Eugene Sergeevich Hitrik

Został aresztowany wraz z żoną we wrześniu 2025 roku.

56-letni Dmitrij pracuje przy remontach i jako robotnik w tym samym przedszkolu, co jego żona. Tatiana przez wiele lat pracowała jako nauczycielka w przedszkolu nr 518 w mińskiej dzielnicy Sokół. Pracowała również z dziećmi z grup integracyjnych, w tym z autyzmem.

Dom Korsakowów został wieczorem przeszukany i przeszukany. Siły bezpieczeństwa wezwały również Pelagię, córkę Dmitrija i Tatiany, która obecnie mieszka na Ukrainie, i zmusiły Dmitrija Korsakowa do przekazania jej informacji o pobycie matki w szpitalu. Później okazało się to nieprawdą. Najprawdopodobniej wywarli presję na młodą kobietę, aby wróciła na Białoruś. Do 2020 roku córka Korsakowów, Pelagia, pracowała w tym samym przedszkolu nr 518, brała udział w protestach, a we wrześniu 2021 roku przeprowadziła się na Ukrainę. Wraz z wybuchem wojny na pełną skalę postanowiła nie wyjeżdżać do bezpieczniejszego kraju, lecz zgłosić się na wolontariat. Oprócz swojej głównej pracy (SMM i grafika), Pelagia zajmuje się ewakuacją ludności cywilnej i koordynacją działań wolontariackich na wypadek ataków rakietowych.

Córka Tatiany i Dmitrija uważa, że „ich jedyną 'zbrodnią' było to, że byłam na Ukrainie i utrzymywaliśmy kontakt, dzwoniąc do siebie. A moi rodzice martwili się o mnie. Okazuje się, że to właśnie jest podstawą bujnej wyobraźni służb”.

Podczas pobytu w więzieniu, z powodu nieludzkich warunków, Dmitrij zaczął mieć poważne problemy zdrowotne, wymagające nawet hospitalizacji.

Została zatrzymana wraz z mężem we wrześniu 2025 r.

Tatiana przez wiele lat pracowała jako nauczycielka w Przedszkolu nr 518 w mińskiej dzielnicy Sokol. Pracowała również z dziećmi z grup integracyjnych, w tym z autyzmem. Jej mąż, 56-letni Dmitrij, pracuje przy remontach i jako robotnik w tym samym przedszkolu.

Dom Korsakowów został wieczorem przeszukany i przeszukany. Siły bezpieczeństwa wezwały również Pelagię, córkę Dmitrija i Tatiany, która obecnie mieszka na Ukrainie, i zmusiły Dmitrija Korsakowa do przekazania jej informacji o pobycie matki w szpitalu. Później okazało się to nieprawdą. Najprawdopodobniej wywarli presję na młodą kobietę, aby wróciła na Białoruś. Do 2020 roku córka Korsakowów, Pelagia, pracowała w tym samym przedszkolu nr 518, brała udział w protestach, a we wrześniu 2021 roku przeprowadziła się na Ukrainę. Wraz z wybuchem wojny na pełną skalę postanowiła nie wyjeżdżać do bezpieczniejszego kraju, lecz zgłosić się na ochotnika. Oprócz swojej głównej pracy jako posłaniec SMS, Pelagia zajmuje się na przykład ewakuacją ludności cywilnej i koordynacją działań wolontariackich w przypadku ataków rakietowych.

Córka Tatiany i Dmitrija uważa, że „ich jedyną 'zbrodnią' było to, że byłam na Ukrainie i utrzymywaliśmy kontakt, dzwoniąc do siebie. A moi rodzice martwili się o mnie. Okazuje się, że to właśnie jest podstawą bujnej wyobraźni służb”.

Tatiana od dawna ma problemy z ciśnieniem krwi i kolanami. Ciągle musiała przyjmować drogie zastrzyki i nie wiadomo, czy obecnie ma dostęp do niezbędnego leczenia.

Założyciel jednej z największych firm zajmujących się wynajmem oświetlenia, nagłośnienia i ekranów LED na Białorusi. Po 2020 roku otworzył również oddział w Polsce.

