Alexander Aleksandrovich Semenchuk
Aleksander Aleksandrowicz Semenczuk jest zamieszany w represje o charakterze politycznym w Republice Białorusi.
Semenczuk odpowiada za to, że jako sędzia Leninskiego Sądu Rejonowego dla miasta Brześć przez długi czas wydawał umotywowane politycznie wyroki przeciwko przedstawicielom społeczeństwa obywatelskiego. W wyniku jego decyzji Białorusini sprzeciwiający się obowiązującemu w kraju reżimowi zostali skazani na różne kary pozbawienia wolności.
W szczególności w 2011 r. sądził uczestników cichych protestów, a w 2017 r. uczestników protestów niepasożytniczych. W 2018 r. sądził mieszkańców Brześcia, którzy sprzeciwiali się budowie fabryki akumulatorów.
Semenczuk potępił między innymi następujących obywateli: lokalnego historyka z Brześcia, redaktora gazety „Kościół” Igora Baranowskiego, dziennikarzy Biełsatu Alesia Lewczuka i Milany Kharitonovej, działacza na rzecz praw człowieka Romana Kislyaka, blogerów Siergieja Petrukhina i Aleksandra Kabanowa, nauczycielki Ludmiły Karczewskiej, anarchisty Aleksandra Kozlanko, polityk Nikołaj Statkiewicz, dziennikarz Maksim Chlebts i emerytka Elena Gnauk.
Tym samym Aleksander Aleksandrowicz Semenczuk ponosi odpowiedzialność za łamanie praw człowieka i podważanie zasad praworządności, a także propagowanie represji wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. Jego praca w wymiarze sprawiedliwości koncentruje się na utrzymaniu stanowiska istniejącego rządu, a nie na egzekwowaniu prawa. Działania Semenczuka przyczyniają się do łamania praw człowieka, wzmacniania władzy Aleksandra Łukaszenki i nasilenia represji o charakterze politycznym w Republice Białorusi.
Aleksander Aleksandrowicz Semenczuk jest zamieszany w represje o charakterze politycznym w Republice Białorusi.
Semenczuk odpowiada za to, że jako sędzia Leninskiego Sądu Rejonowego dla miasta Brześć przez długi czas wydawał umotywowane politycznie wyroki przeciwko przedstawicielom społeczeństwa obywatelskiego. W wyniku jego decyzji Białorusini sprzeciwiający się obowiązującemu w kraju reżimowi zostali skazani na różne kary pozbawienia wolności.
W szczególności w 2011 r. sądził uczestników cichych protestów, a w 2017 r. uczestników protestów niepasożytniczych. W 2018 r. sądził mieszkańców Brześcia, którzy sprzeciwiali się budowie fabryki akumulatorów.
Semenczuk potępił między innymi następujących obywateli: lokalnego historyka z Brześcia, redaktora gazety „Kościół” Igora Baranowskiego, dziennikarzy Biełsatu Alesia Lewczuka i Milany Kharitonovej, działacza na rzecz praw człowieka Romana Kislyaka, blogerów Siergieja Petrukhina i Aleksandra Kabanowa, nauczycielki Ludmiły Karczewskiej, anarchisty Aleksandra Kozlanko, polityk Nikołaj Statkiewicz, dziennikarz Maksim Chlebts i emerytka Elena Gnauk.
Tym samym Aleksander Aleksandrowicz Semenczuk ponosi odpowiedzialność za łamanie praw człowieka i podważanie zasad praworządności, a także propagowanie represji wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. Jego praca w wymiarze sprawiedliwości koncentruje się na utrzymaniu stanowiska istniejącego rządu, a nie na egzekwowaniu prawa. Działania Semenczuka przyczyniają się do łamania praw człowieka, wzmacniania władzy Aleksandra Łukaszenki i nasilenia represji o charakterze politycznym w Republice Białorusi.
Lista represjonowanych
Zdaniem sądu istota oskarżenia przeciwko wszystkim polegała na tym, że 10 sierpnia 2020 r. mieszkańcy Brześcia „wykrzykiwali hasła, gwizdali, klaskali w dłonie, demonstrowali biało-czerwono-białe płótna i wyszli na jezdnię”. W ten sposób rzekomo rażąco naruszyli porządek publiczny
Zdaniem sądu istota oskarżenia przeciwko wszystkim polegała na tym, że 10 sierpnia 2020 r. mieszkańcy Brześcia „wykrzykiwali hasła, gwizdali, klaskali w dłonie, demonstrowali biało-czerwono-białe płótna i wyszli na jezdnię”. W ten sposób rzekomo rażąco naruszyli porządek publiczny.
Według raportu sądowego istotą zarzutu wobec wszystkich było to, że 10 sierpnia 2020 r. ludzie w Brześciu „krzyczeli hasła, gwizdali, klaskali, demonstrowali biało-czerwono-białe transparenty i wyszli na jezdnię”. W ten sposób rzekomo rażąco naruszyli porządek publiczny.
Według obrońców praw człowieka zostanie zwolniony wiosną 2025 roku.
Elvira została skazana za udział w proteście po wyborach, który odbył się 10 sierpnia 2020 roku w Brześciu. Według oskarżenia, protestujący „wykrzykiwali hasła, gwizdali, klaskali, eksponowali biało-czerwono-białe transparenty i wchodzili na jezdnię”, tym samym rzekomo rażąco zakłócając porządek publiczny.
