bezpieczeństwa. Po zwolnieniu z zakładu wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne.

Oskarża się go o propagowanie działalności ekstremistycznej i dyskredytowanie Republiki Białoruś. Wcześniej pierwszorzędna organizacja Białoruskiego Niezależnego Związku Zawodowego Robotników Grodzieńskiego Azotu OJSC została uznana za ekstremistyczną. Sąd Okręgowy w Grodnie podjął decyzję o zakazie działalności organizacji i jej likwidacji.

Został zatrzymany na sali sądowej, wcześniej przebywał w areszcie domowym.

Artur pochodzi z Pińska. Studiował w Słonimskiej Szkole Medycznej, którą ukończył z wyróżnieniem i po ukończeniu studiów został skierowany do Grodna. Rozpoczął studia na Grodzieńskim Państwowym Uniwersytecie Medycznym, ponadto pracował jako ratownik medyczny zespołu wizytującego w ambulansie.

Według prorządowych kanałów telegramowych został zatrzymany za rejestrację w planie Peramoga, a także brał udział w „niedozwolonych imprezach masowych”.

W dniu 17 sierpnia 2023 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

Na początku stycznia 2023 r. w jednym z prorządowych kanałów telegramowych pojawił się film przedstawiający zatrzymanie Siergieja przez funkcjonariuszy GUBOP-u i AMON-u, którzy rzekomo prowadzili pogawędki podwórkowe, m.in. „Grodno Centrum 97%”; brał udział w wiecach protestacyjnych i nawoływał do udziału w nich, a także do stosowania przemocy wobec funkcjonariuszy policji, dosłownie „palić wozy ryżowe”.

Pavel został zatrzymany za komentarze w Internecie.

Prokuratura zażądała 1,5 roku „chemii” za znieważenie jednego „rannego” funkcjonariusza służb bezpieczeństwa oraz 2 lat kolonii karnej za komentarz pod adresem innego funkcjonariusza służb bezpieczeństwa.

Został uznany za winnego wysyłania informacji o swoim byłym liderze do botów telegramowych „kanałów destrukcyjnych” w listopadzie 2020 r. i marcu 2021 r. Następnie został umieszczony przez środki, za pośrednictwem których „prowadzono nielegalną działalność w ramach formacji ekstremistycznych”. Ponadto, według prokuratury, publikacja informacji otrzymanych od Borzenki pociągała za sobą „inne poważne konsekwencje”.

Uznano go również za winnego nabywania i przechowywania amunicji do broni palnej.

Siergiej został zatrzymany 30 września 2021 roku, początkowo za komentarz, który wygłosił po śmierci oficera Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB) Dmitrija Fedosiuka i specjalisty IT Andrieja Zelcera w Mińsku. Wezwano go do wojskowego biura rejestracji i poboru, gdzie czekały już siły bezpieczeństwa. Pod jego nieobecność przeszukano później jego dom.

Na początku września 2022 roku ujawniono, że Komitet Bezpieczeństwa Państwowego wpisał Siergieja na „listę osób zaangażowanych w działalność terrorystyczną”. W listopadzie tego samego roku został on skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze.

Na rozprawie z art. 342 i art. 364 nie przyznało się do winy.

Przez prawie 18 lat pracowała jako prawnik.

Broniła więźniów politycznych Alesia Puszkina, Artema Bojarskiego, Igora Bancera, Andrieja Awsijewicza, Andrieja Sokołowskiego w sądzie.

23 lutego 2022 roku została wydalona z Grodzieńskiej Okręgowej Izby Adwokackiej za „systematyczne łamanie prawa”. Julia opuściła Białoruś, ale wróciła do kraju pod koniec sierpnia 2022 roku.

Została zatrzymana tego samego dnia co Pavel Mozheiko.

Paweł i Julia nie przyznali się do winy. Yurgilewicz zeznała na rozprawie, że jest przetrzymywana w „bestialskich warunkach” i nie pozwolono jej zapoznać się ze sprawą.

Lekarz I kategorii kwalifikacji specjalisty USG Centralnego Szpitala Powiatowego w Smorgonie.

Zatrzymany za obrazę Łukaszenki.

Aleksieja aresztowano 30 czerwca 2021 r. w ramach śledztwa karnego w sprawie incydentu w ośrodku łączności rosyjskiej marynarki wojennej w pobliżu Wilejki.

Według zeznań prokuratury przedstawionych w sądzie, Aleksiej i Wadim Gulewiczowie, „ubrani w stroje maskujące i uzbrojeni w broń palną, weszli na teren obiektu wojskowego i podłożyli ładunki wybuchowe o promieniu rażenia do 11 metrów”. Jeden z nich nie eksplodował i został rozbrojony. Badanie wykazało, że ładunki zostały odpalone z opóźnieniem.

Straty oszacowano na ponad 26 000 rubli. W grudniu 2022 roku został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze oraz wysoką grzywnę.

W sierpniu 2023 r. odbyła się rozprawa sądowa w sprawie zmiany wyroku, w wyniku której Aleksiej został przeniesiony do zakładu karnego.