W styczniu 2024 roku KGB uznało „Fundusz Przyjaciół Białorusi” Sp. z o.o. za organizację ekstremistyczną, oskarżając Olega Stefanowicza, Allana Roya i Aleksandra Syricę. Allan i Aleksander zostali skazani na karę więzienia, a następnie zwolnieni po wizycie w Mińsku Keitha Kellogga, Specjalnego Przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa.

Nic nie wiadomo o losie Olega Stefanowicza. W maju 2026 roku, po uprawomocnieniu się wyroku, został wpisany na listę ekstremistów.

Glebzostał zatrzymany w związku ze sprawą uznania koalicji inicjatyw „Zielona Sieć” za „grupę ekstremistyczną”. Należą do niej m.in. projekty „Białoruski Ul”, „Zielony Portal” i „Ekodom”. Odpowiednia decyzja została podjęta przez KGB 30 lipca 2025 roku. Prawdopodobnie postawiono mu zarzuty z artykułu 361-4 („współudział w działalności ekstremistycznej”) Kodeksu karnego.

W toku śledztwa przyjęto założenie , że działania Milkomanowicza i Gerasimowicza można zakwalifikować w ramach art. 361-4 Kodeksu karnego (pomoc w działalności ekstremistycznej), jednak prawomocny wyrok zapadł za udział w ww. grupie.

Specjalista w dziedzinie finansów i rozwoju przedsiębiorstw, współzałożyciel internetowej platformy pożyczkowej „Malimon”.

Aleksander został zatrzymany w związku ze sprawą uznania koalicji inicjatyw „Zielona Sieć” za „grupę ekstremistyczną”. Do projektów tych należą m.in.: „Białoruski Ul”, „Zielony Portal” i „Ekodom”. Odpowiednia decyzja została podjęta przez KGB 30 lipca 2025 roku. Prawdopodobnie został oskarżony na podstawie artykułu 361-4 („współudział w działalności ekstremistycznej”) Kodeksu karnego.

W toku śledztwa przyjęto założenie , że działania Milkomanowicza i Gerasimowicza można zakwalifikować w ramach art. 361-4 Kodeksu karnego (pomoc w działalności ekstremistycznej), jednak prawomocny wyrok zapadł za udział w ww. grupie.

Pracowała w 6. szpitalu w Mińsku.

Maksym był instruktorem w renomowanej grupie poszukiwawczo-ratowniczej „Anioł”, a także asystował innym grupom poszukiwawczym. Wojechowicz regularnie prowadził szkolenia orientacyjne i ćwiczenia praktyczne w zakresie poszukiwania osób zaginionych.

Maksym był również pasjonatem kolarstwa i angażował się w działalność charytatywną. W 2023 roku zorganizował rajd rowerowy Eurovelo 2 z Zasławia do Wsieluba. Podczas tej 145-kilometrowej wyprawy zebrał fundusze na leczenie dzieci chorych na raka.

Mężczyznę aresztowano w zeszłym roku i umieszczono w areszcie tymczasowym.

W styczniu 2026 r. Maksym został uznany winnym „wspierania działalności ekstremistycznej” i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze, a także na wysoką grzywnę.

Obywatel Rosji, od dawna mieszka na Białorusi. W 2014 roku uzyskał dyplom ukończenia studiów na kierunku elektroenergetyka na Wydziale Energetycznym Białoruskiego Narodowego Uniwersytetu Technicznego.

Przed aresztowaniem pracował ostatnio na Uniwersytecie MITSO. Według oficjalnych dokumentów przetargowych, odpowiadał za prace hydrauliczne, wentylacyjne i elektryczne podczas gruntownego remontu jednego z budynków akademickich.

Przed aresztowaniem Natalia prowadziła aktywny i dociekliwy tryb życia: podróżowała, chodziła na długie spacery, odwiedzała galerie sztuki i podziwiała piękne miejsca. Wiadomo również, że ostatnio pracowała jako ochroniarz.

Została zatrzymana w 2025 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „pomoc w działalności ekstremistycznej”.

W 2026 roku uznano ją za winną i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej; dokładny wymiar kary nie jest znany.