19 marca 2026 r. został ułaskawiony po kolejnej wizycie w Mińsku przez specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a (wśród grupy 235 więźniów pozostałych na Białorusi).
Stanisław został zatrzymany po powrocie na Białoruś z Polski, dokąd przeprowadził się ponad rok temu. Pod koniec 2023 roku wrócił do domu, aby spędzić wakacje z rodziną, ale został aresztowany w ramach sprawy karnej wszczętej po protestach 10 sierpnia 2020 roku w Brześciu przeciwko sfałszowaniu wyborów prezydenckich. Stanisław został skazany za udział w „masowych zamieszkach”.
W opublikowanym prorządowym filmie wyrażającym skruchę stwierdza, że „brał udział w protestach i wyszedł na jezdnię”. Z nagrania wynika, że twarz Stanisława była podrapana, choć w czasie zatrzymania nie stwierdzono takich uszkodzeń.
Według prokuratury mieszkaniec Brześcia został oskarżony o napisanie w komunikatorze Telegram w 2021 roku kilku znieważających komentarzy pod adresem urzędników państwowych, w tym policjantów.
- Stowarzyszenia
- Obcokrajowcy
Stanisław, obywatel Ukrainy, został aresztowany w maju 2021 roku w ramach postępowania karnego wszczętego po spontanicznych protestach przeciwko fałszerstwom wyborczym, które miały miejsce w Brześciu 10 sierpnia 2020 roku. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”.
Został zwolniony w czerwcu 2025 r. po odbyciu pełnej kary i przymusowo deportowany na Łotwę z zakazem wjazdu na Białoruś przez okres pięciu lat.
- Stowarzyszenia
- Aktywiści
- Dwukrotnie więzień polityczny
Dmitrij był świadkiem w sprawie brzeskich więźniów politycznych i blogerów Siergieja Pietruchina i Aleksandra Kabanowa, którzy zostali skazani na trzy lata więzienia w kwietniu 2021 roku. Jak powiedział brzeskim obrońcom praw człowieka, wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne za odmowę odpowiedzi na pytania sędziego rozpatrującego sprawę Pietruchina i Kabanowa, ponieważ sędzia nie przedstawił jego oficjalnego dokumentu tożsamości. We wrześniu 2021 roku Dmitrij został uznany winnym „odmowy lub uchylania się od zeznań” i skazany na karę aresztu.
Został zwolniony w lutym 2022 r. po odbyciu pełnej kary.
W grudniu 2024 r. Dmitrij został ponownie skazany na podstawie artykułu „organizowanie i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynny udział w nich” i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.
Według obrońców praw człowieka został zwolniony wiosną 2026 roku, po całkowitym odbyciu kary orzeczonej przez sąd.
Ilja został zatrzymany w ramach postępowania karnego wszczętego po spontanicznych protestach, które miały miejsce 10 sierpnia 2020 r. w Brześciu przeciwko fałszerstwom w wyborach prezydenckich. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”.
Według obrońców praw człowieka, został zwolniony w listopadzie 2024 r. po odbyciu pełnej kary.
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
Siergiej został zatrzymany w związku ze sprawą karną wszczętą po spontanicznych protestach 10 sierpnia 2020 r. w Brześciu przeciwko fałszerstwom w wyborach prezydenckich. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”.
Przed uwięzieniem pracował jako tokarz, interesuje się obróbką metali i projektowaniem, ma umysł matematyczny.
Latem 2023 roku zaostrzono reżim jego zatrzymania – Siergieja przeniesiono do więzienia, w którym będzie przebywał do końca kary.
Według obrońców praw człowieka, został zwolniony w październiku 2024 r. po odbyciu pełnej kary.
- Stowarzyszenia
- Sportowcy
Viktor został zatrzymany w ramach postępowania karnego wszczętego po spontanicznych protestach, które miały miejsce 10 sierpnia 2020 r. w Brześciu przeciwko fałszerstwom w wyborach prezydenckich. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”.
Został zwolniony na wolność w maju 2024 r. po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.
Artem został zatrzymany w ramach postępowania karnego wszczętego po spontanicznych protestach, które miały miejsce 10 sierpnia 2020 r. w Brześciu przeciwko fałszerstwom w wyborach prezydenckich. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”.
Został zwolniony na wolność w listopadzie 2024 r. po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.
Rusłan został po raz pierwszy zatrzymany 10 sierpnia 2020 roku podczas protestu w Brześciu przeciwko fałszerstwom wyborczym. Po brutalnym pobiciu trafił do szpitala, a następnie został skazany na siedem dni aresztu administracyjnego. Później wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne, ale uciekł z kraju na czas trwania śledztwa.
Po powrocie na Białoruś Rusłan próbował przekroczyć granicę z Unią Europejską, ale został zatrzymany . W listopadzie 2021 roku został skazany za udział w „masowych zamieszkach”.
W lipcu 2024 roku został ponownie skazany, tym razem za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego”. Artykuł ten służy do ścigania więźniów, którzy odmawiają współpracy z administracją, powołując się na fikcyjne naruszenia.
Został zwolniony na wolność latem 2026 roku, po odbyciu całego wyroku.
